100 Grobów sławnych muzyków muzyki operowej i klasycznej wskazówki dla podróżujących

Groby najważniejszych kompozytorów i wykonawców muzyki klasycznej i operowej. Z opisami i wieloma informacjami uzupełniającymi.


Miejsca

Artyści

Auber Bach1 Bartok Beethoven Bellini-Paris Bellini-Catania Berg Berlioz Bizet Boito Brahms Britten Bruckner Caballé Callas Caruso Cherubini Chopin (Paryż) Chopin (Warszawa) Cilea Colbran Corelli Arcangelo Corelli Franco Debussy Donizetti Dvorak Giordano Glinka Gluck Gounod Grieg Händel1 Haydn (Eisenstadt) Haydn (Wien) Horowitz Lehar Leoncavallo Liszt Lully Mahler Massenet Mendelssohn Del Monaco Monteverdi Mozart (W-St. Marx) Mozart (W-Zentralfriedhof) Melchior Mussorgsky Nicolai Nilsson Offenbach Orff Paganini Makaron Pavarotti Prokoffiev Purcell Puccini Ravel Reger Rimsky-Korsakov Rossini (Firenze) Rossini (Paryż) Saint-Saens Schönberg Schumann Schwarzkopf Szoshtakovitch Sibelius Smetana Strauss J. Strauss R. Stravinsky Czajkowski Tebaldi Toscanini Verdi Von Weber Wagner Wunderlich



ALDEBURGH

 

Benjamin Britten i Peter Pears

Na cmentarzu Aldeburgh, groby Pearsa i Brittena znajdują się obok siebie. Pears przeżył Brittena, który zmarł w 1976 roku, o 10 lat.

Graby Pearsa i Brittena:


BAD ISCHL

 

Franz Lehár

Lehár kupił w 1912 roku willę w Salzkammergut i spędzał tu wiele lat. Według jego własnego oświadczenia napisał w tym klejnocie około 30 utworów scenicznych. Zgodnie z jego wolą testamentową, od jego śmierci w 1948 roku willa została przekształcona w muzeum.

Franz Lehár zmarł w Bad Ischl 24 października 1948 roku w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu w Bad Ischl.

Grób na cmentarzu w Bad Ischl:



BARCELONA

 

Montserrat Caballé

Cmentarz Sant’Andreu

Słynna hiszpańska piosenkarka Montserrat Caballé zmarła 6 października w wieku 85 lat w szpitalu w Barcelonie. Już 6 lat wcześniej musiała odwiedzić szpital podczas trasy koncertowej po Rosji z powodu udaru mózgu.

Została pochowana w rodzinnym grobie na cmentarzu Sant Andreu w Barcelonie. W uroczystości wzięli udział m.in. premier i królowa.
Caballé była osobą obdarzoną dużym poczuciem humoru, jej trener śpiewu opowiadał podczas ceremonii, że ze śmiechem powiedziała mu, iż prawdopodobnie trafi do nieba dzięki wszystkim Ave Marías, które zaśpiewała. Z tej okazji rozbrzmiało również nagranie jej Ave Marías.


BERGAMO

 

Gaetano Donizetti

Donizetti spędził dzieciństwo w Bergamo w ubogich warunkach. Dzięki wsparciu dyrektora kościelnej szkoły muzycznej, Niemca Simona Mayra, Donizetti otrzymał w Bergamo solidne wykształcenie muzyczne. Po przerwach w Mediolanie, w wieku 24 lat, po pierwszym znaczącym sukcesie w Rzymie, opuścił rodzinne Bergamo i przeniósł się do Neapolu.

W 1840 roku, już jako sławny kompozytor operowy, powrócił do rodzinnego miasta, aby uczcić jego syna galowym przedstawieniem operowym, co było jedną z jego największych satysfakcji.

Powrócił po 25 latach jako ciężko chory i poważnie upośledzony psychicznie pacjent. Przyczyną choroby była jego ciężka, zaawansowana rzeżączka. W 1848 roku zmarł w wieku 51 lat w Bergamo.
O BIOGRAFII GAETANO DONIZETTI
Basilica Santa Maria Maggiore

Bazylika ta jest bardzo nietypowo zbudowana i powstała z wdzięczności po okresie epidemii dżumy w XII wieku. Oni Donizetti i jego nauczyciel Simon May otrzymali w niej honorowy grobowiec. Jego trumna została uroczyście odprowadzona na miejsce pochówku trzy dni po jego śmierci przez 3 chóry i 400 pochodniarzy i pochowana na cmentarzu w Valtesse. W 1875 roku jego ciało zostało złożone w kościele Santa Maria Maggiore obok trumny jego nauczyciela Simona Mayra.

Warto przyjrzeć się grobowcowi Donizettiego z bliska. W górnej części widzimy boginię muzyki z lirą. Jest smutna, bo nie może już na niej grać, bo instrument nie ma już strun, bo Donizetti umarł. W dolnej części widzimy siedmioro dzieci reprezentujących siedem nut. Są one zdezintegrowane, ponieważ bez Donizettiego nie wiedzą już co mają robić.

nbsp;

 



TROLDHAUGEN NEAR BERGEN

 


Edward Grieg

Grieg na terenie swojego domu

Grieg mieszkał w tym domu, zbudowanym w 1885 roku, przez 22 lata i skomponował wiele swoich najbardziej znanych utworów w domku w ogrodzie. Jest on pięknie położony nad jeziorem Nordåsvannet i nadal jest umeblowany tak jak w 1907 roku, roku śmierci Griega.

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera d

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

W skalnej ścianie nad jeziorem znajduje się również jego grób, który dzieli z żoną Niną.

Edvard Grieg Tomb Grab Troldhaugen



BERLIN

Felix Mendelssohn Bartholdy, Otto Nicolai

Feliks Mendelssohn Bartholdy

Dreifaltigkeitsfriedhof (Cmentarz Trójcy Świętej)

W maju 1847 roku, podczas trasy koncertowej, dotarła do niego katastrofalna wiadomość o śmierci siostry Fanny. Mendelssohn był oszołomiony, przerwał wszystkie swoje zajęcia i uciekł na samotny urlop do Szwajcarii. Po powrocie, na początku października w Lipsku doznał pierwszego udaru. Po kolejnych udarach stracił przytomność i zmarł w swoim domu 4 listopada 1847 r., w wieku 38 lat. Po nabożeństwie żałobnym w Lipsku jego ciało zostało przewiezione specjalnym pociągiem do Berlina i pochowane na Cmentarzu Św. Trójcy w rodzinnym grobie Mendelssohna obok ukochanej siostry.
DO BIOGRAFII FELIXA MENDELSSOHNA
Mendelssohn Gravesite:

Od 2013 roku w dawnej kaplicy na Cmentarzu Św. Trójcy znajduje się wystawa poświęcona historii rodziny Mendelssohnów.


Otto Nicolai

Dorotheenfriedhof

Otto Nicolai, urodzony w ówczesnej pruskiej Polsce, przybył do Berlina w wieku siedemnastu lat, aby studiować muzykę, a w wieku 23 lat wyjechał z kontraktem na kapelmistrza legacji niemieckiej w Rzymie.

Po wielu latach spędzonych we Włoszech i w Wiedniu, powrócił do Berlina jako kapelmistrz Królewskiej Opery Dworskiej ze swoim najsłynniejszym dziełem, “Wesołymi żonami Windsoru”. Tam osobiście poprowadził pierwsze przedstawienie swojego dzieła. Ku jego rozczarowaniu okazało się ono klapą i musiało zostać odwołane w 1849 roku po 3 przedstawieniach. Zmarł 4 miesiące później z powodu wylewów krwi do mózgu i został pochowany w Dorotheenstädtische Friedhof.

otto nicolai Berlin Cemetry Tomb Grab



BRNO

 

Leoš Janáček

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

Janáček przybył do morawskiego miasta Brna jako nastolatek. Po krótkich studiach muzycznych w Pradze osiadł w Brnie. Ożenił się z byłą uczennicą gry na fortepianie i został dyrektorem szkoły muzycznej.

Sukcesy w ostatniej dekadzie życia

Równolegle z zawodem komponował; pierwsze dzieło, operę “Jenufa”, rozpoczął w 1894 r., ale ukończył dopiero w 1904 r., kiedy to odbyła się jej premiera w Teatrze Narodowym w Brnie. Pozostała jednak w dużej mierze niezauważona; dopiero wersja z 1916 roku sprawiła, że dzieło stało się znane (wraz z esejem Maxa Broda w Niemczech), a 62-letni wówczas kompozytor po raz pierwszy został zauważony przez szerszą publiczność. Wszystkie pozostałe arcydzieła (Tara Bulba, Sinfonietta, Chytra dzieweczka, Katia Kabanowa i in.) powstały w ostatniej dekadzie życia kompozytora.

Młoda muza

W 1917 roku poznał 26-letnią Kamilę Stösslovą, która stała się jego (platoniczną) muzą, co nadwyrężyło jego małżeństwo. W Sinfonietcie (pierwotnie jednoczęściowym utworze na zamówienie) napisał pomnik miasta Brna z tytułami części “Fanfary, Zamek, Klasztor Królowej, Ulica i Ratusz”, który później wycofał. Jak na ironię, Sinfonietta była jedynym z większych dzieł Janaczka, którego premiera nie odbyła się w Brnie. Janáček zmarł w 1928 roku w szpitalu w Ostrawie.

Pogrzeb

Trumna została złożona najpierw w Teatrze Miejskim (dzisiejszy Teatr Mahena), skąd kondukt żałobny przeszedł na Cmentarz Centralny. Na nagrobku znajdują się wersety z jego utworu chóralnego “Odyseja głupca”.

Tomb Leos janacek Central Cemetry Brno Tomb Grab



DRESDEN

 


Carl Maria von Weber

Alter katholischer Friedhof (stary cmentarz katolicki)

Carl Maria von Weber od pierwszego roku życia był w drodze, czy to w firmie rodziców, szukając idealnej pracy, czy też podróżując jako artysta, aby spłacić długi w Stuttgarcie. W Dreźnie znalazł długo oczekiwaną posadę w artystycznie lepszym środowisku, a dyrekcję i kapelmistrzostwo drezdeńskiej Opery Dworskiej dzielił z Włochem Morlacchim.

Tutaj ożenił się ze śpiewaczką Caroline Brandt i 31-latek po raz pierwszy odnalazł spokój, a pracoholik mimo dużego obciążenia pracą przeżywał artystycznie owocne lata. W szczególności letni dom w Hosterwitz i przepiękne okolice Drezna zainspirowały go do napisania “Freischütz” W ostatnich latach życia Webera dwa ważne wydarzenia miały jednak miejsce poza Dreznem: premiera Freischütza w Berlinie i jego śmierć w Londynie.

Weber zmarł w Londynie i tam został uroczyście pochowany. Jego ciało zostało przeniesione do Drezna 18 lat później z inicjatywy Richarda Wagnera.

Carl Maria von Weber Friedhof Cemetry Tomb Grab



EMILIA ROMAGNA

Isabel Colbran, Niccolo Paganini, Luciano Pavarotti, Mario del Monaco, Franco Corelli, Renata Tebaldi

PODRÓŻE EMILII ROMAGNY I TOSCANY DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

Isabella Colbran

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

W 1822 roku słynna sopranistka poślubiła w Bolonii Gioachino Rossiniego. Mieli domy w mieście (do dziś upamiętnia to tablica na Strada Maggiore) i na wsi.

Wraz z przejęciem odpowiedzialności za Théâtre lyrique przenieśli się do Paryża. Po zakończeniu kariery śpiewaczej Colbran stała się niekonsekwentna i uzależniona od hazardu. W 1829 roku Rossini sprowadził żonę do Bolonii, gdzie odtąd miała mieszkać z rodzicami Rossiniego. W listach ojciec Rossiniego kilkakrotnie skarżył się synowi, mieszkającemu w Paryżu, na dewiacyjne zachowanie Isabelle, ale Gioachino już wcześniej zraził się do niej i odseparował od starszego o 7 lat Colbrana. Widywał ją bardzo sporadycznie. W 1845 roku zmarła i znalazła miejsce spoczynku w Bolonii na monumentalnym cmentarzu Certosa, gdzie znajdują się również groby najsłynniejszego kastrata Farinellego (Carlo Broschi) i Ottorino Respighiego. Cmentarz wart jest zobaczenia i podobnie jak wiedeński Zentralfriedhof wypełniony jest spektakularnymi grobowcami. Grobowiec Rossiniego nie znajduje się jednak w Bolonii, został on pochowany najpierw w Paryżu, a następnie we Florencji.
O BIOGRAFII GIOACHINO ROSSINIEGO
Isabella Colbran:

Cmentarz Certosa:

https://www.bolognaservizicimiteriali.it/contatti.html

Luciano Pavarotti

Cmentarz w Modenie

Luciano Pavarotti urodził się w Modenie w 1935 roku w rodzinie o skromnych dochodach. Po ukończeniu edukacji przez kilka lat pracował jako nauczyciel. Talent muzyczny odziedziczył po ojcu, który w wolnych chwilach śpiewał jako tenor.

Po studiach w Mantui wygrał konkurs i mógł zadebiutować jako Rodolfo.

Przez całe życie pozostał wierny Modenie, ale prowadził życie artysty w kilku miejscach. Po zmniejszeniu liczby występów w późniejszych latach, ponownie wybrał Modenę jako centrum swojego życia, wraz z drugą żoną, gdzie regularnie wystawiał m.in. imprezę Pavarotti & przyjaciele.
Zmarł na niewydolność nerek 6 września 2007 roku, w wieku 71 lat. W 2006 roku u Pavarottiego zdiagnozowano raka trzustki.

Pavarotti został tu pochowany w rodzinnym grobowcu. Pavarotti chciał odbyć jeszcze jedno pożegnalne tournée po świecie, ale z powodu choroby nie mógł go dokończyć. Zmarł po pobycie w szpitalu w swoim domu w Modenie. 100 tysięcy ludzi pożegnało Pavarottiego, który został złożony w otwartej trumnie w katedrze.
do portretu LUCIANO PAVAROTTI

Tomb Grab Tomba Luciano Pavarotti Cemetery Friedhof Montale Modena

Renata Tebaldi

Langhirano koło Parmy

Cmentarz Mattaletto w Langhirano koło Parmy. Renata Tebaldi, pochodząca z Pesaro, była jednym z wielkich sopranów okresu powojennego. Jej kariera rozpoczęła się meteorycznie od wspaniałego koncertu inauguracyjnego w La Scali po wojnie pod dyrekcją Toscaniniego, który wymienił tam definiujące określenie “anielski głos”.

Szumnie zapowiadano ją jako rywalkę Callas, konkurując z nią o stanowisko primadonny w La Scali i Met. Podczas gdy Callas wyróżniała się dramaturgią i techniką, Tebaldi była jej lirycznym odpowiednikiem.

Zmarła w swoim domu w San Marino w 2004 roku w wieku 82 lat. Od 2014 roku w pobliżu Busseto znajduje się muzeum poświęcone jej życiu i twórczości

Tomb Grab Renata Tebaldi Langhirano Parma Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Niccolo Paganini

Cimitero Storico della Villetta Parma

Obok Liszta, Paganini był najsłynniejszym wirtuozem instrumentu i “gwiazdą pop” XIX wieku. Zrewolucjonizował grę na skrzypcach za pomocą nowych palcowań i zafascynował publiczność swoim wyglądem.

Demoniczny wygląd był jednak częściowo spowodowany jego licznymi chorobami, takimi jak martwica kości, która zaatakowała dolną szczękę i doprowadziła do utraty zębów. Ponadto cierpiał na syfilityczne dolegliwości, które zwalczał rtęcią, a ta z kolei ponownie atakowała ciało. Ponieważ nie miał zębów, nigdy się nie uśmiechał, podsycał to demoniczne wrażenie zmyślonymi historiami, tak że wielu ludzi myślało, że jest w zmowie z diabłem, co stało się jego zgubą w chwili śmierci, ponieważ biskup odmówił mu ostatniego obrzędu, również dlatego, że z powodu trudności z mową nie mógł wypowiedzieć spowiedzi.

Zmarł w 1840 r. w Nicei, gdzie w łagodnym klimacie południowej Francji miał nadzieję znaleźć ulgę w cierpieniu. Jego zabalsamowane ciało zostało pochowane dopiero w 1876 r. w Parmie, po długiej wędrówce.
Paganini pozostawił po sobie, oprócz wielkiego majątku, między innymi siedem Stradivariusów i cztery Guarnierisy. Cztery z tych skrzypiec Stradivariusa zostały później nabyte razem i do dziś są wypożyczane pod nazwą “Kwartet Paganiniego” i grane przez renomowane zespoły kwartetów smyczkowych.

Jego ulubionym instrumentem była guarnieri, którą nazywał “il cannone” z powodu jej czystego, mocnego dźwięku. Paganini przekazał go w spadku rodzinnej Genui, gdzie jest eksponowany w Palazzo Tursi (Musei di Strada Nuova – Genua) i okazjonalnie grany.

Parma tomb grab niccolo paganini

Mario del Monaco

Cimitero Centrale Pesaro

Był jednym z wielkich tenorów okresu powojennego. Co prawda kontrowersyjnym, bo znał tylko rysunek wykonawczy “forte” i nigdy nie potrafił śpiewać miękko. “Złoty ryk” – tak brzmiało niepochlebne określenie. Głos miał błyskotliwy i pełen pasji. Był gorącokrwisty i niejeden występ stawał się pojedynkiem z diwą (posłuchaj fragmentu “Andrea Chénier” z Mario del Monaco i Marią Callas):

https://opera-inside.com/andrea-chenier-by-umberto-giordano/#Ora

Mało która rola jest tak trudna do obsadzenia jak Otello. Mario Del Monaco śpiewał ją 427 razy. Nie grał Otella, ale był Otellem. Jego odejście ze sceny z powodu wieku było najczarniejszym dniem w jego życiu. Kiedy zmarł w 1982 roku, jego ostatnim życzeniem było, aby pochowano go w kostiumie Otella.

Grab Tomba mario del monaco Pesaro



BONN

 

Robert Schumann

Alter Friedhof Bonn (Stary Cmentarz)

Bonn jest położone 80 km od Düsseldorfu. Schumann spędził tam swoje ostatnie dwa lata w nowoczesnym szpitalu psychiatrycznym Endenich. W pierwszym roku jego stan znacznie się poprawił i zaczął znowu komponować, ale Clara nie chciała przyjąć Roberta z powrotem. W końcu pogrążył się w letargu, a podczas ostatniej wizyty Clary nie był w stanie mówić. W końcu odmówił jedzenia i zmarł 29 lipca 1856 roku.

Został pochowany na Starym Cmentarzu w Bonn. Wielki pomnik odsłonięto 25 lat później, a w celu jego sfinansowania zorganizowano Festiwal Schumanna. Pomnik przedstawia płaskorzeźbę Schumanna, u stóp którego siedzi Clara, która wręcza Robertowi wieniec nieśmiertelności. Obok znajdują się dwa indyki, symbolizujące dwie sztuki literackie, odpowiednio śpiew i muzykę.

Nawiasem mówiąc, na tym cmentarzu znajduje się również grób Matilde i Otto von Wesendonck.

Tomb Grab Robert Schumann Cemetery Alter Friedhof Bonn Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera


BUDAPESZT

 

Béla Bartók

Cmentarz Farkasréti

Béla Bartók mieszkał w Budapeszcie przez większość swojego dorosłego życia. Tam przez 30 lat był profesorem Konserwatorium.

Oprócz kompozycji poświęcił się także pieśni ludowej. Legenda głosi, że zainspirowała go do tego służąca, która podczas pracy nuciła pieśni z ojczyzny. Odbywał niezliczone podróże, aby poznać te pieśni, często razem z przyjacielem Zoltánem Kodály.

Pod koniec lat 30. wyemigrował do USA, gdzie zmarł w 1945 roku.

Grób Bartóka znajduje się na cmentarzu Farkasréti, około 3 km od centrum miasta, po stronie Budy. Jego ciało zostało tam przeniesione w 1989 roku po upadku żelaznej kurtyny, ponieważ zmarł i został pochowany na emigracji w Stanach Zjednoczonych.

Grób Bartóka:

Cmentarz ten słynie z pięknego widoku na Budapeszt oraz pięknego terenu parkowego, który zachęca do spacerów. Warto również zobaczyć kaplicę pogrzebową Farkasréti, która została otwarta w 1980 roku.

Farkasréti Kaplica pogrzebowa:



CATANIA

 

Vincenzo Bellini

Bellini, urodzony w 1801 roku, pierwsze 18 lat życia spędził w Katanii. Wychowany w muzykalnej rodzinie złożonej z 6 braci, pierwsze lekcje otrzymał od dziadka i szybko się rozwijał, w wieku 12 lat zaczął grać na fortepianie w salonach Katanii. W wieku 19 lat opuścił Katanię do Neapolu, gdzie studiował w konserwatorium. W 1832 r. rodzinne miasto powitało go triumfalnie. W 1835 r. zmarł niespodziewanie młodo w Paryżu W 1876 roku jego szczątki zostały uroczyście przeniesione z Paryża do Katanii.

Katedra w Katanii (grób Belliniego)

Od 1876 roku szczątki Belliniego spoczywają w katedrze w Katanii. Na jego sarkofagu wyryte są jako inskrypcja nuty i słowa słynnej melodii z opery “La sonnambula”: “Ach, nie sądziłem, że cię zobaczę, tak szybko zgasły, o kwiatku!
Cattedrale Sant’Agata:

http://www.cattedralecatania.it/

Tomb Catania Vincenzo Bellini Cimetière Cemetry Tomb Grab



LAKE COMO REGION

Ruggero Leoncavallo, Giuditta Pasta

TRAVEL GUIDE LAKE COMO DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Ruggero Leoncavallo

Grób w Brissago

Leoncavallo następnie wyjechał i zmarł kilka lat później w Toskanii, gdzie również został pochowany. Według Brissaghesi, Leoncavallo wyraził życzenie, aby być pochowanym w Brissago. 70 lat później mieszkańcy Brissago przypomnieli sobie o tym i chcieli przenieść ciało do Brissago. Nie mogli jednak odnaleźć złowieszczego listu, który miał potwierdzać to ustne oświadczenie. W końcu ostatni żyjący krewny Leoncavalla zgodził się i szczątki zostały przeniesione do miejsca jego obecnego pochówku, czyli do pięknego kościoła Madonna di Ponte w Brissago. Jego grób znajduje się teraz w pięknym portyku z widokiem na jezioro Maggiore.

Grób Leoncavallosa:

Madonna di Ponte:

Makaron Giuditta

Grobowiec w Blevio

Piosenkarka Pasta spędziła w willi drugą połowę swojego życia, zmarła 1 kwietnia 1865 roku w wieku 67 lat i została pochowana na małym cmentarzu w Blevio.



ÉGREVILLE

 

Jules Massenet

Francuski kompozytor Jules Massenet, za pieniądze uzyskane z wystawienia słynnych “Manon” i “Werthera”, kupił w 1912 roku zamek z dużym parkiem i zlecił jego renowację. Zamek był jego drugim domem i ostatecznie stał się rezydencją rodzinną, w 2001 roku wyprowadził się ostatni potomek. Jednakże, życzeniem potomków było, aby gmina wybudowała tam dom muzyków ku pamięci Masseneta. Kiedy Égreville zakomunikowało, że nie jest w stanie tego zrobić ze względów finansowych, willa została opuszczona wraz z pamiątkami.

Zmarł na raka w szpitalu w Paryżu.

Massenet i jego château:

Grobowiec Masseneta na cmentarzu Égreville (petit cimetière communal):



EISENSTADT

 

Mauzoleum Haydna w górskim kościele (Bergkirche)

Kościół Górski jest częścią projektu książąt Esterhazy, który był niegdyś planowany z gigantycznymi rozmiarami. Obecny kościół pierwotnie odpowiadał prezbiterium i miał być wielkim kościołem pielgrzymkowym, stąd jego niezwykły okrągły kształt. Kalwaria” (łacińskie tłumaczenie Golgoty, gdzie ukrzyżowano Chrystusa). Kalwaria to sztucznie usypane na początku XVIII wieku wzgórze z grotami i schodami przedstawiającymi Mękę Pańską. Szczególnym celem pielgrzymów jest figura “Maryi z Dzieciątkiem”.

W górskim kościele znajduje się mauzoleum Haydna. Jego ciało zostało przeniesione w 1820 roku z Wiednia do Eisenstadt, a w 1932 roku w kościele wybudowano mauzoleum z monumentalnym marmurowym sarkofagiem. Na ścianie mauzoleum można zobaczyć figury, które mają przedstawiać jego oratorium “Pory roku”.

W kościele na Górze (oraz w katedrze św. Marcina) znajdują się organy, które zostały zbudowane według specyfikacji Haydna i dlatego nazwano je “organami Haydna”.

Kościół Górski:

Mauzoleum Haydna:



FLORENCJA

 

Gioachino Rossini

Dokumentacja medyczna Rossiniego pod koniec jego życia była bardzo gruba. Podstawową przyczyną jego licznych dolegliwości była rzeżączka, na którą zachorował stosunkowo wcześnie. W latach paryskich, od 35. roku życia, dolegliwości stawały się coraz bardziej przewlekłe i niekiedy bardzo bolesne. Należały do nich dolegliwości brzuszne, zapalenie oskrzeli i osłabienie serca, które pogłębiała otyłość. Rossini miał, prawdopodobnie wywołane przewlekłym bólem, czasami ciężką depresję i myśli samobójcze. Aby znaleźć ulgę w bólu, Rossini często udawał się do uzdrowisk.

Rossini zmarł ostatecznie w 1868 r. w swoim domu w Plassach w wyniku operacji raka odbytnicy. <Został pochowany w honorowym grobie na cmentarzu Père Lachaise

Florencja przez pewien czas oferowała Rossiniemu schronienie po trudnym okresie spędzonym w Bolonii, ale poza tym nie odegrała większej roli w jego biografii. Jednak ze względów propagandowych młode państwo włoskie chciało sprowadzić słynnego syna do domu 20 lat po jego śmierci i jego ciało zostało przeniesione z cmentarza Père Lachaise w Paryżu do Florencji. Od tego czasu spoczywa w kościele “Santa Croce”, włoskim Partenonie, gdzie spoczywają również słynni Machiavelli, Michał Anioł, Galileusz i wielu innych. Mówi się, że kamień węgielny pod budowę tego kościoła położył Franciszek z Asyżu.

Pomnik pogrzebowy powstał dzięki prywatnym datkom w 1902 roku i został odsłonięty przy muzycznym akompaniamencie 30 skrzypiec grających “modlitwę” Mojżesza z Egiptu pod dyrekcją Pietro Mascagniego. Wykonany jest z kamienia marmurowego i ozdobiony złotem. Przedstawia Włochy w żałobie, uosabiane przez kobietę.

Grobowiec Rossiniego:

http://www.santacroceopera.it/it/default.aspx



JARVENPÄÄ NEAR HELSINKI

 

Jean Sibelius

Fiński kompozytor zyskał światową sławę dzięki swojemu koncertowi skrzypcowemu, symfoniom i poematowi symfonicznemu Tapiola. Jego muzyka była bardziej popularna w USA niż w Europie. Kiedy wybudował swój wymarzony okazały dom w Javenpäa pod Helsinkami, popadł w poważne długi i przez całe życie zmagał się z problemami finansowymi. Do tego dochodziło jego uzależnienie od alkoholu i częste palenie tytoniu, co odbiło się na jego zdrowiu.

Ainola Jean Sibelius

Zmarł w 1957 roku, a jego dom jest obecnie muzeum, a jego grób znajduje się na terenie jego domu, który jest malowniczo położony nad jeziorem i nazwany od imienia jego żony “Aino” Ainola.

Tomb Grab jean Sibelius



KOPENHAGEN

 


Lauritz Melchior

Jego kariera

Lauritz Melchior urodził się 20 marca 1890 roku w Kopenhadze. Pierwszy skok w jego karierze nastąpił, gdy otrzymał angaż na występ w jednej z pierwszych audycji radiowych jako partner Nellie Melby. Jego kariera rozwinęła się i w latach 20-tych stał się regularnym gościem Festiwalu w Bayreuth. Cosima Wagner nazywała go “wielkim Duńczykiem”. Od 1931 roku Melchior bojkotował festiwal z powodu jego uwikłań w nazizm. Od 1929 roku święcił triumfy w Met, gdzie odtąd koncentrowała się jego działalność artystyczna.

Melchior niesłychanie często śpiewał wielkie heroiczne partie tenorowe. Na przykład 223 razy Tristana, 183 razy Siegmunda, 144 razy Tannhäusera. Łącznie dało to ponad 1000 przedstawień wagnerowskich! Kilkakrotnie śpiewał też Otella, Radamesa i Canio. Jego najważniejszymi partnerkami były Frida Leider, Kirsten Flagstadt i Lotte Lehmann. Wiele z powstałych w ten sposób płyt jest do dziś nagraniami referencyjnymi.

W czasie swojej kariery nie miał konkurenta, którego mógłby się obawiać w Heldentenorfach, chociaż pod koniec kariery jego umiejętności aktorskie uległy stagnacji.
Jego sceniczne pożegnanie nastąpiło w 1950 roku w Lohengrinie. Melchior również w podeszłym wieku znakomicie śpiewał wymagające role. Na przykład w wieku 70 lat śpiewał Zygfryda i Otella, co jest udokumentowane w nagraniach.
TO PORTRET LAURITZA MELCHIORA

Znaczenie

Lauritz Melchior uważany jest za “heroicznego tenora XX wieku”. Do dnia dzisiejszego nie znalazł następcy.

Lauritz Melchior Kopenhagen Cemetry Tomb Grab



LEIPZIG

WIĘCEJ WSKAZÓWEK PODRÓŻNICZYCH DLA LIPZIGA DLA FANÓW OPERY I KLASYKI

 

Johann Sebastian Bach

Grób Bacha w kościele św. Tomasza:

Od 1950 roku w sali chóru kościoła znajduje się grób Bacha, którego kości trafiły tu w okrężny sposób. Kiedy Bach zmarł, pochowano go bez nagrobka na cmentarzu kościoła św. Jana. Po renesansie Bacha w XIX wieku, wywołanym przez Mendelssohna, chciano ekshumować jego ciało i ponownie pochować w sąsiednim kościele. Jedyną informacją o dokładnej lokalizacji grobu było zachowane stwierdzenie “sześć kroków na wprost od drzwi po stronie południowej”.

Istnieją pewne kontrowersje co do tego, czy ekshumowane ciało jest rzeczywiście ciałem Bacha. Jednak fakt, że ciało znajdowało się w dębowej trumnie jest ważnym argumentem przemawiającym na korzyść, gdyż dotyczyło to zaledwie 1% ówczesnych pochówków. Ostateczne wyjaśnienie przyniosłyby badania DNA. Kościół św. Jana został zbombardowany podczas II wojny światowej, a kości musiały zostać wyciągnięte spod gruzów, by ostatecznie zostać umieszczone w kościele św.
O BIOGRAFII BACHA

Pomnik Bacha przed kościołem św. Tomasza:

Wykonany z brązu pomnik Bacha stoi przed oknem Bacha w kościele św. W trakcie ekshumacji ciała Bacha w XIX wieku wykonano odcisk czaszki, który posłużył jako podstawa do zaprojektowania pomnika. Pomnik przedstawia Bacha dyrygującego (dlaczego ma zwinięty papier nutowy) przed organami.



LINZ

 

Anton Bruckner

St. Floriansstift (Święty Florian koło Linzu)

Klasztor ten stał się sławny nie tylko dzięki Antonowi Brucknerowi. Bruckner miał 14 lat, gdy zmarł jego ojciec. Na prośbę matki został przyjęty do klasztoru św. Floriana, gdzie ze względu na swój piękny sopranowy głos został członkiem chóru chłopięcego. Tam też pobierał lekcje gry na instrumentach, m.in. improwizował na organach. <Floriana, aby uczyć się zawodu nauczyciela w Szkole Przygotowawczej w Linzu

W wieku 20 lat zdał egzamin nauczycielski i został zatrudniony jako asystent nauczyciela w St. Florian, gdzie pozostał do 31 roku życia. Zaczął komponować swoje pierwsze poważne utwory. W 1855 roku przeniósł się do Linzu, gdzie jako organista katedralny mógł w pełni poświęcić się muzyce.

Bruckner nigdy nie zapomniał czasów spędzonych w St. Floriansstift, a w miarę starzenia się, głęboko religijny Bruckner gorąco pragnął być pochowany w St. Floriansstift. Floriansstift. Życzenie to zostało mu spełnione.
O BIOGRAFII BRUCKNERA
Klasztor jest okazały i można go zwiedzać z przewodnikiem.

Sala marmurowa:

http://www.stift-st-florian.at/en/home.html

Wielkie organy kolegiaty zostały po raz pierwszy rozbudowane i wyremontowane w 1874 roku. Naturalnie Bruckner grał na inauguracji tych organów. Konsolę można dziś oglądać w Muzeum Brucknera w Ansfelden. Od tego czasu dokonano dalszych zmian i remontów, ale część organów jest nadal wierna oryginałowi i nosi nazwę “organy Brucknera”. Organy Brucknera można regularnie odsłuchiwać, szczegóły na stronie internetowej.

Organy Brucknera:

Na własne życzenie Bruckner został pochowany 11 października 1896 roku w krypcie Bazyliki Kolegiackiej, bezpośrednio pod wielkimi organami. Na cokole sarkofagu widnieje napis “Non confundar in aeternum” (W wieczności nie będę się wstydził), jest to końcowy wers jego Te deum. Według jego własnego oświadczenia Te Deum było dumą jego życia i ważne było dla niego, aby nie zmarnował talentu, który otrzymał od Boga. Liczył więc, że znajdzie w Bogu łaskawego sędziego.

Sarkofag Brucknera:

Kamień Pamięci Brucknera:



LONDON

TRAVEL GUIDE LONDON DLA I FANÓW OPERY

Georg Frederic Handel, Henry Purcell

Georg Friedrich Händel

Opactwo Westminsterskie

Życzeniem Haendla było, aby miejsce jego ostatniego spoczynku znajdowało się w Opactwie Westminsterskim. Roubiliac stworzył posąg do grobowca. Portret ten jest powszechnie uznawany za bardzo wierny oryginałowi, częściowo dlatego, że Roubiliac już raz sportretował Haendla do posągu, a częściowo dlatego, że wzorował twarz na masce pośmiertnej. Stwierdzenie to zostało potwierdzone przez współczesnych, którzy znali Handla.

Grobowiec Handla:

https://www.westminster-abbey.org/

Henry Purcell

Opactwo Westminsterskie

Honorowy grób Henry’ego Purcella znajduje się w Opactwie Westminsterskim. Niektóre źródła przypisują jego śmierć przeziębieniu, które złapał w listopadzie 1695 roku. Uważa się, że jego żona zabroniła służbie wpuszczać Purcella, notorycznego bywalca pubów, po północy. Niestety, przeziębiony muzyk podobno przeziębił się tej listopadowej nocy, gdy znalazł się zamknięty w swoim domu, mocno zamroczony.

Jego grób znajduje się w północnej nawie opactwa, gdzie za jego czasów znajdowały się organy, dlatego mówi się, że leży “pod organami”.



MILAN

Giuseppe Verdi, Arturo Toscanini, Vladimir Horowitz, Arrigo Boito, Franco Corelli, Amilcare Ponchielli, Umberto Giordano

TRAVEL GUIDE MILAN DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Casa Verdi: Giuseppe Verdi

Grobowiec w Casa di riposo

W ostatnich latach swojego życia Verdi zainicjował hojny czyn. Kupił duży teren przy Piazza Buonarroti i kazał wybudować tam dom wypoczynkowy dla zubożałych, starych muzyków. Świadomie nie chciał budować domu opieki w stylu szpitalnym, lecz dom dla podopiecznych, którzy mieli mieszkać w pokojach 2-osobowych zamiast w akademikach. Od tego czasu ponad tysiąc osób korzysta z tego gustownie urządzonego pensjonatu, który na życzenie Verdiego został otwarty dopiero po jego śmierci. On sam skrupulatnie nadzorował prace i mówił “o swoim najpiękniejszym dziele” (“mia piu bella opera”). Ogród z kryptą Verdiego i jego żony Giuseppiny jest dostępny po wcześniejszym umówieniu się w recepcji, więcej (sala koncertowa, pokój turecki i wiele ciekawych pamiątek) zależy od wydarzeń dnia.
O BIOGRAFII GIUSEPPE VERDI

Casaverdi:

Gravesite:

https://www.casaverdi.it/

Cimitero monumentale: Arturo Toscanini

Toscanini zmarł w Nowym Jorku w 1957 roku w wieku 90 lat. Przewieziono go do Włoch, gdzie w La Scali odbyła się ceremonia pogrzebowa.

Na tym bloku z marmuru karraryjskiego widać 3 Norn, które trzymają w rękach nici losu.

Wreszcie na rewersie widzimy nagiego mężczyznę i nagą kobietę: obejmują się w bólu. Pomiędzy nimi znajduje się napis upamiętniający małego Giorgio Toscaniniego, który zmarł w czerwcu 1906 roku w wieku zaledwie 5 lat, najmłodszego syna Arturo Toscaniniego.

Cimitero monumentale: Vladimir Horowitz

Vladimir Horowitz, słynny pianista, był zięciem Arturo Toscaniniego i został pochowany wraz z żoną Wandą w grobowcu rodzinnym Arturo Toscaniniego.

Zmarł na atak serca w 1989 roku w wieku 86 lat.

Cimitero monumentale: Arrigo Boito

Arigo Boito był pisarzem i muzykiem. Pisał m.in. libretta dla Verdiego (rewizja Simona Boccanegry, Otello, Falstaff) oraz napisał słynną operę “Mefistofele”.

Boito z Verdim:

Cimitero monumentale: Franco Corelli

Corelli był słynnym, ale kontrowersyjnym tenorem. Jego potężny głos rozbrzmiewał w latach 50-tych i 60-tych. W linku poniżej można usłyszeć powolną arię Corellego, w której więcej jest dramatyzmu niż liryzmu. Nie da się jednak uciec przed siłą przyciągania tego głosu (Kesting mówi o “magnetyzmie macho”). Nieco niepokojący jest seplenienie, które było negatywnym znakiem rozpoznawczym Corellego.

Ah si ben mio (Il Trovatore)

Cimitero monumentale: Amilcare Ponchielli

Ponchielli stał się nieśmiertelny dzięki swojej operze “La Gioconda” (najsłynniejszy utwór z niej to “Taniec godzin”). Później uczył w Konserwatorium w Mediolanie, do jego najsłynniejszych uczniów należeli Giacomo Puccini i Pietro Mascagni.


Cimitero monumentale: Umberto Giordano

Umberto Giordano był jednym z wielu południowych Włochów, którzy odnieśli sukces zawodowy na północy. Dzięki wielkim operom “Andrea Chenier” i “Fedora” stał się czwartą, obok Mascagniego, Leoncavallo i Pucciniego, gwiazdą na niebie weryzmu.

Urodzony w 1867 roku w Foggii, w skromnych warunkach, sukces nie przyszedł młodemu człowiekowi naturalnie. Przyszedł wraz z jego najważniejszym dziełem, operą “Andréa Chénier“. Wydaje się, że Giordano był człowiekiem pełnym temperamentu. Kiedy jeszcze jako nieznany 25-letni mężczyzna recytował w klubie w Foggii fragmenty swojej nowej opery “Mala vita”, zauważył, że publiczność podchodzi do stołów i gra w karty. Giordano był tak oburzony, że zerwał z rodzinnym miastem i pogodził się dopiero 30 lat później.

Zmarł w Mediolanie i jest pochowany w cimitero monumentale.


MOSKOW

Dymitr Szosztakowicz, Sergiej Prokofiew

TRAVEL GUIDE ROSJA DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Sergei Prokofiev

Nowodziewicze Cmentarz Moskwa

Prokofiew jest tu pochowany ze swoją drugą żoną (kwatera 3, rząd 47). Jego pierwszej żonie (śpiewaczce) po odwilży politycznej udało się po 9 latach opuścić obóz pracy, a po kolejnych 15 – kraj, gdzie utrzymywała się z tantiem za muzykę Prokofiewa poza blokiem wschodnim. Dokonała nawet nagrania “Piotrusia i wilka” jako narratorka.

Na tym cmentarzu pochowani są również m.in. Mikołaj Gogol, Siergiej Eisenstein (do którego słynnych filmów Aleksander Newski i Iwan Groźny Prokofiew napisał muzykę), Nikita Chruszczow i Borys Jelcyn.

Grób Prokofiewa:

Dymitr Szostakowicz

Nowodziewicze Cmentarz Moskiewski

Szostakowicz nie został pochowany w swoim rodzinnym Petersburgu, lecz na Rosyjskim Cmentarzu Narodowym Nowodziewiczym (kwatera 2, nr 39). Ostatnie lata życia spędził w Moskwie.

Na jego grobie znajduje się motyw nutowy D, Es, C, B. Symbolizuje on jego niemieckie inicjały (D.Sch), których wielokrotnie używał w swoich kompozycjach.

Grób Szostakowicza:

[/av_image


MUNICH AND BAVARIA

Richard Wagner, Richard Strauss, Carl Orff, Max Reger, Franz Liszt, Fritz Wunderlich

TRAVEL GUIDE BAWARIA I MUNICH

Richard Wagner: grób w Willi Wahnfried w Bayreuth

Od 1874 roku Bayreuth i Willa Wahnfried była centrum życia rodziny Wagnerów. Została ona wybudowana zgodnie z życzeniem Richarda Wagnera. Po śmierci Richarda Wagnera pozostała rodowym domem Wagnerów.
O BIOGRAFII WAGNERA
https://www.wagnermuseum.de/

Richard Wagner i Cosima Wagner są pochowani w Villa Wahnfried:

Franz Liszt: grób w Stadtfriedhof (cmentarz miejski) Bayreuth

Pogrzeb odbył się 3 sierpnia, 4 sierpnia odprawiono mszę requiem. Anton Bruckner grał na niej własne utwory i fantazjował na tematy z Parsifala. Utwory Liszta nie były grane, widocznie Brucker nie znał żadnego z jego utworów. Po śmierci Liszta długo trwały spory o to, gdzie ma być pochowany. Mauzoleum zostało poważnie uszkodzone podczas II wojny światowej i zostało odbudowane zgodnie z oryginałem.

Mauzoleum Liszta:

Richard Strauss: grób na cmentarzu Garmisch-Partenkirchen

Willa w Garmisch

W 1908 roku Strauss wprowadził się do nowo wybudowanego domu w wiejskim Garmisch-Partenkirchen, sfinansowanego z dochodów z jego “Salome“. Willa służyła najpierw jako letnie ustronie, a później jako rezydencja, w której gabinecie powstała większość dzieł od “Elektra“.

Lata nazistowskie

W latach dwudziestych był często w podróży (Drezno, Wiedeń, Salzburg i wycieczki), a w latach nazistowskich objął na początku urząd Reichsmusikdirektora. Rola Straussa w II wojnie światowej była ambiwalentna. Strauss nie był antysemitą, ale w najlepszym razie był oportunistą. Kiedy wojska amerykańskie wmaszerowały do Garmisch, Strauss przyjął je w swoim ogrodzie, z certyfikatami w ręku, i w ten sposób mógł ochronić swój dom przed rekwizycją “jako kompozytor Rosenkavalier.”

Późne lata i śmierć

Po II wojnie światowej Strauss, słabego zdrowia i spętany finansowo, w obawie przed denazyfikacją opuścił Garmisch i udał się do Szwajcarii, gdzie wspierany przez mecenasów mieszkał w hotelach.
W końcu wrócił do swojego ukochanego domu i 8 września 1849 roku ostatni wielki kompozytor operowy w historii muzyki zmarł w swoim łóżku po ciężkim ataku serca, którego doznał miesiąc wcześniej.
DO BIOGRAFII RICHARDA STRAUSSA
Abdykacja Richarda Straussa odbyła się w Monachium, jego urna spoczywa w grobie rodzinnym na cmentarzu w Garmisch.
TO THE BIOGRAPHY OF RICHARD STRAUSS
Grób Richarda Straussa:

https://buergerservice.gapa.de/de/rathaus/rathaus/verwaltung/buergeramt—standesamt/friedhofsverwaltung

Carl Orff: Miejsce pochówku w Andech

Carl Orff na swoje osobiste życzenie otrzymał w 1982 roku grób na Świętej Górze w kaplicy bolesnej kościoła klasztornego w Andechs.

Grób Carla Orffa:

Andech:

Max Reger: grób w monachijskim Waldfriedhofie

Max Reger został najpierw pochowany w Jenie, a następnie przeniesiony do Monachium, gdzie później przeniosła się wdowa po nim. Na jego nagrobku wyryte są piszczałki organowe.


Fritz Wunderlich

Waldfriedhof

Fritz Wunderlich był słynnym niemieckim tenorem, który zmarł bardzo wcześnie.

Jedną z ról, która chyba na zawsze będzie kojarzona z Fritzem Wunderlichem jest Fenton z “Wesołych kumoszek z Windsoru”. Posłuchajcie arii “Horch die Lerche singt im Hain” śpiewanej przez niemieckiego tenora:

https://opera-inside.com/the-merry-wives-of-windsor-by-otto-nicolai-the-opera-guide-and-synopsis/#Horch

Fritz Wunderlich Waldfriedhof München Cemetry Tomb Grab



NAPLES

TRAVEL GUIDE NAPLES DLA I FANÓW OPERY

Do portretu ENRICO CARUSO

 

Cmentarz Santa Maria del Pianto

Grób Enricosa Caruso

Kiedy Caruso zmarł, król Vittorio Emanuele III otworzył królewski kościół San Francesco di Paola i tam złożono Caruso. 19 sierpnia setki tysięcy ludzi ustawiły się na drodze do jego grobu, a fasady domów przykryto czarnymi płótnami. Pochowany jest w prywatnej kaplicy na cmentarzu Santa Maria del Pianto.

Miejsce pochówku:



PALMI

 

Mausoleo Francesco Cilea in Palmi

Włoski kompozytor operowy Francesco Cilea urodził się w Palmi, w Kalabrii. Opuścił rodzinne miasto, by podjąć studia w Neapolu. Największe sukcesy odniósł na północy, gdzie skomponował i prawykonał swoje opery “Adriana Lecouvrer” i “L’Arlesiana”.

W 1962 roku gmina Palmi wybudowała na jego cześć imponujące mauzoleum; w jego wnętrzu znajduje się ozdobiona mozaikami krypta, w której przechowywane są szczątki artysty i jego żony.

Mausoleo Cilea:



PARIS

Frederic Chopin, Gioachino Rossini, Daniel Auber, Vincenzo Bellini, Georges Bizet, Maria Callas, Hector Berlioz, Jacques Offenbach, Claude Debussy, Luigi Cherubini, Jean Baptiste Lully, Charles Gounod, Adelina Patti, Camille Saint-Saens, Maurice Ravel

TRAVEL GUIDE PARIS DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Père Lachaise: Przegląd

Tutaj znajdziesz mapę google Père Lachaise, Zoom-In, aby znaleźć groby.

Père Lachaise: Daniel Auber

Auber zginął w czasie zamieszek Komuny Paryskiej; jego grób znajduje się na cmentarzu Père Lachaise.

Grób Aubera:

Père Lachaise: Vincenzo Bellini

W 1835 roku Bellini został uhonorowany z wielką sympatią na państwowym pogrzebie w katedrze Invalides i złożony na cmentarzu Père Lachaise. Giulia Grisi, która śpiewała w triumfalnym “I Puritani” zaledwie 8 miesięcy wcześniej, zaśpiewała Lacrimosę na melodię “Credeasi misera” z “I Puritani”, a 350 chórzystów zaśpiewało utwory Belliniego. Został pochowany w kwaterze 11, gdzie 14 lat później, zaledwie kilka metrów dalej, zostanie pochowany Fryderyk Chopin, który również zmarł młodo. W 1876 roku ciało Belliniego zostało przeniesione do Katanii, ale grób pozostał.

Grobowiec Belliniego:

Père Lachaise: Georges Bizet

Bizets został pochowany na tym słynnym cmentarzu w kwaterze 68, nr 101. Grobowiec został zaprojektowany przez Charlesa Garniera, architekta Opery Garniera w Paryżu. W 2006 roku piękne popiersie zostało skradzione. Od tego czasu zostało ono odzyskane i jest w posiadaniu cmentarza.

Grobowiec Georges’a Bizeta (zdjęcie historyczne):

Père Lachaise: Maria Callas

Debiut w Paryżu

Maria Callas zadebiutowała w Paryżu, kiedy już dawno stała się megagwiazdą.
Recital w Garnier w 1958 roku był wydarzeniem pierwszej rangi, a na sali siedział człowiek, który miał zmienić jej życie: Arystoteles Onassis. Związek się rozwinął, ale ku jej rozczarowaniu Onassis nie poślubił Callas, lecz Jacky Kennedy. W 1965 roku Callas po raz ostatni zaśpiewała operę, była to Norma w Paryżu, którą zakończyła swoją karierę.

Jej paryskie lata

Odtąd mieszkała w Paryżu, choć projekty ostatnich 10 lat (film Medea, kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, tournée z di Stefano) odbywały się poza Paryżem. Prywatnie mieszkała w odosobnieniu na Avenue Georges Mandel. Od czasu do czasu można ją było spotkać z Onassisem, który podobno był nieszczęśliwy w małżeństwie z Jackie Kennedy i zmarł dwa lata przed Callas w szpitalu w Paryżu, gdzie podobno wciąż go odwiedzała.

Jej ostatnie lata i śmierć

Callas mieszkała w tym mieszkaniu przez ostatnie 9 lat swojego życia. Wgląd w to daje wywiad, który Lord Harewood przeprowadził dla BBC w 1968 roku. Mieszkała tam w odosobnieniu ze służbą i dwoma pudlami. Zmarła na atak serca samotnie w swoim mieszkaniu 16 września. Na budynku umieszczono tablicę upamiętniającą słynną mieszkankę, a środkowa ulica Avenue Georges Mandel została nazwana jej imieniem (Allée Maria Callas).
Po pochówku w greckiej katedrze prawosławnej Agios Stephanos przy Rue Georges-Bizet, prochy złożono na cmentarzu Père Lachaise we wschodnim Paryżu. Urna została najpierw skradziona i odzyskana, a prochy, zgodnie z jej życzeniem, rozsypano na wybrzeżu Morza Egejskiego.
PORTRET MARII CALLAS


Père Lachaise: Luigi Cherubini

Cherubini spędził pierwszą część swojej kariery kompozytorskiej we Włoszech i przeniósł się do przedrewolucyjnego Paryża w 1787 r. w wieku 27 lat. Odniósł tam szacowny sukces w 1791 r. z Lodoiską, rewolucyjną operą ratunkową. Wkrótce potem skomponował swoje najważniejsze dzieło, Medeę. Po rewolucji on i jego muzyka stracili popularność i opuścili Paryż. Później powrócił i żył jako ceniony dyrektor konserwatorium w Paryżu, gdzie zmarł w 1842 roku.

Na grobie Chopina Euterpe, muza muzyki, przygląda się i płacze na widok zepsutego instrumentu. Pomnik jest autorstwa Auguste’a Schlésingera, męża córki George Sand, Solange.

Z jego ciała przed pochówkiem wyjęto serce, które jego siostra przemyciła do Polski

Père Lachaise: Adelina Patti

Może największa Primadonna XIX wieku

Patti urodziła się w Madrycie w 1843 roku. Jej matka i ojciec byli włoskimi śpiewakami operowymi, którzy koncertowali i przebywali w stolicy Hiszpanii przez długie okresy czasu. Adelina jest cudownym dzieckiem. Śpiewa arie operowe zasłyszane od matki, zanim jeszcze potrafi mówić.

Jej ojciec, Salvatore Patti, dostaje od przyjaciela propozycję śpiewania w Nowym Jorku i natychmiast zostaje poproszony o objęcie posady kierownika zespołu operowego. Rodzina przenosi się do Stanów Zjednoczonych, interes rozwija się powoli, a rodzina boryka się z problemami finansowymi.
W wieku 10 lat wyrusza na tournée po Stanach Zjednoczonych z wirtuozem fortepianu Strakoschem, mężem swojej ciotki. Występy gościnne stają się wielkim sukcesem i rozwiązują problemy finansowe rodziny.

W wieku 13 lat cudowne dziecko opuszcza scenę i poważnie przygotowuje się do kariery estradowej. W wieku 16 lat nadchodzi czas i rozpoczyna karierę śpiewaczki operowej. Adelina Patti nie zadowala się rolami drugoplanowymi. Już w młodym wieku jest bardzo pewna siebie i na swój debiut operowy w Nowym Jorku wybiera rolę Łucji z Lammermooru. Jej występ uderza jak bomba. Szalona scena staje się triumfem, a publiczność pada u jej stóp.

Sława Patti przenosi się do Londynu. W nowym sezonie przyjeżdża do stolicy Anglii ze Strakoschem, mężem swojej ciotki. Na pierwszym przedstawieniu Amerykanka zostaje chłodno przywitana przez publiczność. Patti ma zaledwie 1,50 metra wzrostu i publiczność jest zaskoczona widząc małą dziewczynkę śpiewającą Aminę z “Sonnambuli”. Już po pierwszej arii wiwaty nie znają granic.

Od 30 lat świat jest u stóp Adeliny Patti. Niestrudzenie podróżuje po teatrach operowych i salach koncertowych Europy i Ameryki i wszędzie jest celebrowana. Wielcy kompozytorzy, tacy jak Verdi, Czajkowski, Rossini i Gounod wychwalają wyjątkowość jej głosu i muzykalności. Mówi się nawet, że Berlioz nieszczęśliwie się w niej zakochał.

Po rozwodzie, wyśmiewana przez plotkarską prasę Europy, postanowiła wraz z mężem przenieść się na emeryturę do Walii i kupiła zamek w Craig y nos Zmarła w 1919 roku w Craig y nos i została pochowana zgodnie ze swoim życzeniem na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu.

Tomb Grab Adelina Patti Paris pere lachaise Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Père Lachaise: Gioachino Rossini

Ciało Rossiniego po uroczystym pogrzebie zostało pochowane obok Chopina i Belliniego na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu. W maju 1887 roku jego szczątki zostały przeniesione do Florencji.

Jego grób honorowy znajduje się w kwaterze 4.

Montparnasse: Hector Berlioz

Prostszy grobowiec Berlioza został później zastąpiony przez bardziej monumentalną wersję.


Montparnasse: Camille Saint-Saëns

Samson et Dalila to jedyna z 16 oper Saint-Saënsa, która trafiła do repertuaru. Saint-Saëns był niezwykle wykształconym i utalentowanym muzykiem, wcześnie został uznany za cudowne dziecko na miarę Mozarta, a jego zaplecze techniczne i kompozytorskie dawało mu możliwość nadania wszystkim operom własnego stylu. Strategia ta nie opłaciła się, gdyż prawie wszystkie jego opery zostały zapomniane.

Krytykowany jako “wagnerowiec”

Jego kariera była jednak trudna. We Francji został okrzyknięty “Wagnerem”, co w niespokojnym okresie sporów francusko-niemieckich było bliskie artystycznemu wyrokowi śmierci.

Saint-Saëns, mając 42 lata, poślubił 19-letnią córkę przemysłowca. Małżeństwo było nieszczęśliwe. Kłótnie między młodą żoną a jego matką oraz wczesna śmierć dwójki ich dzieci wykończyły kompozytora. Zostawił młodej żonie kartkę z napisem “Odchodzę” i zamieszkał z powrotem z matką.

Przez całe życie Saint-Saëns dużo podróżował. Jego ojciec zmarł na gruźlicę płuc, a lekarze zalecali mu unikanie niekorzystnego klimatu Paryża w miesiącach zimowych. Celem wielu jego zimowych podróży był Algier, gdzie również napisał część Samsona podczas swojej pierwszej zimy.

Jego najbardziej znanym dziełem jest prawdopodobnie Karnawał zwierząt.


W 1880 roku Offenbach został tu pochowany, na pogrzebie obecna była m.in. Hortense Schneider (jego słynna “Belle-Hélène”).

Passy: Claude Debussy

Grób Debussy’ego znajduje się na tym cmentarzu sław w pobliżu Trocadéro, z pięknym widokiem na Sekwanę. Debussy zmarł w 1918 roku na raka jelita grubego, który został zdiagnozowany w 1909 roku i coraz bardziej utrudniał mu życie.

Kiedy Debussy zmarł 26 marca, Paryż był pod ostrzałem i tylko mały kondukt pogrzebowy mógł towarzyszyć mu na cmentarzu.

Notre Dame des victoires: Jean Baptiste Lully

Założyciel opery francuskiej

Lully (1632-1687) jest uważany za założyciela opery francuskiej. Urodzony we Florencji, został sprowadzony do Paryża do domu szlacheckiego jako 14-letni garcon de chambre. Był utalentowanym muzykiem i bardzo dobrym tancerzem, gdy w wieku 20 lat poznał 14-letniego przyszłego Króla Słońce Ludwika XIV. Ludwik był również miłośnikiem tańca i między nimi nawiązała się przyjaźń. Przez następne 30 lat Lully był zatrudniony na dworze i doszedł do stanowiska “Secrétaire du roi”.

Komponował popularne komedie dla dworu, najpierw we współpracy z Molierem, a następnie, we współpracy z Quinautem, pierwsze opery, tak zwane “Tragédie lyrique”, w których chór i balet odgrywały ważną rolę, ale bez kastratów, jak to było powszechne w tamtych czasach we Włoszech.

Śmierć najsłynniejszego kompozytora

W pewnym momencie Lully zerwał stosunki z królem i chciał je naprawić. Widząc okazję, gdy król ponownie przeżył jedną ze swoich wielu okrutnych operacji (w zależności od źródła, było to po usunięciu ropnia wielkości pięści na pośladku lub po nieudanej ekstrakcji zęba, w której podniebienie zostało wyrwane, a krwawienie w gardle zatamowane gorącym żelazem), Lully napisał “Te Deum” jako mszę dziękczynną dla 150 muzyków i kazał ją wykonać w kościele na własny koszt w obecności króla. Podczas dyrygowania wbił sobie końcówkę dwumetrowej pałeczki tamburmajora w duży palec u nogi. Palec został zainfekowany, Lully odmówił amputacji i zmarł z powodu zatrucia krwi.

Tombe Jean Baptiste Lully Notre dame des victoires Tomb Grab eglise


Cimetière d-Auteuil: Charles Gounod

Cimetière d’Auteuil

Gounod miał bliski związek z kościołem. Jako młody człowiek przez pewien czas nosił się z zamiarem zostania księdzem. Uczęszczał do seminarium teologicznego i nosił szatę kapłańską. Wcześniej przez sześć lat był organistą i kierownikiem chóru kościelnego. Przez całe życie Gounod był rozdarty między światowością a Kościołem i nigdy nie potrafił właściwie rozwiązać tego rozdarcia. Doprowadziło to do kryzysu nerwowego podczas komponowania jego najważniejszego dzieła, Fausta, i na krótko musiał zostać hospitalizowany.

Jego najsłynniejszym dziełem było Ave Maria, które skomponował na podstawie preludium Bacha.

Zmarł w Paryżu. Podczas pracy nad requiem doznał udaru mózgu i zapadł w śpiączkę. Nabożeństwo żałobne odbyło się w Madeleine, gdzie Camille Saint-Saens zagrał na organach utwory Gounoda….

Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Cimetière d’Auteuil w Paryżu.

Tomb Charles Gounod Cimetiere Auteil Tomb Grab Friedhof


Maurice Ravel

Cimetière Levallois-Perret

W 1921 roku 46-letni Ravel kupił dom w Montfort pod Paryżem. Chciał uciec od zgiełku stołecznego Paryża. On, który przez długi czas mieszkał z matką, a później z bratem, był samotnikiem (prawdopodobnie tłumiony homoseksualizm) i tu znalazł spokój do komponowania.


To właśnie w tym domu skomponował swoje najsłynniejsze dzieła orkiestrowe, takie jak Boléro oraz dwa koncerty fortepianowe (jeden z nich tylko na lewą rękę).
Pochowany został obok swoich rodziców.
Ravel Cimetière Cemetry Tomb Grab Paris Levallois-Perret


PRAGUE

Antonin Dvořák, Bedrich Smetana

TRAVEL GUIDE PRAGUE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Bedrich Smetana

Cmentarz Vyšehrad

Czeski kompozytor urodził się w 1824 r. na czeskiej prowincji jako Friedrich Smetana. Zgodnie z ówczesną tradycją kształcił się w języku niemieckim, język czeski poznał dopiero w wieku dojrzałym. W 1856 r. wyjechał z żoną i dziećmi do Göteborga, ponieważ był niezadowolony z autokratycznych rządów w swojej ojczyźnie. W ciągu kilku lat zmarło mu dwoje dzieci, a w drodze powrotnej z Göteborga w 1859 r. żona zmarła na gruźlicę.

W 1860 r. “Sprzedaną narzeczoną” wystawiono z dużym powodzeniem w praskim Teatrze Tymczasowym, prekursorze Teatru Narodowego, w którym Smetana pełnił funkcję kapelmistrza. Właściwie chciał zostać dyrektorem teatru, ale ponieważ był zwolennikiem Nowych Niemców skupionych wokół Liszta i Wagnera, odmówiono mu. Ta waśń ciągnęła się za jego kadencji z wieloma intrygami i kłótniami, co zrujnowało zdrowie Smetany. Szum w uszach (według niego akord As-dur) dał o sobie znać i w 1873 r. Smetana był już całkowicie głuchy i wycofał się ze stanowiska.

Mimo to w następnych latach skomponował swój najbardziej znany utwór “Ma Vlast” (“Moja ojczyzna”). Napisał go na wsi, dokąd wyprowadził się z drugą żoną i dziećmi, by zamieszkać u siostry. Pierwszy utwór z tego 6-częściowego cyklu nosi tytuł Vyšehrad, jest o zamku nad Wełtawą, u stóp którego został pochowany 10 lat później.

Smetana został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku. W ostatnich latach życia pogorszył się jego stan fizyczny i psychiczny i musiał zostać przyjęty do szpitala psychiatrycznego, gdzie zmarł.

Grobowiec Smetany:

Antonin Dvořák

Cmentarz Vyšehrad

Urodzony w 1841 r. na wsi w Czechach, od początku studiów muzycznych w 1857 r. Praga stała się centrum jego życia. Przez 20 lat mieszkał w czeskiej stolicy jako mysi biedny student i muzyk orkiestrowy.
W 1877 r. nastąpił przełom dzięki wyróżnieniom najpierw przez słynnego krytyka Hanslicka, a potem głównie dzięki zachęcie Johannesa Brahmsa. Jednak i w tym okresie doszło do tragedii śmierci dwojga dzieci, które wstrząsnęły nim podczas pracy nad Stabat Mater.

W latach 80. do dobrobytu przyczyniły się podróże koncertowe do Anglii, a na początku lat 90. dwuletni pobyt w USA z głośną premierą 9. symfonii w Nowym Jorku, która przyniosła mu sławę. Dvořák zmarł w Pradze w 1904 roku.
Dvorak został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku, tysiące ludzi towarzyszyło ciału w drodze na cmentarz.



ROME

TRAVEL GUIDE RZYM DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

 

Arcangelo Corelli

Pantheon Rzym

Arcangelo Corelli przybył do Rzymu w wieku 22 lat i odtąd był w służbie dostojników kościelnych. Jego twórczość była bardzo popularna (komponował wyłącznie muzykę instrumentalną) i wpływowa. Na polecenie kardynała jego doczesne szczątki zostały złożone w rzymskim Panteonie, gdzie znajduje się m.in. grobowiec Rafaela.

Arcangelo Corelli Rome Rom Pantheon Tomb Grab


SAINT PETERSBURG

Michał Glinka

Cmentarz Tichwiński

W ostatniej dekadzie życia Glinka często podróżował, a po kilkumiesięcznym pobycie w Berlinie zmarł niespodziewanie z powodu przeziębienia. Jego ciało zostało następnie repatriowane i jego grób znajduje się na cmentarzu klasztoru Aleksandra Newskiego.

Cmentarz Tichwiński:

Grób Glinki:

Modest Mussorgski

Cmentarz Tichwiński

Mussorgski dosłownie zapił się na śmierć. Zmarł w petersburskim szpitalu w wieku 42 lat. Jego ciało jest pochowane na spektakularnym Cmentarzu Tichwińskim przy Klasztorze Aleksandra Newskiego w Petersburgu.

Peter Czajkowski

Cmentarz Tichwiński

Jego grób znajduje się na Cmentarzu Tichwińskim przy Klasztorze Aleksandra Newskiego w Sankt Petersburgu. Abdykacja Czajkowskiego odbyła się w Katedrze Kazańskiej, a frekwencja była ogromna – 60 000 osób poprosiło o bilety. Grób znajduje się na cmentarzu Tichwińskim w Klasztorze Aleksandra Newskiego. W jego pobliżu pochowani są również Aleksander Borodin, Michaił Glinka, Rimski-Korsakow i Modest Mussorgski.

Grób Piotra Czajkowskiego:

Tikhvin Grab Tomb Glinka Peter Tchaikowsky St. Petersburg Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Rimski-Korsakoff

Cmentarz Tichwiński

Rimski-Korsakoff zmarł na anginę w 1908 roku i otrzymał honorowy grób na Cmentarzu Aleksandra Newskiego.



TORRE DEL LAGO

 

Giacomo Puccini

Kaplica w jego dawnym domu w Torre del lago

W swoim ostatnim okresie Puccini komponował “Turandot”. Już śmiertelnie chory, Puccini nie mógł dokończyć opery. 24 listopada 1924 roku pojechał do Brukseli na ryzykowną operację raka gardła (Puccini był nałogowym palaczem). Musiał jeszcze zmierzyć się z trudnym duetem finałowym i na szkicach tego duetu napisał: “Poi Tristano”. Pięć dni później zmarł.

Decyzją jego wydawcy Ricordi, rodziny Pucciniego i Arturo Toscaniniego, kompozytor Franco Alfano otrzymał zlecenie dokończenia dzieła. Premiera odbyła się w Mediolanie półtora roku po śmierci Pucciniego. Arturo Toscanini, dyrygent premiery, przerwał premierę w trzecim akcie po muzyce śmierci Liù słowami “Tu kończy się słowo mistrza.” Kurtyna się zamknęła. Najpierw zapadła cisza, aż publiczność zerwała się do niekończącej się owacji dla zmarłego mistrza.
DO BIOGRAFII GIACOMO PUCCINIEGO

Ostatnia cześć w katedrze mediolańskiej

W 1924 roku Arturo Toscanini poprowadził uroczystości pogrzebowe zmarłego Pucciniego w katedrze mediolańskiej. Toscanini dźwigał ciężkie brzemię, bo 23 lata wcześniej prowadził ceremonię dla Verdiego, a teraz przyszła kolej na jego przyjaciela i towarzysza Pucciniego. Przemówienie wygłosił nie kto inny jak Benito Mussolini, który próbował wykorzystać śmierć świętego narodowego do celów politycznych.

Za dochody z “Cyganerii” kupił wieżę w Torre del Lago, wyremontował ją i rozbudował posiadłość w okazałą rezydencję. Wiele ze swoich oper (Tosca, Il Trittico, La Rondine i Fanciulla del West) skomponował w tej secesyjnej willi, która stała się inspirującym muzeum.

W kaplicy znajduje się również grób mistrza.

Torre del lago Tomb Grab Giacomo Puccini Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera e



VENICE

Igor Strawiński, Claudio Monteverdi

TRAVEL GUIDE VENICE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Claudio Monteverdi

Santa Maria Gloriosa dei Frari

W 1613 roku 46-letni Monteverdi znalazł się w trudnej sytuacji materialnej. Jego słabo opłacana posada maestro na dworze w Mantui była zagrożona, ponieważ nowy książę nie był miłośnikiem sztuki, jak jego zmarły przed chwilą poprzednik. Monteverdiemu przydał się więc wakat na stanowisku dyrektora muzycznego katedry św. Marka w Wenecji. Marka w Wenecji. Na tym ważnym stanowisku znalazł artystyczne i ekonomiczne uznanie, którego szukał. W 1632 roku, kiedy wybuchła zaraza, stracił syna i zachorował. Po powrocie do zdrowia, pod wpływem epidemii dżumy, kazał wyświęcić się na księdza.

Mając już ponad 70 lat, odkrył się na nowo, gdy opera wenecka otworzyła się na tematy świeckie i potrzebowała oper na okres karnawału. Opera była niezależna od teatru dworskiego i uczęszczała do niej publiczność z klasy średniej, szukająca rozrywki w okresie karnawału. Zrezygnował z typowego materiału mitologicznego i napisał pogardliwą satyrę “L’incoronazione di Poppea”.
Do BIOGRAFII CLAUDIO MONTEVERDIEGO
Grób Monteverdiego znajduje się w kościele Santa Maria Gloriosa dei Frari.

Grobowiec Monteverdiego:

Igor Strawiński

Cmentarz San Michele

Na własne życzenie został złożony obok żony na tym wyspiarskim cmentarzu w 1971 roku, aby miłośnicy muzyki z całego świata mogli odwiedzić jego grób.
O BIOGRAFII IGORA STRAWIŃSKIEGO
Przypadkowo (a może nie?), kilka metrów od grobu Strawińskiego stoi grób Siergieja Diagilewa, słynnego impresaria Baletów Rosyjskich, który zmarł na weneckim wygnaniu w 1929 roku. Na początku swojej kariery Strawiński otrzymał od Diagilewa zamówienie na skomponowanie swoich najsłynniejszych dzieł: baletu Ognisty ptak (1910), Pietruszka (1911), Le sacré du printemps (1913) i Pulcinella (1920).

Strawiński i Diagilew:

Diaghilev Igor Stravinsky Venice Venedig Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide

Grobowiec Strawinki:



VÄSTRA KARUP

 


Birgit Nilsson

Jej kariera

Birgit Nilsson była dominującą “Hochdramatische” (sopran dramatyczny) w latach powojennych. Jej głos miał największą siłę przebicia, a jej lśniące wysokie tony są niepowtarzalne.

Do jej najsłynniejszych ról należały Izolda, Turandot i Brunhilda. Zwłaszcza Brunhilda jest, obok Izoldy, par excellence “wysoce dramatyczną” rolą w repertuarze wagnerowskim. Nieustannie musi ona śpiewać przeciwko olbrzymiej orkiestrze. Nie zniechęciło to Birgit Nilsson, gdyż była ona wokalnym cudem. “Struny głosowe ze stali” i “trąbka” to atrybuty, które często słyszało się, gdy swoim głosem przyćmiewała innych śpiewaków i orkiestrę. Mówi się, że podczas nagrań Pierścienia w słynnym nagraniu Soltiego z głośnika często rozlegał się dźwięk “Proszę zrobić trzy kroki w tył, gdy słyszy pani wysokie tony, pani Nilsson”, ponieważ fale dźwiękowe przytłaczały mikrofony.

Była osobą obdarzoną poczuciem humoru i wiele anegdot krąży wokół jej relacji z pieniędzmi. Na pytanie, czy Nilsson była trudna, były dyrektor Metry Rudolf Bing odpowiedział kiedyś: “Wcale nie, wkładasz wystarczająco dużo pieniędzy i wychodzi wspaniały dźwięk”.

Zmarła w 2005 roku i została pochowana na cmentarzu w miejscu swojego urodzenia, Västra Karup, obok swoich rodziców.

Birgit Nilsson Waldfriedhof Västra Karup Cemetry Tomb Grab



VIENNA

Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, Christoph Willibald Gluck, Joseph Haydn, Gustav Mahler, Wolfgang Amadeus Mozart, Johann Strauss, Alban Berg, Arnold Schönberg

PODRÓŻE PO WENNIE DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

av_content_slider heading=” columns=’1′ animation=’slide’ navigation=’arrows’ autoplay=’false’ interval=’5′ font_color=” color=” av_uid=’av-34taqvp’]

[/av_content_slider]



WARSZAWA

 

Chopin

Kościół Najświętszej Marii Panny w Warszawie

W kolumnach tego kościoła spoczywa serce Chopina. Podróż tam była pełna przygód, jego siostra spieszyła na łoże śmierci w Paryżu i dowiedziała się od brata, że jego życzeniem jest, aby ciało wróciło do Polski. Nie było to możliwe ze względu na sytuację polityczną i przyjaciele zdecydowali, że powinna ona przemycić serce zakonserwowane w koniaku do Warszawy, gdzie było ono najpierw przechowywane w jej mieszkaniu. Jej kościół chrzcielny przyjął serce, ale przechowywał je w podziemiach kościoła, ponieważ urzędnicy kościelni nie wierzyli, że Chopin prowadzi pobożne życie w Paryżu. Dopiero po 40 latach trafiło ono do kościoła, na honorowe miejsce z marmurowym pomnikiem na kolumnowej ścianie. Serce miało być wyjmowane jeszcze dwa razy, pierwszy raz, gdy z pomocą niemieckiego księdza udało się je wynieść w bezpieczne miejsce w czasie II wojny światowej, zanim kościół został wysadzony w powietrze, a drugi raz w 2014 roku po odbudowie kościoła, gdy poddano je badaniom medycznym i jako przyczynę śmierci wpisano zapalenie osierdzia, które miało podłoże w jego gruźlicy.

Kościół Świętego Krzyża:

Epitafium Chopina:



ZURICH

TRAVELGUIDE SWITZERLAND DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

do portretu ELISABETH SCHWARZKOPF

 

Elisabeth Schwarzkopf

Jej kariera

W 1942 roku została zaangażowana do Opery Wiedeńskiej. W 1946 roku odbyła przesłuchanie u Waltera Legge’a, późniejszego słynnego producenta i męża Schwarzkopfa, oraz u Herberta von Karajana, co przeszło do anegdoty. Jej kariera nabrała tempa. Legge, który później został jej mężem, dokładnie to zaplanował. “Składała się z trzech filarów: dobrze dawkowanych przedstawień operowych w ekskluzywnych salach na świecie, najlepszych możliwych nagrań oraz ożywionej działalności koncertowej i recitalowej”. (Fischer, grosse Stimmen)

Słynny zespół Mozartowski w Wiedniu został znakomicie skompletowany przez Josefa Kripsa. Śpiewały w nim wielkie Ljuba Welitsch, Irmgard Seefried, Hilde Güden i Sena Jurinac, a ich praca jest udokumentowana na różnych nagraniach.

Do legendy przeszło, jak Schwarzkopf pod kierunkiem Legge’a studiowała wielu starych mistrzów (Ponselle, Melba, Seinemeyer…) i od każdego z nich adaptowała to, co najlepsze. Zarzucali jej to niekiedy zazdrośnicy, ale rezultat w operach Mozarta i Straussa był porywający. Była kimś w rodzaju Marii Callas niemieckiego repertuaru. I podobnie jak Maria Callas, była postacią kontrowersyjną, przyciągającą zarówno krytyków, jak i zagorzałych zwolenników.

Jej głos

Schwarzkopf obdarzona była głosem sopranu lirycznego. Sama mówiła, że jej najsilniejszą bronią jest to, że “śpiewa tylko kolorami”. Ale barwa to nie tylko powierzchnia, to także spektrum emocji (od zmysłowych i pięknych po dramatyczne i ekscytujące).

Uznawana jest za jeden z czołowych sopranów drugiej połowy XX wieku. Jej Marscahllin i Hrabina stały się stylistycznymi kreacjami dla całego pokolenia. Również jej operetki stały się referencjami, “których rangi nie odzyskano do dziś” (Fischer).

Jej znaczenie jako śpiewaczki pieśni jest wybitne, a jej 4 ostatnie pieśni Straussa mają nieprzemijającą wartość.

Została pochowana obok męża na cmentarzu w Zumikon (niedaleko Zurychu), gdzie mieszkała w latach 1982-2003.

Tomb elisabeth schwarzkopf Zurich Zumikon Cemetry Brno Tomb Grab

Groby najważniejszych kompozytorów i wykonawców muzyki klasycznej i operowej. Z opisami i wieloma informacjami uzupełniającymi.


Miejsca

Aldeburgh Bad Ischl Barcelona Bergamo Berlin Bergen Bonn Brno Budapeszt Catania Region Como Dresden Emilia Romagna Eisenstadt Florence Helsinki Kopenhagen Leipzig Linz Londyn Milan Moskwa Monachium, Bawaria Neapol Palmi Paryż Praga Rzym Saint Petersburg Torre del lago Västra Karup Wenecja Warszawa Wiedeń Zurich

Artyści

Auber Bach1 Bartok Beethoven Bellini-Paris Bellini-Catania Berg Berlioz Bizet Boito Brahms Britten Bruckner Caballé Callas Caruso Cherubini Chopin (Paryż) Chopin (Warszawa) Cilea Colbran Corelli Arcangelo Corelli Franco Debussy Donizetti Dvorak Giordano Glinka Gluck Gounod Grieg Händel1 Haydn (Eisenstadt) Haydn (Wien) Horowitz Lehar Leoncavallo Liszt Lully Mahler Massenet Mendelssohn Del Monaco Monteverdi Mozart (W-St. Marx) Mozart (W-Zentralfriedhof) Melchior Mussorgsky Nicolai Nilsson Offenbach Orff Paganini Makaron Pavarotti Prokoffiev Purcell Puccini Ravel Reger Rimsky-Korsakov Rossini (Firenze) Rossini (Paryż) Saint-Saens Schönberg Schumann Schwarzkopf Szoshtakovitch Sibelius Smetana Strauss J. Strauss R. Stravinsky Czajkowski Tebaldi Toscanini Verdi Von Weber Wagner Wunderlich



ALDEBURGH

 

Benjamin Britten i Peter Pears

Na cmentarzu Aldeburgh, groby Pearsa i Brittena znajdują się obok siebie. Pears przeżył Brittena, który zmarł w 1976 roku, o 10 lat.

Graby Pearsa i Brittena:


BAD ISCHL

 

Franz Lehár

Lehár kupił w 1912 roku willę w Salzkammergut i spędzał tu wiele lat. Według jego własnego oświadczenia napisał w tym klejnocie około 30 utworów scenicznych. Zgodnie z jego wolą testamentową, od jego śmierci w 1948 roku willa została przekształcona w muzeum.

Franz Lehár zmarł w Bad Ischl 24 października 1948 roku w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu w Bad Ischl.

Grób na cmentarzu w Bad Ischl:



BARCELONA

 

Montserrat Caballé

Cmentarz Sant’Andreu

Słynna hiszpańska piosenkarka Montserrat Caballé zmarła 6 października w wieku 85 lat w szpitalu w Barcelonie. Już 6 lat wcześniej musiała odwiedzić szpital podczas trasy koncertowej po Rosji z powodu udaru mózgu.

Została pochowana w rodzinnym grobie na cmentarzu Sant Andreu w Barcelonie. W uroczystości wzięli udział m.in. premier i królowa.
Caballé była osobą obdarzoną dużym poczuciem humoru, jej trener śpiewu opowiadał podczas ceremonii, że ze śmiechem powiedziała mu, iż prawdopodobnie trafi do nieba dzięki wszystkim Ave Marías, które zaśpiewała. Z tej okazji rozbrzmiało również nagranie jej Ave Marías.


BERGAMO

 

Gaetano Donizetti

Donizetti spędził dzieciństwo w Bergamo w ubogich warunkach. Dzięki wsparciu dyrektora kościelnej szkoły muzycznej, Niemca Simona Mayra, Donizetti otrzymał w Bergamo solidne wykształcenie muzyczne. Po przerwach w Mediolanie, w wieku 24 lat, po pierwszym znaczącym sukcesie w Rzymie, opuścił rodzinne Bergamo i przeniósł się do Neapolu.

W 1840 roku, już jako sławny kompozytor operowy, powrócił do rodzinnego miasta, aby uczcić jego syna galowym przedstawieniem operowym, co było jedną z jego największych satysfakcji.

Powrócił po 25 latach jako ciężko chory i poważnie upośledzony psychicznie pacjent. Przyczyną choroby była jego ciężka, zaawansowana rzeżączka. W 1848 roku zmarł w wieku 51 lat w Bergamo.
O BIOGRAFII GAETANO DONIZETTI
Basilica Santa Maria Maggiore

Bazylika ta jest bardzo nietypowo zbudowana i powstała z wdzięczności po okresie epidemii dżumy w XII wieku. Oni Donizetti i jego nauczyciel Simon May otrzymali w niej honorowy grobowiec. Jego trumna została uroczyście odprowadzona na miejsce pochówku trzy dni po jego śmierci przez 3 chóry i 400 pochodniarzy i pochowana na cmentarzu w Valtesse. W 1875 roku jego ciało zostało złożone w kościele Santa Maria Maggiore obok trumny jego nauczyciela Simona Mayra.

Warto przyjrzeć się grobowcowi Donizettiego z bliska. W górnej części widzimy boginię muzyki z lirą. Jest smutna, bo nie może już na niej grać, bo instrument nie ma już strun, bo Donizetti umarł. W dolnej części widzimy siedmioro dzieci reprezentujących siedem nut. Są one zdezintegrowane, ponieważ bez Donizettiego nie wiedzą już co mają robić.

nbsp;

&nbsp;



TROLDHAUGEN niedaleko BERGEN

 

Edward Grieg

Grieg na terenie swojego domu

Grieg mieszkał w tym domu, zbudowanym w 1885 roku, przez 22 lata i skomponował wiele swoich najbardziej znanych utworów w domku w ogrodzie. Jest on pięknie położony nad jeziorem Nordåsvannet i nadal jest umeblowany tak jak w 1907 roku, roku śmierci Griega.

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera d

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

W skalnej ścianie nad jeziorem znajduje się również jego grób, który dzieli z żoną Niną.

Edvard Grieg Tomb Grab Troldhaugen



BERLIN

Felix Mendelssohn Bartholdy, Otto Nicolai

av_content_slider heading=” columns=’1′ animation=’slide’ navigation=’arrows’ autoplay=’false’ interval=’5′ font_color=” color=” av_uid=’av-34taqvp’]

[/av_content_slider]



BRNO

 

Leoš Janáček

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

Janáček przybył do morawskiego miasta Brna jako nastolatek. Po krótkich studiach muzycznych w Pradze osiadł w Brnie. Ożenił się z byłą uczennicą gry na fortepianie i został dyrektorem szkoły muzycznej.

Sukcesy w ostatniej dekadzie życia

Równolegle z zawodem komponował; pierwsze dzieło, operę “Jenufa”, rozpoczął w 1894 r., ale ukończył dopiero w 1904 r., kiedy to odbyła się jej premiera w Teatrze Narodowym w Brnie. Pozostała jednak w dużej mierze niezauważona; dopiero wersja z 1916 roku sprawiła, że dzieło stało się znane (wraz z esejem Maxa Broda w Niemczech), a 62-letni wówczas kompozytor po raz pierwszy został zauważony przez szerszą publiczność. Wszystkie pozostałe arcydzieła (Tara Bulba, Sinfonietta, Chytra dzieweczka, Katia Kabanowa i in.) powstały w ostatniej dekadzie życia kompozytora.

Młoda muza

W 1917 roku poznał 26-letnią Kamilę Stösslovą, która stała się jego (platoniczną) muzą, co nadwyrężyło jego małżeństwo. W Sinfonietcie (pierwotnie jednoczęściowym utworze na zamówienie) napisał pomnik miasta Brna z tytułami części “Fanfary, Zamek, Klasztor Królowej, Ulica i Ratusz”, który później wycofał. Jak na ironię, Sinfonietta była jedynym z większych dzieł Janaczka, którego premiera nie odbyła się w Brnie. Janáček zmarł w 1928 roku w szpitalu w Ostrawie.

Pogrzeb

Trumna została złożona najpierw w Teatrze Miejskim (dzisiejszy Teatr Mahena), skąd kondukt żałobny przeszedł na Cmentarz Centralny. Na nagrobku znajdują się wersety z jego utworu chóralnego “Odyseja głupca”.

Tomb Leos janacek Central Cemetry Brno Tomb Grab



DRESDEN

 


Carl Maria von Weber

Alter katholischer Friedhof (stary cmentarz katolicki)

Carl Maria von Weber od pierwszego roku życia był w drodze, czy to w firmie rodziców, szukając idealnej pracy, czy też podróżując jako artysta, aby spłacić długi w Stuttgarcie. W Dreźnie znalazł długo oczekiwaną posadę w artystycznie lepszym środowisku, a dyrekcję i kapelmistrzostwo drezdeńskiej Opery Dworskiej dzielił z Włochem Morlacchim.

Tutaj ożenił się ze śpiewaczką Caroline Brandt i 31-latek po raz pierwszy odnalazł spokój, a pracoholik mimo dużego obciążenia pracą przeżywał artystycznie owocne lata. W szczególności letni dom w Hosterwitz i przepiękne okolice Drezna zainspirowały go do napisania “Freischütz” W ostatnich latach życia Webera dwa ważne wydarzenia miały jednak miejsce poza Dreznem: premiera Freischütza w Berlinie i jego śmierć w Londynie.

Weber zmarł w Londynie i tam został uroczyście pochowany. Jego ciało zostało przeniesione do Drezna 18 lat później z inicjatywy Richarda Wagnera.

Carl Maria von Weber Friedhof Cemetry Tomb Grab



EMILIA ROMAGNA

Isabel Colbran, Niccolo Paganini, Luciano Pavarotti, Mario del Monaco, Franco Corelli, Renata Tebaldi

PODRÓŻE EMILII ROMAGNY I TOSCANY DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

Isabella Colbran

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

W 1822 roku słynna sopranistka poślubiła w Bolonii Gioachino Rossiniego. Mieli domy w mieście (do dziś upamiętnia to tablica na Strada Maggiore) i na wsi.

Wraz z przejęciem odpowiedzialności za Théâtre lyrique przenieśli się do Paryża. Po zakończeniu kariery śpiewaczej Colbran stała się niekonsekwentna i uzależniona od hazardu. W 1829 roku Rossini sprowadził żonę do Bolonii, gdzie odtąd miała mieszkać z rodzicami Rossiniego. W listach ojciec Rossiniego kilkakrotnie skarżył się synowi, mieszkającemu w Paryżu, na dewiacyjne zachowanie Isabelle, ale Gioachino już wcześniej zraził się do niej i odseparował od starszego o 7 lat Colbrana. Widywał ją bardzo sporadycznie. W 1845 roku zmarła i znalazła miejsce spoczynku w Bolonii na monumentalnym cmentarzu Certosa, gdzie znajdują się również groby najsłynniejszego kastrata Farinellego (Carlo Broschi) i Ottorino Respighiego. Cmentarz wart jest zobaczenia i podobnie jak wiedeński Zentralfriedhof wypełniony jest spektakularnymi grobowcami. Grobowiec Rossiniego nie znajduje się jednak w Bolonii, został on pochowany najpierw w Paryżu, a następnie we Florencji.
O BIOGRAFII GIOACHINO ROSSINIEGO
Isabella Colbran:

Cmentarz Certosa:

https://www.bolognaservizicimiteriali.it/contatti.html

Luciano Pavarotti

Cmentarz w Modenie

Luciano Pavarotti urodził się w Modenie w 1935 roku w rodzinie o skromnych dochodach. Po ukończeniu edukacji przez kilka lat pracował jako nauczyciel. Talent muzyczny odziedziczył po ojcu, który w wolnych chwilach śpiewał jako tenor.

Po studiach w Mantui wygrał konkurs i mógł zadebiutować jako Rodolfo.

Przez całe życie pozostał wierny Modenie, ale prowadził życie artysty w kilku miejscach. Po zmniejszeniu liczby występów w późniejszych latach, ponownie wybrał Modenę jako centrum swojego życia, wraz z drugą żoną, gdzie regularnie wystawiał m.in. imprezę Pavarotti & przyjaciele.
Zmarł na niewydolność nerek 6 września 2007 roku, w wieku 71 lat. W 2006 roku u Pavarottiego zdiagnozowano raka trzustki.

Pavarotti został tu pochowany w rodzinnym grobowcu. Pavarotti chciał odbyć jeszcze jedno pożegnalne tournée po świecie, ale z powodu choroby nie mógł go dokończyć. Zmarł po pobycie w szpitalu w swoim domu w Modenie. 100 tysięcy ludzi pożegnało Pavarottiego, który został złożony w otwartej trumnie w katedrze.
do portretu LUCIANO PAVAROTTI

Tomb Grab Tomba Luciano Pavarotti Cemetery Friedhof Montale Modena

Renata Tebaldi

Langhirano koło Parmy

Cmentarz Mattaletto w Langhirano koło Parmy. Renata Tebaldi, pochodząca z Pesaro, była jednym z wielkich sopranów okresu powojennego. Jej kariera rozpoczęła się meteorycznie od wspaniałego koncertu inauguracyjnego w La Scali po wojnie pod dyrekcją Toscaniniego, który wymienił tam definiujące określenie “anielski głos”.

Szumnie zapowiadano ją jako rywalkę Callas, konkurując z nią o stanowisko primadonny w La Scali i Met. Podczas gdy Callas wyróżniała się dramaturgią i techniką, Tebaldi była jej lirycznym odpowiednikiem.

Zmarła w swoim domu w San Marino w 2004 roku w wieku 82 lat. Od 2014 roku w pobliżu Busseto znajduje się muzeum poświęcone jej życiu i twórczości

Tomb Grab Renata Tebaldi Langhirano Parma Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Renata Tebaldi

Mario del Monaco

Cimitero Centrale Pesaro

Był jednym z wielkich tenorów okresu powojennego. Co prawda kontrowersyjnym, bo znał tylko rysunek wykonawczy “forte” i nigdy nie potrafił śpiewać miękko. “Złoty ryk” – tak brzmiało niepochlebne określenie. Głos miał błyskotliwy i pełen pasji. Był gorącokrwisty i niejeden występ stawał się pojedynkiem z diwą (posłuchaj fragmentu “Andrea Chénier” z Mario del Monaco i Marią Callas):

https://opera-inside.com/andrea-chenier-by-umberto-giordano/#Ora

Mało która rola jest tak trudna do obsadzenia jak Otello. Mario Del Monaco śpiewał ją 427 razy. Nie grał Otella, ale był Otellem. Jego odejście ze sceny z powodu wieku było najczarniejszym dniem w jego życiu. Kiedy zmarł w 1982 roku, jego ostatnim życzeniem było, aby pochowano go w kostiumie Otella.

Grab Tomba mario del monaco Pesaro



BONN

 

Robert Schumann

Alter Friedhof Bonn (Stary Cmentarz)

Bonn jest położone 80 km od Düsseldorfu. Schumann spędził tam swoje ostatnie dwa lata w nowoczesnym szpitalu psychiatrycznym Endenich. W pierwszym roku jego stan znacznie się poprawił i zaczął znowu komponować, ale Clara nie chciała przyjąć Roberta z powrotem. W końcu pogrążył się w letargu, a podczas ostatniej wizyty Clary nie był w stanie mówić. W końcu odmówił jedzenia i zmarł 29 lipca 1856 roku.

Został pochowany na Starym Cmentarzu w Bonn. Wielki pomnik odsłonięto 25 lat później, a w celu jego sfinansowania zorganizowano Festiwal Schumanna. Pomnik przedstawia płaskorzeźbę Schumanna, u stóp którego siedzi Clara, która wręcza Robertowi wieniec nieśmiertelności. Obok znajdują się dwa indyki, symbolizujące dwie sztuki literackie, odpowiednio śpiew i muzykę.

Nawiasem mówiąc, na tym cmentarzu znajduje się również grób Matilde i Otto von Wesendonck.

Tomb Grab Robert Schumann Cemetery Alter Friedhof Bonn Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera


BUDAPEST

 

Béla Bartók

Cmentarz Farkasréti

Béla Bartók mieszkał w Budapeszcie przez większość swojego dorosłego życia. Tam przez 30 lat był profesorem Konserwatorium.

Oprócz kompozycji poświęcił się także pieśni ludowej. Legenda głosi, że zainspirowała go do tego służąca, która podczas pracy nuciła pieśni z ojczyzny. Odbywał niezliczone podróże, aby poznać te pieśni, często razem z przyjacielem Zoltánem Kodály.

Pod koniec lat 30. wyemigrował do USA, gdzie zmarł w 1945 roku.

Grób Bartóka znajduje się na cmentarzu Farkasréti, około 3 km od centrum miasta, po stronie Budy. Jego ciało zostało tam przeniesione w 1989 roku po upadku żelaznej kurtyny, ponieważ zmarł i został pochowany na emigracji w Stanach Zjednoczonych.

Grób Bartóka:

Cmentarz ten słynie z pięknego widoku na Budapeszt oraz pięknego terenu parkowego, który zachęca do spacerów. Warto również zobaczyć kaplicę pogrzebową Farkasréti, która została otwarta w 1980 roku.

Farkasréti Kaplica pogrzebowa:



CATANIA

 

Vincenzo Bellini

Bellini, urodzony w 1801 roku, pierwsze 18 lat życia spędził w Katanii. Wychowany w muzykalnej rodzinie złożonej z 6 braci, pierwsze lekcje otrzymał od dziadka i szybko się rozwijał, w wieku 12 lat zaczął grać na fortepianie w salonach Katanii. W wieku 19 lat opuścił Katanię do Neapolu, gdzie studiował w konserwatorium. W 1832 r. rodzinne miasto powitało go triumfalnie. W 1835 r. zmarł niespodziewanie młodo w Paryżu W 1876 roku jego szczątki zostały uroczyście przeniesione z Paryża do Katanii.

Katedra w Katanii (grób Belliniego)

Od 1876 roku szczątki Belliniego spoczywają w katedrze w Katanii. Na jego sarkofagu wyryte są jako inskrypcja nuty i słowa słynnej melodii z opery “La sonnambula”: “Ach, nie sądziłem, że cię zobaczę, tak szybko zgasły, o kwiatku!
Cattedrale Sant’Agata:

http://www.cattedralecatania.it/

Tomb Catania Vincenzo Bellini Cimetière Cemetry Tomb Grab



REGION JEZIORA COMO

Ruggero Leoncavallo, Giuditta Pasta

TRAVEL GUIDE LAKE COMO DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Ruggero Leoncavallo

Grób w Brissago

Leoncavallo następnie wyjechał i zmarł kilka lat później w Toskanii, gdzie również został pochowany. Według Brissaghesi, Leoncavallo wyraził życzenie, aby być pochowanym w Brissago. 70 lat później mieszkańcy Brissago przypomnieli sobie o tym i chcieli przenieść ciało do Brissago. Nie mogli jednak odnaleźć złowieszczego listu, który miał potwierdzać to ustne oświadczenie. W końcu ostatni żyjący krewny Leoncavalla zgodził się i szczątki zostały przeniesione do miejsca jego obecnego pochówku, czyli do pięknego kościoła Madonna di Ponte w Brissago. Jego grób znajduje się teraz w pięknym portyku z widokiem na jezioro Maggiore.

Grób Leoncavallosa:

Madonna di Ponte:

Makaron Giuditta

Grobowiec w Blevio

Piosenkarka Pasta spędziła w willi drugą połowę swojego życia, zmarła 1 kwietnia 1865 roku w wieku 67 lat i została pochowana na małym cmentarzu w Blevio.



ÉGREVILLE

 

Jules Massenet

Francuski kompozytor Jules Massenet, za pieniądze uzyskane z wystawienia słynnych “Manon” i “Werthera”, kupił w 1912 roku zamek z dużym parkiem i zlecił jego renowację. Zamek był jego drugim domem i ostatecznie stał się rezydencją rodzinną, w 2001 roku wyprowadził się ostatni potomek. Jednakże, życzeniem potomków było, aby gmina wybudowała tam dom muzyków ku pamięci Masseneta. Kiedy Égreville zakomunikowało, że nie jest w stanie tego zrobić ze względów finansowych, willa została opuszczona wraz z pamiątkami.

Zmarł na raka w szpitalu w Paryżu.

Massenet i jego château:

Grobowiec Masseneta na cmentarzu Égreville (petit cimetière communal):



EISENSTADT

 

Mauzoleum Haydna w górskim kościele (Bergkirche)

Kościół Górski jest częścią projektu książąt Esterhazy, który był niegdyś planowany z gigantycznymi rozmiarami. Obecny kościół pierwotnie odpowiadał prezbiterium i miał być wielkim kościołem pielgrzymkowym, stąd jego niezwykły okrągły kształt. Kalwaria” (łacińskie tłumaczenie Golgoty, gdzie ukrzyżowano Chrystusa). Kalwaria to sztucznie usypane na początku XVIII wieku wzgórze z grotami i schodami przedstawiającymi Mękę Pańską. Szczególnym celem pielgrzymów jest figura “Maryi z Dzieciątkiem”.

W górskim kościele znajduje się mauzoleum Haydna. Jego ciało zostało przeniesione w 1820 roku z Wiednia do Eisenstadt, a w 1932 roku w kościele wybudowano mauzoleum z monumentalnym marmurowym sarkofagiem. Na ścianie mauzoleum można zobaczyć figury, które mają przedstawiać jego oratorium “Pory roku”.

W kościele na Górze (oraz w katedrze św. Marcina) znajdują się organy, które zostały zbudowane według specyfikacji Haydna i dlatego nazwano je “organami Haydna”.

Kościół Górski:

Mauzoleum Haydna:



FLORENCJA

 

Gioachino Rossini

Dokumentacja medyczna Rossiniego pod koniec jego życia była bardzo gruba. Podstawową przyczyną jego licznych dolegliwości była rzeżączka, na którą zachorował stosunkowo wcześnie. W latach paryskich, od 35. roku życia, dolegliwości stawały się coraz bardziej przewlekłe i niekiedy bardzo bolesne. Należały do nich dolegliwości brzuszne, zapalenie oskrzeli i osłabienie serca, które pogłębiała otyłość. Rossini miał, prawdopodobnie wywołane przewlekłym bólem, czasami ciężką depresję i myśli samobójcze. Aby znaleźć ulgę w bólu, Rossini często udawał się do uzdrowisk.

Rossini zmarł ostatecznie w 1868 r. w swoim domu w Plassach w wyniku operacji raka odbytnicy. <Został pochowany w honorowym grobie na cmentarzu Père Lachaise

Florencja przez pewien czas oferowała Rossiniemu schronienie po trudnym okresie spędzonym w Bolonii, ale poza tym nie odegrała większej roli w jego biografii. Jednak ze względów propagandowych młode państwo włoskie chciało sprowadzić słynnego syna do domu 20 lat po jego śmierci i jego ciało zostało przeniesione z cmentarza Père Lachaise w Paryżu do Florencji. Od tego czasu spoczywa w kościele “Santa Croce”, włoskim Partenonie, gdzie spoczywają również słynni Machiavelli, Michał Anioł, Galileusz i wielu innych. Mówi się, że kamień węgielny pod budowę tego kościoła położył Franciszek z Asyżu.

Pomnik pogrzebowy powstał dzięki prywatnym datkom w 1902 roku i został odsłonięty przy muzycznym akompaniamencie 30 skrzypiec grających “modlitwę” Mojżesza z Egiptu pod dyrekcją Pietro Mascagniego. Wykonany jest z kamienia marmurowego i ozdobiony złotem. Przedstawia Włochy w żałobie, uosabiane przez kobietę.

Grobowiec Rossiniego:

http://www.santacroceopera.it/it/default.aspx



JARVENPÄÄ w pobliżu HELSINKI

 

Jean Sibelius

Fiński kompozytor zyskał światową sławę dzięki swojemu koncertowi skrzypcowemu, symfoniom i poematowi symfonicznemu Tapiola. Jego muzyka była bardziej popularna w USA niż w Europie. Kiedy wybudował swój wymarzony okazały dom w Javenpäa pod Helsinkami, popadł w poważne długi i przez całe życie zmagał się z problemami finansowymi. Do tego dochodziło jego uzależnienie od alkoholu i częste palenie tytoniu, co odbiło się na jego zdrowiu.

Ainola Jean Sibelius

Zmarł w 1957 roku, a jego dom jest obecnie muzeum, a jego grób znajduje się na terenie jego domu, który jest malowniczo położony nad jeziorem i nazwany od imienia jego żony “Aino” Ainola.

Tomb Grab jean Sibelius



KOPENHAGEN

 


Lauritz Melchior

Jego kariera

Lauritz Melchior urodził się 20 marca 1890 roku w Kopenhadze. Pierwszy skok w jego karierze nastąpił, gdy otrzymał angaż na występ w jednej z pierwszych audycji radiowych jako partner Nellie Melby. Jego kariera rozwinęła się i w latach 20-tych stał się regularnym gościem Festiwalu w Bayreuth. Cosima Wagner nazywała go “wielkim Duńczykiem”. Od 1931 roku Melchior bojkotował festiwal z powodu jego uwikłań w nazizm. Od 1929 roku święcił triumfy w Met, gdzie odtąd koncentrowała się jego działalność artystyczna.

Melchior niesłychanie często śpiewał wielkie heroiczne partie tenorowe. Na przykład 223 razy Tristana, 183 razy Siegmunda, 144 razy Tannhäusera. Łącznie dało to ponad 1000 przedstawień wagnerowskich! Kilkakrotnie śpiewał też Otella, Radamesa i Canio. Jego najważniejszymi partnerkami były Frida Leider, Kirsten Flagstadt i Lotte Lehmann. Wiele z powstałych w ten sposób płyt jest do dziś nagraniami referencyjnymi.

W czasie swojej kariery nie miał konkurenta, którego mógłby się obawiać w Heldentenorfach, chociaż pod koniec kariery jego umiejętności aktorskie uległy stagnacji.
Jego sceniczne pożegnanie nastąpiło w 1950 roku w Lohengrinie. Melchior również w podeszłym wieku znakomicie śpiewał wymagające role. Na przykład w wieku 70 lat śpiewał Zygfryda i Otella, co jest udokumentowane w nagraniach.
TO PORTRET LAURITZA MELCHIORA

Znaczenie

Lauritz Melchior uważany jest za “heroicznego tenora XX wieku”. Do dnia dzisiejszego nie znalazł następcy.

Lauritz Melchior Kopenhagen Cemetry Tomb Grab



LEIPZIG

WIĘCEJ WSKAZÓWEK PODRÓŻNICZYCH DLA LIPZIGA DLA FANÓW OPERY I KLASYKI

 

Johann Sebastian Bach

Grób Bacha w kościele św. Tomasza:

Od 1950 roku w sali chóru kościoła znajduje się grób Bacha, którego kości trafiły tu w okrężny sposób. Kiedy Bach zmarł, pochowano go bez nagrobka na cmentarzu kościoła św. Jana. Po renesansie Bacha w XIX wieku, wywołanym przez Mendelssohna, chciano ekshumować jego ciało i ponownie pochować w sąsiednim kościele. Jedyną informacją o dokładnej lokalizacji grobu było zachowane stwierdzenie “sześć kroków na wprost od drzwi po stronie południowej”.

Istnieją pewne kontrowersje co do tego, czy ekshumowane ciało jest rzeczywiście ciałem Bacha. Jednak fakt, że ciało znajdowało się w dębowej trumnie jest ważnym argumentem przemawiającym na korzyść, gdyż dotyczyło to zaledwie 1% ówczesnych pochówków. Ostateczne wyjaśnienie przyniosłyby badania DNA. Kościół św. Jana został zbombardowany podczas II wojny światowej, a kości musiały zostać wyciągnięte spod gruzów, by ostatecznie zostać umieszczone w kościele św.
O BIOGRAFII BACHA

Pomnik Bacha przed kościołem św. Tomasza:

Wykonany z brązu pomnik Bacha stoi przed oknem Bacha w kościele św. W trakcie ekshumacji ciała Bacha w XIX wieku wykonano odcisk czaszki, który posłużył jako podstawa do zaprojektowania pomnika. Pomnik przedstawia Bacha dyrygującego (dlaczego ma zwinięty papier nutowy) przed organami.



LINZ

 

Anton Bruckner

St. Floriansstift (Święty Florian koło Linzu)

Klasztor ten stał się sławny nie tylko dzięki Antonowi Brucknerowi. Bruckner miał 14 lat, gdy zmarł jego ojciec. Na prośbę matki został przyjęty do klasztoru św. Floriana, gdzie ze względu na swój piękny sopranowy głos został członkiem chóru chłopięcego. Tam też pobierał lekcje gry na instrumentach, m.in. improwizował na organach. <Floriana, aby uczyć się zawodu nauczyciela w Szkole Przygotowawczej w Linzu

W wieku 20 lat zdał egzamin nauczycielski i został zatrudniony jako asystent nauczyciela w St. Florian, gdzie pozostał do 31 roku życia. Zaczął komponować swoje pierwsze poważne utwory. W 1855 roku przeniósł się do Linzu, gdzie jako organista katedralny mógł w pełni poświęcić się muzyce.

Bruckner nigdy nie zapomniał czasów spędzonych w St. Floriansstift, a w miarę starzenia się, głęboko religijny Bruckner gorąco pragnął być pochowany w St. Floriansstift. Floriansstift. Życzenie to zostało mu spełnione.
O BIOGRAFII BRUCKNERA
Klasztor jest okazały i można go zwiedzać z przewodnikiem.

Sala marmurowa:

http://www.stift-st-florian.at/en/home.html

Wielkie organy kolegiaty zostały po raz pierwszy rozbudowane i wyremontowane w 1874 roku. Naturalnie Bruckner grał na inauguracji tych organów. Konsolę można dziś oglądać w Muzeum Brucknera w Ansfelden. Od tego czasu dokonano dalszych zmian i remontów, ale część organów jest nadal wierna oryginałowi i nosi nazwę “organy Brucknera”. Organy Brucknera można regularnie odsłuchiwać, szczegóły na stronie internetowej.

Organy Brucknera:

Na własne życzenie Bruckner został pochowany 11 października 1896 roku w krypcie Bazyliki Kolegiackiej, bezpośrednio pod wielkimi organami. Na cokole sarkofagu widnieje napis “Non confundar in aeternum” (W wieczności nie będę się wstydził), jest to końcowy wers jego Te deum. Według jego własnego oświadczenia Te Deum było dumą jego życia i ważne było dla niego, aby nie zmarnował talentu, który otrzymał od Boga. Liczył więc, że znajdzie w Bogu łaskawego sędziego.

Sarkofag Brucknera:

Kamień Pamięci Brucknera:



LONDON

Georg Friedrich Händel

Opactwo Westminsterskie

Życzeniem Haendla było, aby miejsce jego ostatniego spoczynku znajdowało się w Opactwie Westminsterskim. Roubiliac stworzył posąg do grobowca. Portret ten jest powszechnie uznawany za bardzo wierny oryginałowi, częściowo dlatego, że Roubiliac już raz sportretował Haendla do posągu, a częściowo dlatego, że wzorował twarz na masce pośmiertnej. Stwierdzenie to zostało potwierdzone przez współczesnych, którzy znali Handla.

Grobowiec Handla:

https://www.westminster-abbey.org/

Opactwo Westminsterskie

Honorowy grób Henry’ego Purcella znajduje się w Opactwie Westminsterskim. Niektóre źródła przypisują jego śmierć przeziębieniu, które złapał w listopadzie 1695 roku. Uważa się, że jego żona zabroniła służbie wpuszczać Purcella, notorycznego bywalca pubów, po północy. Niestety, przeziębiony muzyk podobno przeziębił się tej listopadowej nocy, gdy znalazł się zamknięty w swoim domu, mocno zamroczony.

Jego grób znajduje się w północnej nawie opactwa, gdzie za jego czasów znajdowały się organy, dlatego mówi się, że leży “pod organami”.



MILAN

Giuseppe Verdi, Arturo Toscanini, Vladimir Horowitz, Arrigo Boito, Franco Corelli, Amilcare Ponchielli, Umberto Giordano

TRAVEL GUIDE MILAN DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Casa Verdi: Giuseppe Verdi

Grobowiec w Casa di riposo

W ostatnich latach swojego życia Verdi zainicjował hojny czyn. Kupił duży teren przy Piazza Buonarroti i kazał wybudować tam dom wypoczynkowy dla zubożałych, starych muzyków. Świadomie nie chciał budować domu opieki w stylu szpitalnym, lecz dom dla podopiecznych, którzy mieli mieszkać w pokojach 2-osobowych zamiast w akademikach. Od tego czasu ponad tysiąc osób korzysta z tego gustownie urządzonego pensjonatu, który na życzenie Verdiego został otwarty dopiero po jego śmierci. On sam skrupulatnie nadzorował prace i mówił “o swoim najpiękniejszym dziele” (“mia piu bella opera”). Ogród z kryptą Verdiego i jego żony Giuseppiny jest dostępny po wcześniejszym umówieniu się w recepcji, więcej (sala koncertowa, pokój turecki i wiele ciekawych pamiątek) zależy od wydarzeń dnia.
O BIOGRAFII GIUSEPPE VERDI

Casaverdi:

Gravesite:

https://www.casaverdi.it/

Cimitero monumentale: Arturo Toscanini

Toscanini zmarł w Nowym Jorku w 1957 roku w wieku 90 lat. Przewieziono go do Włoch, gdzie w La Scali odbyła się ceremonia pogrzebowa.

Na tym bloku z marmuru karraryjskiego widać 3 Norn, które trzymają w rękach nici losu.

Wreszcie na rewersie widzimy nagiego mężczyznę i nagą kobietę: obejmują się w bólu. Pomiędzy nimi znajduje się napis upamiętniający małego Giorgio Toscaniniego, który zmarł w czerwcu 1906 roku w wieku zaledwie 5 lat, najmłodszego syna Arturo Toscaniniego.

Cimitero monumentale: Vladimir Horowitz

Vladimir Horowitz, słynny pianista, był zięciem Arturo Toscaniniego i został pochowany wraz z żoną Wandą w grobowcu rodzinnym Arturo Toscaniniego.

Zmarł na atak serca w 1989 roku w wieku 86 lat.

Cimitero monumentale: Arrigo Boito

Arigo Boito był pisarzem i muzykiem. Pisał m.in. libretta dla Verdiego (rewizja Simona Boccanegry, Otello, Falstaff) oraz napisał słynną operę “Mefistofele”.

Boito z Verdim:

Cimitero monumentale: Franco Corelli

Corelli był słynnym, ale kontrowersyjnym tenorem. Jego potężny głos rozbrzmiewał w latach 50-tych i 60-tych. W linku poniżej można usłyszeć powolną arię Corellego, w której więcej jest dramatyzmu niż liryzmu. Nie da się jednak uciec przed siłą przyciągania tego głosu (Kesting mówi o “magnetyzmie macho”). Nieco niepokojący jest seplenienie, które było negatywnym znakiem rozpoznawczym Corellego.

Ah si ben mio (Il Trovatore)

Cimitero monumentale: Amilcare Ponchielli

Ponchielli stał się nieśmiertelny dzięki swojej operze “La Gioconda” (najsłynniejszy utwór z niej to “Taniec godzin”). Później uczył w Konserwatorium w Mediolanie, do jego najsłynniejszych uczniów należeli Giacomo Puccini i Pietro Mascagni.


Cimitero monumentale: Umberto Giordano

Umberto Giordano był jednym z wielu południowych Włochów, którzy odnieśli sukces zawodowy na północy. Dzięki wielkim operom “Andrea Chenier” i “Fedora” stał się czwartą, obok Mascagniego, Leoncavallo i Pucciniego, gwiazdą na niebie weryzmu.

Urodzony w 1867 roku w Foggii, w skromnych warunkach, sukces nie przyszedł młodemu człowiekowi naturalnie. Przyszedł wraz z jego najważniejszym dziełem, operą “Andréa Chénier“. Wydaje się, że Giordano był człowiekiem pełnym temperamentu. Kiedy jeszcze jako nieznany 25-letni mężczyzna recytował w klubie w Foggii fragmenty swojej nowej opery “Mala vita”, zauważył, że publiczność podchodzi do stołów i gra w karty. Giordano był tak oburzony, że zerwał z rodzinnym miastem i pogodził się dopiero 30 lat później.

Zmarł w Mediolanie i jest pochowany w cimitero monumentale.


MOSKWA

Dymitr Szosztakowicz, Sergiej Prokofiew

TRAVEL GUIDE ROSJA DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Sergei Prokofiev

Nowodziewicze Cmentarz Moskwa

Prokofiew jest tu pochowany ze swoją drugą żoną (kwatera 3, rząd 47). Jego pierwszej żonie (śpiewaczce) po odwilży politycznej udało się po 9 latach opuścić obóz pracy, a po kolejnych 15 – kraj, gdzie utrzymywała się z tantiem za muzykę Prokofiewa poza blokiem wschodnim. Dokonała nawet nagrania “Piotrusia i wilka” jako narratorka.

Na tym cmentarzu pochowani są również m.in. Mikołaj Gogol, Siergiej Eisenstein (do którego słynnych filmów Aleksander Newski i Iwan Groźny Prokofiew napisał muzykę), Nikita Chruszczow i Borys Jelcyn.

Grób Prokofiewa:

Dymitr Szostakowicz

Nowodziewicze Cmentarz Moskiewski

Szostakowicz nie został pochowany w swoim rodzinnym Petersburgu, lecz na Rosyjskim Cmentarzu Narodowym Nowodziewiczym (kwatera 2, nr 39). Ostatnie lata życia spędził w Moskwie.

Na jego grobie znajduje się motyw nutowy D, Es, C, B. Symbolizuje on jego niemieckie inicjały (D.Sch), których wielokrotnie używał w swoich kompozycjach.

Grób Szostakowicza:

[/av_image


MONACHIUM I BAWARIA

Richard Wagner, Richard Strauss, Carl Orff, Max Reger, Franz Liszt, Fritz Wunderlich

TRAVEL GUIDE BAWARIA I MUNICH

Richard Wagner: grób w Willi Wahnfried w Bayreuth

Od 1874 roku Bayreuth i Willa Wahnfried była centrum życia rodziny Wagnerów. Została ona wybudowana zgodnie z życzeniem Richarda Wagnera. Po śmierci Richarda Wagnera pozostała rodowym domem Wagnerów.
O BIOGRAFII WAGNERA
https://www.wagnermuseum.de/

Richard Wagner i Cosima Wagner są pochowani w Villa Wahnfried:

Franz Liszt: grób w Stadtfriedhof (cmentarz miejski) Bayreuth

Pogrzeb odbył się 3 sierpnia, 4 sierpnia odprawiono mszę requiem. Anton Bruckner grał na niej własne utwory i fantazjował na tematy z Parsifala. Utwory Liszta nie były grane, widocznie Brucker nie znał żadnego z jego utworów. Po śmierci Liszta długo trwały spory o to, gdzie ma być pochowany. Mauzoleum zostało poważnie uszkodzone podczas II wojny światowej i zostało odbudowane zgodnie z oryginałem.

Mauzoleum Liszta:

Richard Strauss: grób na cmentarzu Garmisch-Partenkirchen

Willa w Garmisch

W 1908 roku Strauss wprowadził się do nowo wybudowanego domu w wiejskim Garmisch-Partenkirchen, sfinansowanego z dochodów z jego “Salome“. Willa służyła najpierw jako letnie ustronie, a później jako rezydencja, w której gabinecie powstała większość dzieł od “Elektra“.

Lata nazistowskie

W latach dwudziestych był często w podróży (Drezno, Wiedeń, Salzburg i wycieczki), a w latach nazistowskich objął na początku urząd Reichsmusikdirektora. Rola Straussa w II wojnie światowej była ambiwalentna. Strauss nie był antysemitą, ale w najlepszym razie był oportunistą. Kiedy wojska amerykańskie wmaszerowały do Garmisch, Strauss przyjął je w swoim ogrodzie, z certyfikatami w ręku, i w ten sposób mógł ochronić swój dom przed rekwizycją “jako kompozytor Rosenkavalier.”

Późne lata i śmierć

Po II wojnie światowej Strauss, słabego zdrowia i spętany finansowo, w obawie przed denazyfikacją opuścił Garmisch i udał się do Szwajcarii, gdzie wspierany przez mecenasów mieszkał w hotelach.
W końcu wrócił do swojego ukochanego domu i 8 września 1849 roku ostatni wielki kompozytor operowy w historii muzyki zmarł w swoim łóżku po ciężkim ataku serca, którego doznał miesiąc wcześniej.
DO BIOGRAFII RICHARDA STRAUSSA
Abdykacja Richarda Straussa odbyła się w Monachium, jego urna spoczywa w grobie rodzinnym na cmentarzu w Garmisch.
TO THE BIOGRAPHY OF RICHARD STRAUSS
Grób Richarda Straussa:

https://buergerservice.gapa.de/de/rathaus/rathaus/verwaltung/buergeramt—standesamt/friedhofsverwaltung

Carl Orff: Miejsce pochówku w Andech

Carl Orff na swoje osobiste życzenie otrzymał w 1982 roku grób na Świętej Górze w kaplicy bolesnej kościoła klasztornego w Andechs.

Grób Carla Orffa:

Andech:

Max Reger: grób w monachijskim Waldfriedhofie

Max Reger został najpierw pochowany w Jenie, a następnie przeniesiony do Monachium, gdzie później przeniosła się wdowa po nim. Na jego nagrobku wyryte są piszczałki organowe.


Fritz Wunderlich

Waldfriedhof

Fritz Wunderlich był słynnym niemieckim tenorem, który zmarł bardzo wcześnie.

Jedną z ról, która chyba na zawsze będzie kojarzona z Fritzem Wunderlichem jest Fenton z “Wesołych kumoszek z Windsoru”. Posłuchajcie arii “Horch die Lerche singt im Hain” śpiewanej przez niemieckiego tenora:

https://opera-inside.com/the-merry-wives-of-windsor-by-otto-nicolai-the-opera-guide-and-synopsis/#Horch

Fritz Wunderlich Waldfriedhof München Cemetry Tomb Grab



NAPLES

TRAVEL GUIDE NAPLES DLA I FANÓW OPERY

Do portretu ENRICO CARUSO

 

Cmentarz Santa Maria del Pianto

Grób Enricosa Caruso

Kiedy Caruso zmarł, król Vittorio Emanuele III otworzył królewski kościół San Francesco di Paola i tam złożono Caruso. 19 sierpnia setki tysięcy ludzi ustawiły się na drodze do jego grobu, a fasady domów przykryto czarnymi płótnami. Pochowany jest w prywatnej kaplicy na cmentarzu Santa Maria del Pianto.

Miejsce pochówku:



PALMI

 

Mausoleo Francesco Cilea in Palmi

Włoski kompozytor operowy Francesco Cilea urodził się w Palmi, w Kalabrii. Opuścił rodzinne miasto, by podjąć studia w Neapolu. Największe sukcesy odniósł na północy, gdzie skomponował i prawykonał swoje opery “Adriana Lecouvrer” i “L’Arlesiana”.

W 1962 roku gmina Palmi wybudowała na jego cześć imponujące mauzoleum; w jego wnętrzu znajduje się ozdobiona mozaikami krypta, w której przechowywane są szczątki artysty i jego żony.

Mausoleo Cilea:



PARIS

Frederic Chopin, Gioachino Rossini, Daniel Auber, Vincenzo Bellini, Georges Bizet, Maria Callas, Hector Berlioz, Jacques Offenbach, Claude Debussy, Luigi Cherubini, Jean Baptiste Lully, Charles Gounod, Adelina Patti, Camille Saint-Saens, Maurice Ravel

TRAVEL GUIDE PARIS DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Père Lachaise: Przegląd

Tutaj znajdziesz mapę google Père Lachaise, Zoom-In, aby znaleźć groby.

Père Lachaise: Daniel Auber

Auber zginął w czasie zamieszek Komuny Paryskiej; jego grób znajduje się na cmentarzu Père Lachaise.

Grób Aubera:

Père Lachaise: Vincenzo Bellini

W 1835 roku Bellini został uhonorowany z wielką sympatią na państwowym pogrzebie w katedrze Invalides i złożony na cmentarzu Père Lachaise. Giulia Grisi, która śpiewała w triumfalnym “I Puritani” zaledwie 8 miesięcy wcześniej, zaśpiewała Lacrimosę na melodię “Credeasi misera” z “I Puritani”, a 350 chórzystów zaśpiewało utwory Belliniego. Został pochowany w kwaterze 11, gdzie 14 lat później, zaledwie kilka metrów dalej, zostanie pochowany Fryderyk Chopin, który również zmarł młodo. W 1876 roku ciało Belliniego zostało przeniesione do Katanii, ale grób pozostał.

Grobowiec Belliniego:

Père Lachaise: Georges Bizet

Bizets został pochowany na tym słynnym cmentarzu w kwaterze 68, nr 101. Grobowiec został zaprojektowany przez Charlesa Garniera, architekta Opery Garniera w Paryżu. W 2006 roku piękne popiersie zostało skradzione. Od tego czasu zostało ono odzyskane i jest w posiadaniu cmentarza.

Grobowiec Georges’a Bizeta (zdjęcie historyczne):

Père Lachaise: Maria Callas

Debiut w Paryżu

Maria Callas zadebiutowała w Paryżu, kiedy już dawno stała się megagwiazdą.
Recital w Garnier w 1958 roku był wydarzeniem pierwszej rangi, a na sali siedział człowiek, który miał zmienić jej życie: Arystoteles Onassis. Związek się rozwinął, ale ku jej rozczarowaniu Onassis nie poślubił Callas, lecz Jacky Kennedy. W 1965 roku Callas po raz ostatni zaśpiewała operę, była to Norma w Paryżu, którą zakończyła swoją karierę.

Jej paryskie lata

Odtąd mieszkała w Paryżu, choć projekty ostatnich 10 lat (film Medea, kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, tournée z di Stefano) odbywały się poza Paryżem. Prywatnie mieszkała w odosobnieniu na Avenue Georges Mandel. Od czasu do czasu można ją było spotkać z Onassisem, który podobno był nieszczęśliwy w małżeństwie z Jackie Kennedy i zmarł dwa lata przed Callas w szpitalu w Paryżu, gdzie podobno wciąż go odwiedzała.

Jej ostatnie lata i śmierć

Callas mieszkała w tym mieszkaniu przez ostatnie 9 lat swojego życia. Wgląd w to daje wywiad, który Lord Harewood przeprowadził dla BBC w 1968 roku. Mieszkała tam w odosobnieniu ze służbą i dwoma pudlami. Zmarła na atak serca samotnie w swoim mieszkaniu 16 września. Na budynku umieszczono tablicę upamiętniającą słynną mieszkankę, a środkowa ulica Avenue Georges Mandel została nazwana jej imieniem (Allée Maria Callas).
Po pochówku w greckiej katedrze prawosławnej Agios Stephanos przy Rue Georges-Bizet, prochy złożono na cmentarzu Père Lachaise we wschodnim Paryżu. Urna została najpierw skradziona i odzyskana, a prochy, zgodnie z jej życzeniem, rozsypano na wybrzeżu Morza Egejskiego.
PORTRET MARII CALLAS

Père Lachaise: Maria Callas

Na grobie Chopina Euterpe, muza muzyki, przygląda się i płacze na widok zepsutego instrumentu. Pomnik jest autorstwa Auguste’a Schlésingera, męża córki George Sand, Solange.

Z jego ciała przed pochówkiem wyjęto serce, które jego siostra przemyciła do Polski

Père Lachaise: Adelina Patti

Może największa Primadonna XIX wieku

Patti urodziła się w Madrycie w 1843 roku. Jej matka i ojciec byli włoskimi śpiewakami operowymi, którzy koncertowali i przebywali w stolicy Hiszpanii przez długie okresy czasu. Adelina jest cudownym dzieckiem. Śpiewa arie operowe zasłyszane od matki, zanim jeszcze potrafi mówić.

Jej ojciec, Salvatore Patti, dostaje od przyjaciela propozycję śpiewania w Nowym Jorku i natychmiast zostaje poproszony o objęcie posady kierownika zespołu operowego. Rodzina przenosi się do Stanów Zjednoczonych, interes rozwija się powoli, a rodzina boryka się z problemami finansowymi.
W wieku 10 lat wyrusza na tournée po Stanach Zjednoczonych z wirtuozem fortepianu Strakoschem, mężem swojej ciotki. Występy gościnne stają się wielkim sukcesem i rozwiązują problemy finansowe rodziny.

W wieku 13 lat cudowne dziecko opuszcza scenę i poważnie przygotowuje się do kariery estradowej. W wieku 16 lat nadchodzi czas i rozpoczyna karierę śpiewaczki operowej. Adelina Patti nie zadowala się rolami drugoplanowymi. Już w młodym wieku jest bardzo pewna siebie i na swój debiut operowy w Nowym Jorku wybiera rolę Łucji z Lammermooru. Jej występ uderza jak bomba. Szalona scena staje się triumfem, a publiczność pada u jej stóp.

Sława Patti przenosi się do Londynu. W nowym sezonie przyjeżdża do stolicy Anglii ze Strakoschem, mężem swojej ciotki. Na pierwszym przedstawieniu Amerykanka zostaje chłodno przywitana przez publiczność. Patti ma zaledwie 1,50 metra wzrostu i publiczność jest zaskoczona widząc małą dziewczynkę śpiewającą Aminę z “Sonnambuli”. Już po pierwszej arii wiwaty nie znają granic.

Od 30 lat świat jest u stóp Adeliny Patti. Niestrudzenie podróżuje po teatrach operowych i salach koncertowych Europy i Ameryki i wszędzie jest celebrowana. Wielcy kompozytorzy, tacy jak Verdi, Czajkowski, Rossini i Gounod wychwalają wyjątkowość jej głosu i muzykalności. Mówi się nawet, że Berlioz nieszczęśliwie się w niej zakochał.

Po rozwodzie, wyśmiewana przez plotkarską prasę Europy, postanowiła wraz z mężem przenieść się na emeryturę do Walii i kupiła zamek w Craig y nos Zmarła w 1919 roku w Craig y nos i została pochowana zgodnie ze swoim życzeniem na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu.

Tomb Grab Adelina Patti Paris pere lachaise Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Père Lachaise: Gioachino Rossini

Ciało Rossiniego po uroczystym pogrzebie zostało pochowane obok Chopina i Belliniego na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu. W maju 1887 roku jego szczątki zostały przeniesione do Florencji.

Jego grób honorowy znajduje się w kwaterze 4.

Montparnasse: Hector Berlioz

Prostszy grobowiec Berlioza został później zastąpiony przez bardziej monumentalną wersję.


Montparnasse: Camille Saint-Saëns

Samson et Dalila to jedyna z 16 oper Saint-Saënsa, która trafiła do repertuaru. Saint-Saëns był niezwykle wykształconym i utalentowanym muzykiem, wcześnie został uznany za cudowne dziecko na miarę Mozarta, a jego zaplecze techniczne i kompozytorskie dawało mu możliwość nadania wszystkim operom własnego stylu. Strategia ta nie opłaciła się, gdyż prawie wszystkie jego opery zostały zapomniane.

Krytykowany jako “wagnerowiec”

Jego kariera była jednak trudna. We Francji został okrzyknięty “Wagnerem”, co w niespokojnym okresie sporów francusko-niemieckich było bliskie artystycznemu wyrokowi śmierci.

Saint-Saëns, mając 42 lata, poślubił 19-letnią córkę przemysłowca. Małżeństwo było nieszczęśliwe. Kłótnie między młodą żoną a jego matką oraz wczesna śmierć dwójki ich dzieci wykończyły kompozytora. Zostawił młodej żonie kartkę z napisem “Odchodzę” i zamieszkał z powrotem z matką.

Przez całe życie Saint-Saëns dużo podróżował. Jego ojciec zmarł na gruźlicę płuc, a lekarze zalecali mu unikanie niekorzystnego klimatu Paryża w miesiącach zimowych. Celem wielu jego zimowych podróży był Algier, gdzie również napisał część Samsona podczas swojej pierwszej zimy.

Jego najbardziej znanym dziełem jest prawdopodobnie Karnawał zwierząt.


W 1880 roku Offenbach został tu pochowany, na pogrzebie obecna była m.in. Hortense Schneider (jego słynna “Belle-Hélène”).

Passy: Claude Debussy

Grób Debussy’ego znajduje się na tym cmentarzu sław w pobliżu Trocadéro, z pięknym widokiem na Sekwanę. Debussy zmarł w 1918 roku na raka jelita grubego, który został zdiagnozowany w 1909 roku i coraz bardziej utrudniał mu życie.

Kiedy Debussy zmarł 26 marca, Paryż był pod ostrzałem i tylko mały kondukt pogrzebowy mógł towarzyszyć mu na cmentarzu.

Notre Dame des victoires: Jean Baptiste Lully

Założyciel opery francuskiej

Lully (1632-1687) jest uważany za założyciela opery francuskiej. Urodzony we Florencji, został sprowadzony do Paryża do domu szlacheckiego jako 14-letni garcon de chambre. Był utalentowanym muzykiem i bardzo dobrym tancerzem, gdy w wieku 20 lat poznał 14-letniego przyszłego Króla Słońce Ludwika XIV. Ludwik był również miłośnikiem tańca i między nimi nawiązała się przyjaźń. Przez następne 30 lat Lully był zatrudniony na dworze i doszedł do stanowiska “Secrétaire du roi”.

Komponował popularne komedie dla dworu, najpierw we współpracy z Molierem, a następnie, we współpracy z Quinautem, pierwsze opery, tak zwane “Tragédie lyrique”, w których chór i balet odgrywały ważną rolę, ale bez kastratów, jak to było powszechne w tamtych czasach we Włoszech.

Śmierć najsłynniejszego kompozytora

W pewnym momencie Lully zerwał stosunki z królem i chciał je naprawić. Widząc okazję, gdy król ponownie przeżył jedną ze swoich wielu okrutnych operacji (w zależności od źródła, było to po usunięciu ropnia wielkości pięści na pośladku lub po nieudanej ekstrakcji zęba, w której podniebienie zostało wyrwane, a krwawienie w gardle zatamowane gorącym żelazem), Lully napisał “Te Deum” jako mszę dziękczynną dla 150 muzyków i kazał ją wykonać w kościele na własny koszt w obecności króla. Podczas dyrygowania wbił sobie końcówkę dwumetrowej pałeczki tamburmajora w duży palec u nogi. Palec został zainfekowany, Lully odmówił amputacji i zmarł z powodu zatrucia krwi.

Tombe Jean Baptiste Lully Notre dame des victoires Tomb Grab eglise


Cimetière d-Auteuil: Charles Gounod

Cimetière d’Auteuil

Gounod miał bliski związek z kościołem. Jako młody człowiek przez pewien czas nosił się z zamiarem zostania księdzem. Uczęszczał do seminarium teologicznego i nosił szatę kapłańską. Wcześniej przez sześć lat był organistą i kierownikiem chóru kościelnego. Przez całe życie Gounod był rozdarty między światowością a Kościołem i nigdy nie potrafił właściwie rozwiązać tego rozdarcia. Doprowadziło to do kryzysu nerwowego podczas komponowania jego najważniejszego dzieła, Fausta, i na krótko musiał zostać hospitalizowany.

Jego najsłynniejszym dziełem było Ave Maria, które skomponował na podstawie preludium Bacha.

Zmarł w Paryżu. Podczas pracy nad requiem doznał udaru mózgu i zapadł w śpiączkę. Nabożeństwo żałobne odbyło się w Madeleine, gdzie Camille Saint-Saens zagrał na organach utwory Gounoda….

Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Cimetière d’Auteuil w Paryżu.

Tomb Charles Gounod Cimetiere Auteil Tomb Grab Friedhof


Maurice Ravel

Cimetière Levallois-Perret

W 1921 roku 46-letni Ravel kupił dom w Montfort pod Paryżem. Chciał uciec od zgiełku stołecznego Paryża. On, który przez długi czas mieszkał z matką, a później z bratem, był samotnikiem (prawdopodobnie tłumiony homoseksualizm) i tu znalazł spokój do komponowania.


To właśnie w tym domu skomponował swoje najsłynniejsze dzieła orkiestrowe, takie jak Boléro oraz dwa koncerty fortepianowe (jeden z nich tylko na lewą rękę).
Pochowany został obok swoich rodziców.
Ravel Cimetière Cemetry Tomb Grab Paris Levallois-Perret


PRAGA

Antonin Dvořák, Bedrich Smetana

TRAVEL GUIDE PRAGUE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Bedrich Smetana

Cmentarz Vyšehrad

Czeski kompozytor urodził się w 1824 r. na czeskiej prowincji jako Friedrich Smetana. Zgodnie z ówczesną tradycją kształcił się w języku niemieckim, język czeski poznał dopiero w wieku dojrzałym. W 1856 r. wyjechał z żoną i dziećmi do Göteborga, ponieważ był niezadowolony z autokratycznych rządów w swojej ojczyźnie. W ciągu kilku lat zmarło mu dwoje dzieci, a w drodze powrotnej z Göteborga w 1859 r. żona zmarła na gruźlicę.

W 1860 r. “Sprzedaną narzeczoną” wystawiono z dużym powodzeniem w praskim Teatrze Tymczasowym, prekursorze Teatru Narodowego, w którym Smetana pełnił funkcję kapelmistrza. Właściwie chciał zostać dyrektorem teatru, ale ponieważ był zwolennikiem Nowych Niemców skupionych wokół Liszta i Wagnera, odmówiono mu. Ta waśń ciągnęła się za jego kadencji z wieloma intrygami i kłótniami, co zrujnowało zdrowie Smetany. Szum w uszach (według niego akord As-dur) dał o sobie znać i w 1873 r. Smetana był już całkowicie głuchy i wycofał się ze stanowiska.

Mimo to w następnych latach skomponował swój najbardziej znany utwór “Ma Vlast” (“Moja ojczyzna”). Napisał go na wsi, dokąd wyprowadził się z drugą żoną i dziećmi, by zamieszkać u siostry. Pierwszy utwór z tego 6-częściowego cyklu nosi tytuł Vyšehrad, jest o zamku nad Wełtawą, u stóp którego został pochowany 10 lat później.

Smetana został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku. W ostatnich latach życia pogorszył się jego stan fizyczny i psychiczny i musiał zostać przyjęty do szpitala psychiatrycznego, gdzie zmarł.

Grobowiec Smetany:

Antonin Dvořák

Cmentarz Vyšehrad

Urodzony w 1841 r. na wsi w Czechach, od początku studiów muzycznych w 1857 r. Praga stała się centrum jego życia. Przez 20 lat mieszkał w czeskiej stolicy jako mysi biedny student i muzyk orkiestrowy.
W 1877 r. nastąpił przełom dzięki wyróżnieniom najpierw przez słynnego krytyka Hanslicka, a potem głównie dzięki zachęcie Johannesa Brahmsa. Jednak i w tym okresie doszło do tragedii śmierci dwojga dzieci, które wstrząsnęły nim podczas pracy nad Stabat Mater.

W latach 80. do dobrobytu przyczyniły się podróże koncertowe do Anglii, a na początku lat 90. dwuletni pobyt w USA z głośną premierą 9. symfonii w Nowym Jorku, która przyniosła mu sławę. Dvořák zmarł w Pradze w 1904 roku.
Dvorak został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku, tysiące ludzi towarzyszyło ciału w drodze na cmentarz.



RZYM

TRAVEL GUIDE RZYM DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

 

Arcangelo Corelli

Pantheon Rzym

Arcangelo Corelli przybył do Rzymu w wieku 22 lat i odtąd był w służbie dostojników kościelnych. Jego twórczość była bardzo popularna (komponował wyłącznie muzykę instrumentalną) i wpływowa. Na polecenie kardynała jego doczesne szczątki zostały złożone w rzymskim Panteonie, gdzie znajduje się m.in. grobowiec Rafaela.

Arcangelo Corelli Rome Rom Pantheon Tomb Grab


PETERSBURG

Michał Glinka

Cmentarz Tichwiński

W ostatniej dekadzie życia Glinka często podróżował, a po kilkumiesięcznym pobycie w Berlinie zmarł niespodziewanie z powodu przeziębienia. Jego ciało zostało następnie repatriowane i jego grób znajduje się na cmentarzu klasztoru Aleksandra Newskiego.

Cmentarz Tichwiński:

Grób Glinki:

Michał Glinka

Michał Glinka

Rimski-Korsakoff

Cmentarz Tichwiński

Rimski-Korsakoff zmarł na anginę w 1908 roku i otrzymał honorowy grób na Cmentarzu Aleksandra Newskiego.



TORRE DEL LAGO

 

Giacomo Puccini

Kaplica w jego dawnym domu w Torre del lago

W swoim ostatnim okresie Puccini komponował “Turandot”. Już śmiertelnie chory, Puccini nie mógł dokończyć opery. 24 listopada 1924 roku pojechał do Brukseli na ryzykowną operację raka gardła (Puccini był nałogowym palaczem). Musiał jeszcze zmierzyć się z trudnym duetem finałowym i na szkicach tego duetu napisał: “Poi Tristano”. Pięć dni później zmarł.

Decyzją jego wydawcy Ricordi, rodziny Pucciniego i Arturo Toscaniniego, kompozytor Franco Alfano otrzymał zlecenie dokończenia dzieła. Premiera odbyła się w Mediolanie półtora roku po śmierci Pucciniego. Arturo Toscanini, dyrygent premiery, przerwał premierę w trzecim akcie po muzyce śmierci Liù słowami “Tu kończy się słowo mistrza.” Kurtyna się zamknęła. Najpierw zapadła cisza, aż publiczność zerwała się do niekończącej się owacji dla zmarłego mistrza.
DO BIOGRAFII GIACOMO PUCCINIEGO

Ostatnia cześć w katedrze mediolańskiej

W 1924 roku Arturo Toscanini poprowadził uroczystości pogrzebowe zmarłego Pucciniego w katedrze mediolańskiej. Toscanini dźwigał ciężkie brzemię, bo 23 lata wcześniej prowadził ceremonię dla Verdiego, a teraz przyszła kolej na jego przyjaciela i towarzysza Pucciniego. Przemówienie wygłosił nie kto inny jak Benito Mussolini, który próbował wykorzystać śmierć świętego narodowego do celów politycznych.

Za dochody z “Cyganerii” kupił wieżę w Torre del Lago, wyremontował ją i rozbudował posiadłość w okazałą rezydencję. Wiele ze swoich oper (Tosca, Il Trittico, La Rondine i Fanciulla del West) skomponował w tej secesyjnej willi, która stała się inspirującym muzeum.

W kaplicy znajduje się również grób mistrza.

Torre del lago Tomb Grab Giacomo Puccini Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera e



WENECJA

Igor Strawiński, Claudio Monteverdi

TRAVEL GUIDE VENICE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Claudio Monteverdi

Santa Maria Gloriosa dei Frari

W 1613 roku 46-letni Monteverdi znalazł się w trudnej sytuacji materialnej. Jego słabo opłacana posada maestro na dworze w Mantui była zagrożona, ponieważ nowy książę nie był miłośnikiem sztuki, jak jego zmarły przed chwilą poprzednik. Monteverdiemu przydał się więc wakat na stanowisku dyrektora muzycznego katedry św. Marka w Wenecji. Marka w Wenecji. Na tym ważnym stanowisku znalazł artystyczne i ekonomiczne uznanie, którego szukał. W 1632 roku, kiedy wybuchła zaraza, stracił syna i zachorował. Po powrocie do zdrowia, pod wpływem epidemii dżumy, kazał wyświęcić się na księdza.

Mając już ponad 70 lat, odkrył się na nowo, gdy opera wenecka otworzyła się na tematy świeckie i potrzebowała oper na okres karnawału. Opera była niezależna od teatru dworskiego i uczęszczała do niej publiczność z klasy średniej, szukająca rozrywki w okresie karnawału. Zrezygnował z typowego materiału mitologicznego i napisał pogardliwą satyrę “L’incoronazione di Poppea”.
Do BIOGRAFII CLAUDIO MONTEVERDIEGO
Grób Monteverdiego znajduje się w kościele Santa Maria Gloriosa dei Frari.

Grobowiec Monteverdiego:

Igor Strawiński

Cmentarz San Michele

Na własne życzenie został złożony obok żony na tym wyspiarskim cmentarzu w 1971 roku, aby miłośnicy muzyki z całego świata mogli odwiedzić jego grób.
O BIOGRAFII IGORA STRAWIŃSKIEGO
Przypadkowo (a może nie?), kilka metrów od grobu Strawińskiego stoi grób Siergieja Diagilewa, słynnego impresaria Baletów Rosyjskich, który zmarł na weneckim wygnaniu w 1929 roku. Na początku swojej kariery Strawiński otrzymał od Diagilewa zamówienie na skomponowanie swoich najsłynniejszych dzieł: baletu Ognisty ptak (1910), Pietruszka (1911), Le sacré du printemps (1913) i Pulcinella (1920).

Strawiński i Diagilew:

Diaghilev Igor Stravinsky Venice Venedig Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide

Grobowiec Strawinki:



VÄSTRA KARUP

 


Birgit Nilsson

Jej kariera

Birgit Nilsson była dominującą “Hochdramatische” (sopran dramatyczny) w latach powojennych. Jej głos miał największą siłę przebicia, a jej lśniące wysokie tony są niepowtarzalne.

Do jej najsłynniejszych ról należały Izolda, Turandot i Brunhilda. Zwłaszcza Brunhilda jest, obok Izoldy, par excellence “wysoce dramatyczną” rolą w repertuarze wagnerowskim. Nieustannie musi ona śpiewać przeciwko olbrzymiej orkiestrze. Nie zniechęciło to Birgit Nilsson, gdyż była ona wokalnym cudem. “Struny głosowe ze stali” i “trąbka” to atrybuty, które często słyszało się, gdy swoim głosem przyćmiewała innych śpiewaków i orkiestrę. Mówi się, że podczas nagrań Pierścienia w słynnym nagraniu Soltiego z głośnika często rozlegał się dźwięk “Proszę zrobić trzy kroki w tył, gdy słyszy pani wysokie tony, pani Nilsson”, ponieważ fale dźwiękowe przytłaczały mikrofony.

Była osobą obdarzoną poczuciem humoru i wiele anegdot krąży wokół jej relacji z pieniędzmi. Na pytanie, czy Nilsson była trudna, były dyrektor Metry Rudolf Bing odpowiedział kiedyś: “Wcale nie, wkładasz wystarczająco dużo pieniędzy i wychodzi wspaniały dźwięk”.

Zmarła w 2005 roku i została pochowana na cmentarzu w miejscu swojego urodzenia, Västra Karup, obok swoich rodziców.

Birgit Nilsson Waldfriedhof Västra Karup Cemetry Tomb Grab



WIEDEN

Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, Christoph Willibald Gluck, Joseph Haydn, Gustav Mahler, Wolfgang Amadeus Mozart, Johann Strauss, Alban Berg, Arnold Schönberg

PODRÓŻE PO WENNIE DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Zentralfriedhof

Tutaj znajdziesz mapę google Zentralfriedhof, Zoom-In, aby znaleźć grobowce.

Alban Berg

Cmentarz Hietzing

Alban Berg był w trudnej sytuacji ekonomicznej, gdy jego zdrowie zaczęło słabnąć. Przedstawienia jego dzieł były już w Niemczech naznaczone jako sztuka zdegenerowana, przez co tracił ważne dochody. Z oszczędności jego żona sama wycięła wrzód. Berg trafił do szpitala, ale tam zmarł z powodu zatrucia krwi.

Na cmentarzu Hietzing znajdują się jeszcze inne honorowe groby innych ważnych osobistości, takich jak Anton Dermota, Anton Dermota, Gottfried von Einem, Gustav Klimt i Franz Grillparzer.

Vienna Wien Hietzing Friedhof Cemetery Alban Berg Tomb Grab

Beethoven

Zentralfriedhof (Cmentarz Centralny)

Pierwszym miejscem spoczynku Beethovena był Währinger Ortsfriedhof (miejscowy cmentarz), gdzie do dziś stoi nagrobek obok grobu Schuberta. W 1888 roku ciało Beethovena zostało przeniesione na Cmentarz Centralny.

Grób Beethovena na Cmentarzu Centralnym:

https://www.friedhoefewien.at/eportal3/ep/tab.do?tabId=0

Brahms

29-letni Brahms odwiedził Wiedeń po raz pierwszy w 1862 roku, a kiedy zaprezentował tam swój kwartet fortepianowy g-moll na wieczornej imprezie, dyrektor konserwatorium i muzyk Joseph Hellmesberger podobno już wtedy ogłosił Brahmsa spadkobiercą Beethovena. Choć Brahms przez całe życie zmagał się z tymi porównaniami, w Wiedniu czuł się doceniany, czego nie można było powiedzieć o rodzinnym Hamburgu, gdzie jego muzyka spotykała się ze sceptycyzmem, a on sam był pomijany przy nominacjach. Zdecydował się więc przyjąć propozycję objęcia stanowiska dyrygenta chóru i przeniósł się do Wiednia. Centrum życia Brahmsa pozostał Wiedeń aż do jego śmierci.

Brahms zmarł 3 kwietnia 1897 roku w swoim mieszkaniu przy Karlsgasse. Według ówczesnej diagnozy był to rak wątroby, dziś podejrzewa się, że był to rak trzustki. Został pochowany w grobie honorowym na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.

Grób Brahmsa:

Brahms na łożu śmierci:

Gluck

Zentralfriedhof (Cmentarz Centralny)

Gluck otrzymał grób honorowy na Cmentarzu Centralnym (Grupa 32 A, Numer 49).

Grób Glucka:

Mozart

Zentralfriedhof (Cmentarz Centralny)

Mozart jest pochowany na cmentarzu St. Marx (patrz dalej), ale na Cmentarzu Centralnym znajduje się grób honorowy.
O BIOGRAFII WOLFGANG AMADEUS MOZART
Grób honorowy Mozarta na Cmentarzu Centralnym:

Schubert

Zentralfriedhof (Cmentarz Centralny)

Przed śmiercią Schubert wyraził życzenie, aby zostać pochowanym w pobliżu grobu Beethovena, na którego uroczystościach pogrzebowych rok wcześniej był jednym z niosących pochodnie. Życzenie to spełniło się po jego śmierci 19 listopada 1828 roku i został pochowany w dwóch miejscach grobowych obok wielkiego wzoru do naśladowania. Grobowiec został zbudowany według planów jego przyjaciela Schobera.

W 1888 roku ciało Schuberta zostało przeniesione wraz z grobem Beethovena z Währinger Friedhof na Zentralfriedhof. Nagrobki pozostały w Währing, a kopia została wykonana dla Cmentarza Centralnego.

Grób Schuberta:

Johann Strauss

Zentralfriedhof (Cmentarz Centralny)

Johann Strauss zmarł na zapalenie płuc w swoim domu przy Igelgasse w 1899 roku. Po nabożeństwie abdykacyjnym orszak przeszedł przez centrum miasta, mijając wiele miejsc związanych z działalnością artystyczną, takich jak Theater an der Wien czy Opera Dworska. Dziesiątki tysięcy osób oddało muzykowi ostatni hołd i został on uroczyście pochowany na Cmentarzu Centralnym.

Jego grób jest bardzo oryginalnie zaprojektowany z wieloma szczegółami, takimi jak walczące anioły i nietoperz podchodzący do lądowania.

https://www.wien.info/de/orte/zentralfriedhof

Mozart

Cmentarz św. Marksa

Powszechnie wiadomo, że Mozart został “zutylizowany” w zbiorowej mogile na cmentarzu St. Marx, w grobie szybowym zgodnie z ówczesnymi zwyczajami (praktycznie wszyscy wiedeńczycy otrzymali pochówek 3 klasy bez krzyża nagrobnego). Pomnik nagrobny został postawiony w setną rocznicę urodzin Mozarta w miejscu, gdzie przypuszczalnie znajdował się grób. Ponadto Mozart ma również grób honorowy na Cmentarzu Centralnym, który znajduje się na tej samej linii tramwajowej (w Wiedniu śmierć nazywa się również “jechać 71”, od numeru linii tramwajowej). Klimatyczny cmentarz St. Marx jest zamknięty pomiędzy trójkątem autostrad, a Mozart jest jedyną prawdziwą “gwiazdą zmarłą”, niemniej jednak warto go odwiedzić.
O BIOGRAFII WOLFGANG AMADEUS MOZART
https://www.wien.gv.at/umwelt/parks/anlagen/friedhof-st-marx.html

Grób Mozarta:

Mahler

Cmentarz Grinzing

W młodości Gustava Mahlera śmierć niemowląt była straszną normalnością; czworo z jego rodzeństwa zmarło w młodym wieku. Szczególnie śmierć 13-letniego brata była strasznym przeżyciem dla 15-letniego wówczas Gustava. Mahler przetworzył te dziecięce doświadczenia w swojej pierwszej symfonii, ze słynnym motywem brata Jakuba jako tematem marsza żałobnego.

Kiedy ukochana córka zmarła w wieku pięciu lat na dyfteryt, Gustawowi i Almie zawalił się świat, a Alma wyrzucała mężowi, że jego Kindertotenlieder (pieśni o śmierci dzieci), które napisał wcześniej, to straszny omen.

Gustaw kazał pochować Marię Annę na cmentarzu w Grinzing, a w swoim testamencie zapisał, że ma być pochowany obok niej.

Grób Mahlera:

Haydn

Haydn Park:

Haydn został pochowany w chwili śmierci na cmentarzu Hundsturm. Po pochówku pięciu mężczyzn, z pomocą grabarza, ukradło w nocy czaszkę, rzekomo w celach badawczych i bezpieczeństwa. Ciało Haydna przeniesiono w 1820 roku do Eisenstadt, gdzie książę Esterhazy z przerażeniem zauważył brak czaszki. Odnalazła się ona po odysei 100 lat później w Musikverein w Wiedniu, gdzie po długiej podróży tam i z powrotem, została umieszczona w Eisenstadt w miejscu spoczynku Haydna w Bergkirche wraz z resztą szczątków w 1954 roku.

Cmentarz Hundsturm został ostatecznie przekształcony w park, ale nagrobek Haydna pozostał na swoim pierwotnym miejscu.

Nagrobek Haydna w:

Czaszka Haydna jest wreszcie w Eisenstadt:

Joseph Haydn Schädel Skull Bergkirche Eisenstadt



WARSZAWA

 

Chopin

Kościół Najświętszej Marii Panny w Warszawie

W kolumnach tego kościoła spoczywa serce Chopina. Podróż tam była pełna przygód, jego siostra spieszyła na łoże śmierci w Paryżu i dowiedziała się od brata, że jego życzeniem jest, aby ciało wróciło do Polski. Nie było to możliwe ze względu na sytuację polityczną i przyjaciele zdecydowali, że powinna ona przemycić serce zakonserwowane w koniaku do Warszawy, gdzie było ono najpierw przechowywane w jej mieszkaniu. Jej kościół chrzcielny przyjął serce, ale przechowywał je w podziemiach kościoła, ponieważ urzędnicy kościelni nie wierzyli, że Chopin prowadzi pobożne życie w Paryżu. Dopiero po 40 latach trafiło ono do kościoła, na honorowe miejsce z marmurowym pomnikiem na kolumnowej ścianie. Serce miało być wyjmowane jeszcze dwa razy, pierwszy raz, gdy z pomocą niemieckiego księdza udało się je wynieść w bezpieczne miejsce w czasie II wojny światowej, zanim kościół został wysadzony w powietrze, a drugi raz w 2014 roku po odbudowie kościoła, gdy poddano je badaniom medycznym i jako przyczynę śmierci wpisano zapalenie osierdzia, które miało podłoże w jego gruźlicy.

Kościół Świętego Krzyża:

Epitafium Chopina:



ZURICH

TRAVELGUIDE SWITZERLAND DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

do portretu ELISABETH SCHWARZKOPF

 

Elisabeth Schwarzkopf

Jej kariera

W 1942 roku została zaangażowana do Opery Wiedeńskiej. W 1946 roku odbyła przesłuchanie u Waltera Legge’a, późniejszego słynnego producenta i męża Schwarzkopfa, oraz u Herberta von Karajana, co przeszło do anegdoty. Jej kariera nabrała tempa. Legge, który później został jej mężem, dokładnie to zaplanował. “Składała się z trzech filarów: dobrze dawkowanych przedstawień operowych w ekskluzywnych salach na świecie, najlepszych możliwych nagrań oraz ożywionej działalności koncertowej i recitalowej”. (Fischer, grosse Stimmen)

Słynny zespół Mozartowski w Wiedniu został znakomicie skompletowany przez Josefa Kripsa. Śpiewały w nim wielkie Ljuba Welitsch, Irmgard Seefried, Hilde Güden i Sena Jurinac, a ich praca jest udokumentowana na różnych nagraniach.

Do legendy przeszło, jak Schwarzkopf pod kierunkiem Legge’a studiowała wielu starych mistrzów (Ponselle, Melba, Seinemeyer…) i od każdego z nich adaptowała to, co najlepsze. Zarzucali jej to niekiedy zazdrośnicy, ale rezultat w operach Mozarta i Straussa był porywający. Była kimś w rodzaju Marii Callas niemieckiego repertuaru. I podobnie jak Maria Callas, była postacią kontrowersyjną, przyciągającą zarówno krytyków, jak i zagorzałych zwolenników.

Jej głos

Schwarzkopf obdarzona była głosem sopranu lirycznego. Sama mówiła, że jej najsilniejszą bronią jest to, że “śpiewa tylko kolorami”. Ale barwa to nie tylko powierzchnia, to także spektrum emocji (od zmysłowych i pięknych po dramatyczne i ekscytujące).

Uznawana jest za jeden z czołowych sopranów drugiej połowy XX wieku. Jej Marscahllin i Hrabina stały się stylistycznymi kreacjami dla całego pokolenia. Również jej operetki stały się referencjami, “których rangi nie odzyskano do dziś” (Fischer).

Jej znaczenie jako śpiewaczki pieśni jest wybitne, a jej 4 ostatnie pieśni Straussa mają nieprzemijającą wartość.

Została pochowana obok męża na cmentarzu w Zumikon (niedaleko Zurychu), gdzie mieszkała w latach 1982-2003.

Tomb elisabeth schwarzkopf Zurich Zumikon Cemetry Brno Tomb Grab

100 Grobów sławnych muzyków muzyki operowej i klasycznej wskazówki dla podróżujących

Groby najważniejszych kompozytorów i wykonawców muzyki klasycznej i operowej. Z opisami i wieloma informacjami uzupełniającymi.


Miejsca

Artyści

Auber Bach1 Bartok Beethoven Bellini-Paris Bellini-Catania Berg Berlioz Bizet Boito Brahms Britten Bruckner Caballé Callas Caruso Cherubini Chopin (Paryż) Chopin (Warszawa) Cilea Colbran Corelli Arcangelo Corelli Franco Debussy Donizetti Dvorak Giordano Glinka Gluck Gounod Grieg Händel1 Haydn (Eisenstadt) Haydn (Wien) Horowitz Lehar Leoncavallo Liszt Lully Mahler Massenet Mendelssohn Del Monaco Monteverdi Mozart (W-St. Marx) Mozart (W-Zentralfriedhof) Melchior Mussorgsky Nicolai Nilsson Offenbach Orff Paganini Makaron Pavarotti Prokoffiev Purcell Puccini Ravel Reger Rimsky-Korsakov Rossini (Firenze) Rossini (Paryż) Saint-Saens Schönberg Schumann Schwarzkopf Szoshtakovitch Sibelius Smetana Strauss J. Strauss R. Stravinsky Czajkowski Tebaldi Toscanini Verdi Von Weber Wagner Wunderlich



ALDEBURGH

 

Benjamin Britten i Peter Pears

Na cmentarzu Aldeburgh, groby Pearsa i Brittena znajdują się obok siebie. Pears przeżył Brittena, który zmarł w 1976 roku, o 10 lat.

Graby Pearsa i Brittena:


BAD ISCHL

 

Franz Lehár

Lehár kupił w 1912 roku willę w Salzkammergut i spędzał tu wiele lat. Według jego własnego oświadczenia napisał w tym klejnocie około 30 utworów scenicznych. Zgodnie z jego wolą testamentową, od jego śmierci w 1948 roku willa została przekształcona w muzeum.

Franz Lehár zmarł w Bad Ischl 24 października 1948 roku w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu w Bad Ischl.

Grób na cmentarzu w Bad Ischl:



BARCELONA

 

Montserrat Caballé

Cmentarz Sant’Andreu

Słynna hiszpańska piosenkarka Montserrat Caballé zmarła 6 października w wieku 85 lat w szpitalu w Barcelonie. Już 6 lat wcześniej musiała odwiedzić szpital podczas trasy koncertowej po Rosji z powodu udaru mózgu.

Została pochowana w rodzinnym grobie na cmentarzu Sant Andreu w Barcelonie. W uroczystości wzięli udział m.in. premier i królowa.
Caballé była osobą obdarzoną dużym poczuciem humoru, jej trener śpiewu opowiadał podczas ceremonii, że ze śmiechem powiedziała mu, iż prawdopodobnie trafi do nieba dzięki wszystkim Ave Marías, które zaśpiewała. Z tej okazji rozbrzmiało również nagranie jej Ave Marías.


BERGAMO

 

Gaetano Donizetti

Donizetti spędził dzieciństwo w Bergamo w ubogich warunkach. Dzięki wsparciu dyrektora kościelnej szkoły muzycznej, Niemca Simona Mayra, Donizetti otrzymał w Bergamo solidne wykształcenie muzyczne. Po przerwach w Mediolanie, w wieku 24 lat, po pierwszym znaczącym sukcesie w Rzymie, opuścił rodzinne Bergamo i przeniósł się do Neapolu.

W 1840 roku, już jako sławny kompozytor operowy, powrócił do rodzinnego miasta, aby uczcić jego syna galowym przedstawieniem operowym, co było jedną z jego największych satysfakcji.

Powrócił po 25 latach jako ciężko chory i poważnie upośledzony psychicznie pacjent. Przyczyną choroby była jego ciężka, zaawansowana rzeżączka. W 1848 roku zmarł w wieku 51 lat w Bergamo.
O BIOGRAFII GAETANO DONIZETTI
Basilica Santa Maria Maggiore

Bazylika ta jest bardzo nietypowo zbudowana i powstała z wdzięczności po okresie epidemii dżumy w XII wieku. Oni Donizetti i jego nauczyciel Simon May otrzymali w niej honorowy grobowiec. Jego trumna została uroczyście odprowadzona na miejsce pochówku trzy dni po jego śmierci przez 3 chóry i 400 pochodniarzy i pochowana na cmentarzu w Valtesse. W 1875 roku jego ciało zostało złożone w kościele Santa Maria Maggiore obok trumny jego nauczyciela Simona Mayra.

Warto przyjrzeć się grobowcowi Donizettiego z bliska. W górnej części widzimy boginię muzyki z lirą. Jest smutna, bo nie może już na niej grać, bo instrument nie ma już strun, bo Donizetti umarł. W dolnej części widzimy siedmioro dzieci reprezentujących siedem nut. Są one zdezintegrowane, ponieważ bez Donizettiego nie wiedzą już co mają robić.

nbsp;

&nbsp;



TROLDHAUGEN NEAR BERGEN

 


Edward Grieg

Grieg na terenie swojego domu

Grieg mieszkał w tym domu, zbudowanym w 1885 roku, przez 22 lata i skomponował wiele swoich najbardziej znanych utworów w domku w ogrodzie. Jest on pięknie położony nad jeziorem Nordåsvannet i nadal jest umeblowany tak jak w 1907 roku, roku śmierci Griega.

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera d

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

W skalnej ścianie nad jeziorem znajduje się również jego grób, który dzieli z żoną Niną.

Edvard Grieg Tomb Grab Troldhaugen



BERLIN

Felix Mendelssohn Bartholdy, Otto Nicolai

Feliks Mendelssohn Bartholdy

Dreifaltigkeitsfriedhof (Cmentarz Trójcy Świętej)

W maju 1847 roku, podczas trasy koncertowej, dotarła do niego katastrofalna wiadomość o śmierci siostry Fanny. Mendelssohn był oszołomiony, przerwał wszystkie swoje zajęcia i uciekł na samotny urlop do Szwajcarii. Po powrocie, na początku października w Lipsku doznał pierwszego udaru. Po kolejnych udarach stracił przytomność i zmarł w swoim domu 4 listopada 1847 r., w wieku 38 lat. Po nabożeństwie żałobnym w Lipsku jego ciało zostało przewiezione specjalnym pociągiem do Berlina i pochowane na Cmentarzu Św. Trójcy w rodzinnym grobie Mendelssohna obok ukochanej siostry.
DO BIOGRAFII FELIXA MENDELSSOHNA
Mendelssohn Gravesite:

Od 2013 roku w dawnej kaplicy na Cmentarzu Św. Trójcy znajduje się wystawa poświęcona historii rodziny Mendelssohnów.


Otto Nicolai

Dorotheenfriedhof

Otto Nicolai, urodzony w ówczesnej pruskiej Polsce, przybył do Berlina w wieku siedemnastu lat, aby studiować muzykę, a w wieku 23 lat wyjechał z kontraktem na kapelmistrza legacji niemieckiej w Rzymie.

Po wielu latach spędzonych we Włoszech i w Wiedniu, powrócił do Berlina jako kapelmistrz Królewskiej Opery Dworskiej ze swoim najsłynniejszym dziełem, “Wesołymi żonami Windsoru”. Tam osobiście poprowadził pierwsze przedstawienie swojego dzieła. Ku jego rozczarowaniu okazało się ono klapą i musiało zostać odwołane w 1849 roku po 3 przedstawieniach. Zmarł 4 miesiące później z powodu wylewów krwi do mózgu i został pochowany w Dorotheenstädtische Friedhof.

otto nicolai Berlin Cemetry Tomb Grab



BRNO

 

Leoš Janáček

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

Janáček przybył do morawskiego miasta Brna jako nastolatek. Po krótkich studiach muzycznych w Pradze osiadł w Brnie. Ożenił się z byłą uczennicą gry na fortepianie i został dyrektorem szkoły muzycznej.

Sukcesy w ostatniej dekadzie życia

Równolegle z zawodem komponował; pierwsze dzieło, operę “Jenufa”, rozpoczął w 1894 r., ale ukończył dopiero w 1904 r., kiedy to odbyła się jej premiera w Teatrze Narodowym w Brnie. Pozostała jednak w dużej mierze niezauważona; dopiero wersja z 1916 roku sprawiła, że dzieło stało się znane (wraz z esejem Maxa Broda w Niemczech), a 62-letni wówczas kompozytor po raz pierwszy został zauważony przez szerszą publiczność. Wszystkie pozostałe arcydzieła (Tara Bulba, Sinfonietta, Chytra dzieweczka, Katia Kabanowa i in.) powstały w ostatniej dekadzie życia kompozytora.

Młoda muza

W 1917 roku poznał 26-letnią Kamilę Stösslovą, która stała się jego (platoniczną) muzą, co nadwyrężyło jego małżeństwo. W Sinfonietcie (pierwotnie jednoczęściowym utworze na zamówienie) napisał pomnik miasta Brna z tytułami części “Fanfary, Zamek, Klasztor Królowej, Ulica i Ratusz”, który później wycofał. Jak na ironię, Sinfonietta była jedynym z większych dzieł Janaczka, którego premiera nie odbyła się w Brnie. Janáček zmarł w 1928 roku w szpitalu w Ostrawie.

Pogrzeb

Trumna została złożona najpierw w Teatrze Miejskim (dzisiejszy Teatr Mahena), skąd kondukt żałobny przeszedł na Cmentarz Centralny. Na nagrobku znajdują się wersety z jego utworu chóralnego “Odyseja głupca”.

Tomb Leos janacek Central Cemetry Brno Tomb Grab



DRESDEN

 


Carl Maria von Weber

Alter katholischer Friedhof (stary cmentarz katolicki)

Carl Maria von Weber od pierwszego roku życia był w drodze, czy to w firmie rodziców, szukając idealnej pracy, czy też podróżując jako artysta, aby spłacić długi w Stuttgarcie. W Dreźnie znalazł długo oczekiwaną posadę w artystycznie lepszym środowisku, a dyrekcję i kapelmistrzostwo drezdeńskiej Opery Dworskiej dzielił z Włochem Morlacchim.

Tutaj ożenił się ze śpiewaczką Caroline Brandt i 31-latek po raz pierwszy odnalazł spokój, a pracoholik mimo dużego obciążenia pracą przeżywał artystycznie owocne lata. W szczególności letni dom w Hosterwitz i przepiękne okolice Drezna zainspirowały go do napisania “Freischütz” W ostatnich latach życia Webera dwa ważne wydarzenia miały jednak miejsce poza Dreznem: premiera Freischütza w Berlinie i jego śmierć w Londynie.

Weber zmarł w Londynie i tam został uroczyście pochowany. Jego ciało zostało przeniesione do Drezna 18 lat później z inicjatywy Richarda Wagnera.

Carl Maria von Weber Friedhof Cemetry Tomb Grab



EMILIA ROMAGNA

Isabel Colbran, Niccolo Paganini, Luciano Pavarotti, Mario del Monaco, Franco Corelli, Renata Tebaldi

PODRÓŻE EMILII ROMAGNY I TOSCANY DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

Isabella Colbran

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

W 1822 roku słynna sopranistka poślubiła w Bolonii Gioachino Rossiniego. Mieli domy w mieście (do dziś upamiętnia to tablica na Strada Maggiore) i na wsi.

Wraz z przejęciem odpowiedzialności za Théâtre lyrique przenieśli się do Paryża. Po zakończeniu kariery śpiewaczej Colbran stała się niekonsekwentna i uzależniona od hazardu. W 1829 roku Rossini sprowadził żonę do Bolonii, gdzie odtąd miała mieszkać z rodzicami Rossiniego. W listach ojciec Rossiniego kilkakrotnie skarżył się synowi, mieszkającemu w Paryżu, na dewiacyjne zachowanie Isabelle, ale Gioachino już wcześniej zraził się do niej i odseparował od starszego o 7 lat Colbrana. Widywał ją bardzo sporadycznie. W 1845 roku zmarła i znalazła miejsce spoczynku w Bolonii na monumentalnym cmentarzu Certosa, gdzie znajdują się również groby najsłynniejszego kastrata Farinellego (Carlo Broschi) i Ottorino Respighiego. Cmentarz wart jest zobaczenia i podobnie jak wiedeński Zentralfriedhof wypełniony jest spektakularnymi grobowcami. Grobowiec Rossiniego nie znajduje się jednak w Bolonii, został on pochowany najpierw w Paryżu, a następnie we Florencji.
O BIOGRAFII GIOACHINO ROSSINIEGO
Isabella Colbran:

Cmentarz Certosa:

https://www.bolognaservizicimiteriali.it/contatti.html

Luciano Pavarotti

Cmentarz w Modenie

Luciano Pavarotti urodził się w Modenie w 1935 roku w rodzinie o skromnych dochodach. Po ukończeniu edukacji przez kilka lat pracował jako nauczyciel. Talent muzyczny odziedziczył po ojcu, który w wolnych chwilach śpiewał jako tenor.

Po studiach w Mantui wygrał konkurs i mógł zadebiutować jako Rodolfo.

Przez całe życie pozostał wierny Modenie, ale prowadził życie artysty w kilku miejscach. Po zmniejszeniu liczby występów w późniejszych latach, ponownie wybrał Modenę jako centrum swojego życia, wraz z drugą żoną, gdzie regularnie wystawiał m.in. imprezę Pavarotti & przyjaciele.
Zmarł na niewydolność nerek 6 września 2007 roku, w wieku 71 lat. W 2006 roku u Pavarottiego zdiagnozowano raka trzustki.

Pavarotti został tu pochowany w rodzinnym grobowcu. Pavarotti chciał odbyć jeszcze jedno pożegnalne tournée po świecie, ale z powodu choroby nie mógł go dokończyć. Zmarł po pobycie w szpitalu w swoim domu w Modenie. 100 tysięcy ludzi pożegnało Pavarottiego, który został złożony w otwartej trumnie w katedrze.
do portretu LUCIANO PAVAROTTI

Tomb Grab Tomba Luciano Pavarotti Cemetery Friedhof Montale Modena

Renata Tebaldi

Langhirano koło Parmy

Cmentarz Mattaletto w Langhirano koło Parmy. Renata Tebaldi, pochodząca z Pesaro, była jednym z wielkich sopranów okresu powojennego. Jej kariera rozpoczęła się meteorycznie od wspaniałego koncertu inauguracyjnego w La Scali po wojnie pod dyrekcją Toscaniniego, który wymienił tam definiujące określenie “anielski głos”.

Szumnie zapowiadano ją jako rywalkę Callas, konkurując z nią o stanowisko primadonny w La Scali i Met. Podczas gdy Callas wyróżniała się dramaturgią i techniką, Tebaldi była jej lirycznym odpowiednikiem.

Zmarła w swoim domu w San Marino w 2004 roku w wieku 82 lat. Od 2014 roku w pobliżu Busseto znajduje się muzeum poświęcone jej życiu i twórczości

Tomb Grab Renata Tebaldi Langhirano Parma Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Niccolo Paganini

Cimitero Storico della Villetta Parma

Obok Liszta, Paganini był najsłynniejszym wirtuozem instrumentu i “gwiazdą pop” XIX wieku. Zrewolucjonizował grę na skrzypcach za pomocą nowych palcowań i zafascynował publiczność swoim wyglądem.

Demoniczny wygląd był jednak częściowo spowodowany jego licznymi chorobami, takimi jak martwica kości, która zaatakowała dolną szczękę i doprowadziła do utraty zębów. Ponadto cierpiał na syfilityczne dolegliwości, które zwalczał rtęcią, a ta z kolei ponownie atakowała ciało. Ponieważ nie miał zębów, nigdy się nie uśmiechał, podsycał to demoniczne wrażenie zmyślonymi historiami, tak że wielu ludzi myślało, że jest w zmowie z diabłem, co stało się jego zgubą w chwili śmierci, ponieważ biskup odmówił mu ostatniego obrzędu, również dlatego, że z powodu trudności z mową nie mógł wypowiedzieć spowiedzi.

Zmarł w 1840 r. w Nicei, gdzie w łagodnym klimacie południowej Francji miał nadzieję znaleźć ulgę w cierpieniu. Jego zabalsamowane ciało zostało pochowane dopiero w 1876 r. w Parmie, po długiej wędrówce.
Paganini pozostawił po sobie, oprócz wielkiego majątku, między innymi siedem Stradivariusów i cztery Guarnierisy. Cztery z tych skrzypiec Stradivariusa zostały później nabyte razem i do dziś są wypożyczane pod nazwą “Kwartet Paganiniego” i grane przez renomowane zespoły kwartetów smyczkowych.

Jego ulubionym instrumentem była guarnieri, którą nazywał “il cannone” z powodu jej czystego, mocnego dźwięku. Paganini przekazał go w spadku rodzinnej Genui, gdzie jest eksponowany w Palazzo Tursi (Musei di Strada Nuova – Genua) i okazjonalnie grany.

Parma tomb grab niccolo paganini

Mario del Monaco

Cimitero Centrale Pesaro

Był jednym z wielkich tenorów okresu powojennego. Co prawda kontrowersyjnym, bo znał tylko rysunek wykonawczy “forte” i nigdy nie potrafił śpiewać miękko. “Złoty ryk” – tak brzmiało niepochlebne określenie. Głos miał błyskotliwy i pełen pasji. Był gorącokrwisty i niejeden występ stawał się pojedynkiem z diwą (posłuchaj fragmentu “Andrea Chénier” z Mario del Monaco i Marią Callas):

https://opera-inside.com/andrea-chenier-by-umberto-giordano/#Ora

Mało która rola jest tak trudna do obsadzenia jak Otello. Mario Del Monaco śpiewał ją 427 razy. Nie grał Otella, ale był Otellem. Jego odejście ze sceny z powodu wieku było najczarniejszym dniem w jego życiu. Kiedy zmarł w 1982 roku, jego ostatnim życzeniem było, aby pochowano go w kostiumie Otella.

Grab Tomba mario del monaco Pesaro



BONN

 

Robert Schumann

Alter Friedhof Bonn (Stary Cmentarz)

Bonn jest położone 80 km od Düsseldorfu. Schumann spędził tam swoje ostatnie dwa lata w nowoczesnym szpitalu psychiatrycznym Endenich. W pierwszym roku jego stan znacznie się poprawił i zaczął znowu komponować, ale Clara nie chciała przyjąć Roberta z powrotem. W końcu pogrążył się w letargu, a podczas ostatniej wizyty Clary nie był w stanie mówić. W końcu odmówił jedzenia i zmarł 29 lipca 1856 roku.

Został pochowany na Starym Cmentarzu w Bonn. Wielki pomnik odsłonięto 25 lat później, a w celu jego sfinansowania zorganizowano Festiwal Schumanna. Pomnik przedstawia płaskorzeźbę Schumanna, u stóp którego siedzi Clara, która wręcza Robertowi wieniec nieśmiertelności. Obok znajdują się dwa indyki, symbolizujące dwie sztuki literackie, odpowiednio śpiew i muzykę.

Nawiasem mówiąc, na tym cmentarzu znajduje się również grób Matilde i Otto von Wesendonck.

Tomb Grab Robert Schumann Cemetery Alter Friedhof Bonn Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera


BUDAPESZT

 

Béla Bartók

Cmentarz Farkasréti

Béla Bartók mieszkał w Budapeszcie przez większość swojego dorosłego życia. Tam przez 30 lat był profesorem Konserwatorium.

Oprócz kompozycji poświęcił się także pieśni ludowej. Legenda głosi, że zainspirowała go do tego służąca, która podczas pracy nuciła pieśni z ojczyzny. Odbywał niezliczone podróże, aby poznać te pieśni, często razem z przyjacielem Zoltánem Kodály.

Pod koniec lat 30. wyemigrował do USA, gdzie zmarł w 1945 roku.

Grób Bartóka znajduje się na cmentarzu Farkasréti, około 3 km od centrum miasta, po stronie Budy. Jego ciało zostało tam przeniesione w 1989 roku po upadku żelaznej kurtyny, ponieważ zmarł i został pochowany na emigracji w Stanach Zjednoczonych.

Grób Bartóka:

Cmentarz ten słynie z pięknego widoku na Budapeszt oraz pięknego terenu parkowego, który zachęca do spacerów. Warto również zobaczyć kaplicę pogrzebową Farkasréti, która została otwarta w 1980 roku.

Farkasréti Kaplica pogrzebowa:



CATANIA

 

Vincenzo Bellini

Bellini, urodzony w 1801 roku, pierwsze 18 lat życia spędził w Katanii. Wychowany w muzykalnej rodzinie złożonej z 6 braci, pierwsze lekcje otrzymał od dziadka i szybko się rozwijał, w wieku 12 lat zaczął grać na fortepianie w salonach Katanii. W wieku 19 lat opuścił Katanię do Neapolu, gdzie studiował w konserwatorium. W 1832 r. rodzinne miasto powitało go triumfalnie. W 1835 r. zmarł niespodziewanie młodo w Paryżu W 1876 roku jego szczątki zostały uroczyście przeniesione z Paryża do Katanii.

Katedra w Katanii (grób Belliniego)

Od 1876 roku szczątki Belliniego spoczywają w katedrze w Katanii. Na jego sarkofagu wyryte są jako inskrypcja nuty i słowa słynnej melodii z opery “La sonnambula”: “Ach, nie sądziłem, że cię zobaczę, tak szybko zgasły, o kwiatku!
Cattedrale Sant’Agata:

http://www.cattedralecatania.it/

Tomb Catania Vincenzo Bellini Cimetière Cemetry Tomb Grab



LAKE COMO REGION

Ruggero Leoncavallo, Giuditta Pasta

TRAVEL GUIDE LAKE COMO DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Ruggero Leoncavallo

Grób w Brissago

Leoncavallo następnie wyjechał i zmarł kilka lat później w Toskanii, gdzie również został pochowany. Według Brissaghesi, Leoncavallo wyraził życzenie, aby być pochowanym w Brissago. 70 lat później mieszkańcy Brissago przypomnieli sobie o tym i chcieli przenieść ciało do Brissago. Nie mogli jednak odnaleźć złowieszczego listu, który miał potwierdzać to ustne oświadczenie. W końcu ostatni żyjący krewny Leoncavalla zgodził się i szczątki zostały przeniesione do miejsca jego obecnego pochówku, czyli do pięknego kościoła Madonna di Ponte w Brissago. Jego grób znajduje się teraz w pięknym portyku z widokiem na jezioro Maggiore.

Grób Leoncavallosa:

Madonna di Ponte:

Makaron Giuditta

Grobowiec w Blevio

Piosenkarka Pasta spędziła w willi drugą połowę swojego życia, zmarła 1 kwietnia 1865 roku w wieku 67 lat i została pochowana na małym cmentarzu w Blevio.



ÉGREVILLE

 

Jules Massenet

Francuski kompozytor Jules Massenet, za pieniądze uzyskane z wystawienia słynnych “Manon” i “Werthera”, kupił w 1912 roku zamek z dużym parkiem i zlecił jego renowację. Zamek był jego drugim domem i ostatecznie stał się rezydencją rodzinną, w 2001 roku wyprowadził się ostatni potomek. Jednakże, życzeniem potomków było, aby gmina wybudowała tam dom muzyków ku pamięci Masseneta. Kiedy Égreville zakomunikowało, że nie jest w stanie tego zrobić ze względów finansowych, willa została opuszczona wraz z pamiątkami.

Zmarł na raka w szpitalu w Paryżu.

Massenet i jego château:

Grobowiec Masseneta na cmentarzu Égreville (petit cimetière communal):



EISENSTADT

 

Mauzoleum Haydna w górskim kościele (Bergkirche)

Kościół Górski jest częścią projektu książąt Esterhazy, który był niegdyś planowany z gigantycznymi rozmiarami. Obecny kościół pierwotnie odpowiadał prezbiterium i miał być wielkim kościołem pielgrzymkowym, stąd jego niezwykły okrągły kształt. Kalwaria” (łacińskie tłumaczenie Golgoty, gdzie ukrzyżowano Chrystusa). Kalwaria to sztucznie usypane na początku XVIII wieku wzgórze z grotami i schodami przedstawiającymi Mękę Pańską. Szczególnym celem pielgrzymów jest figura “Maryi z Dzieciątkiem”.

W górskim kościele znajduje się mauzoleum Haydna. Jego ciało zostało przeniesione w 1820 roku z Wiednia do Eisenstadt, a w 1932 roku w kościele wybudowano mauzoleum z monumentalnym marmurowym sarkofagiem. Na ścianie mauzoleum można zobaczyć figury, które mają przedstawiać jego oratorium “Pory roku”.

W kościele na Górze (oraz w katedrze św. Marcina) znajdują się organy, które zostały zbudowane według specyfikacji Haydna i dlatego nazwano je “organami Haydna”.

Kościół Górski:

Mauzoleum Haydna:



FLORENCJA

 

Gioachino Rossini

Dokumentacja medyczna Rossiniego pod koniec jego życia była bardzo gruba. Podstawową przyczyną jego licznych dolegliwości była rzeżączka, na którą zachorował stosunkowo wcześnie. W latach paryskich, od 35. roku życia, dolegliwości stawały się coraz bardziej przewlekłe i niekiedy bardzo bolesne. Należały do nich dolegliwości brzuszne, zapalenie oskrzeli i osłabienie serca, które pogłębiała otyłość. Rossini miał, prawdopodobnie wywołane przewlekłym bólem, czasami ciężką depresję i myśli samobójcze. Aby znaleźć ulgę w bólu, Rossini często udawał się do uzdrowisk.

Rossini zmarł ostatecznie w 1868 r. w swoim domu w Plassach w wyniku operacji raka odbytnicy.

Florencja przez pewien czas oferowała Rossiniemu schronienie po trudnym okresie spędzonym w Bolonii, ale poza tym nie odegrała większej roli w jego biografii. Jednak ze względów propagandowych młode państwo włoskie chciało sprowadzić słynnego syna do domu 20 lat po jego śmierci i jego ciało zostało przeniesione z cmentarza Père Lachaise w Paryżu do Florencji. Od tego czasu spoczywa w kościele “Santa Croce”, włoskim Partenonie, gdzie spoczywają również słynni Machiavelli, Michał Anioł, Galileusz i wielu innych. Mówi się, że kamień węgielny pod budowę tego kościoła położył Franciszek z Asyżu.

Pomnik pogrzebowy powstał dzięki prywatnym datkom w 1902 roku i został odsłonięty przy muzycznym akompaniamencie 30 skrzypiec grających “modlitwę” Mojżesza z Egiptu pod dyrekcją Pietro Mascagniego. Wykonany jest z kamienia marmurowego i ozdobiony złotem. Przedstawia Włochy w żałobie, uosabiane przez kobietę.

Grobowiec Rossiniego:

http://www.santacroceopera.it/it/default.aspx



JARVENPÄÄ NEAR HELSINKI

 

Jean Sibelius

Fiński kompozytor zyskał światową sławę dzięki swojemu koncertowi skrzypcowemu, symfoniom i poematowi symfonicznemu Tapiola. Jego muzyka była bardziej popularna w USA niż w Europie. Kiedy wybudował swój wymarzony okazały dom w Javenpäa pod Helsinkami, popadł w poważne długi i przez całe życie zmagał się z problemami finansowymi. Do tego dochodziło jego uzależnienie od alkoholu i częste palenie tytoniu, co odbiło się na jego zdrowiu.

Ainola Jean Sibelius

Zmarł w 1957 roku, a jego dom jest obecnie muzeum, a jego grób znajduje się na terenie jego domu, który jest malowniczo położony nad jeziorem i nazwany od imienia jego żony “Aino” Ainola.

Tomb Grab jean Sibelius



KOPENHAGEN

 


Lauritz Melchior

Jego kariera

Lauritz Melchior urodził się 20 marca 1890 roku w Kopenhadze. Pierwszy skok w jego karierze nastąpił, gdy otrzymał angaż na występ w jednej z pierwszych audycji radiowych jako partner Nellie Melby. Jego kariera rozwinęła się i w latach 20-tych stał się regularnym gościem Festiwalu w Bayreuth. Cosima Wagner nazywała go “wielkim Duńczykiem”. Od 1931 roku Melchior bojkotował festiwal z powodu jego uwikłań w nazizm. Od 1929 roku święcił triumfy w Met, gdzie odtąd koncentrowała się jego działalność artystyczna.

Melchior niesłychanie często śpiewał wielkie heroiczne partie tenorowe. Na przykład 223 razy Tristana, 183 razy Siegmunda, 144 razy Tannhäusera. Łącznie dało to ponad 1000 przedstawień wagnerowskich! Kilkakrotnie śpiewał też Otella, Radamesa i Canio. Jego najważniejszymi partnerkami były Frida Leider, Kirsten Flagstadt i Lotte Lehmann. Wiele z powstałych w ten sposób płyt jest do dziś nagraniami referencyjnymi.

W czasie swojej kariery nie miał konkurenta, którego mógłby się obawiać w Heldentenorfach, chociaż pod koniec kariery jego umiejętności aktorskie uległy stagnacji.
Jego sceniczne pożegnanie nastąpiło w 1950 roku w Lohengrinie. Melchior również w podeszłym wieku znakomicie śpiewał wymagające role. Na przykład w wieku 70 lat śpiewał Zygfryda i Otella, co jest udokumentowane w nagraniach.
TO PORTRET LAURITZA MELCHIORA

Znaczenie

Lauritz Melchior uważany jest za “heroicznego tenora XX wieku”. Do dnia dzisiejszego nie znalazł następcy.

Lauritz Melchior Kopenhagen Cemetry Tomb Grab



LEIPZIG

WIĘCEJ WSKAZÓWEK PODRÓŻNICZYCH DLA LIPZIGA DLA FANÓW OPERY I KLASYKI

 

Johann Sebastian Bach

Grób Bacha w kościele św. Tomasza:

Od 1950 roku w sali chóru kościoła znajduje się grób Bacha, którego kości trafiły tu w okrężny sposób. Kiedy Bach zmarł, pochowano go bez nagrobka na cmentarzu kościoła św. Jana. Po renesansie Bacha w XIX wieku, wywołanym przez Mendelssohna, chciano ekshumować jego ciało i ponownie pochować w sąsiednim kościele. Jedyną informacją o dokładnej lokalizacji grobu było zachowane stwierdzenie “sześć kroków na wprost od drzwi po stronie południowej”.

Istnieją pewne kontrowersje co do tego, czy ekshumowane ciało jest rzeczywiście ciałem Bacha. Jednak fakt, że ciało znajdowało się w dębowej trumnie jest ważnym argumentem przemawiającym na korzyść, gdyż dotyczyło to zaledwie 1% ówczesnych pochówków. Ostateczne wyjaśnienie przyniosłyby badania DNA. Kościół św. Jana został zbombardowany podczas II wojny światowej, a kości musiały zostać wyciągnięte spod gruzów, by ostatecznie zostać umieszczone w kościele św.
O BIOGRAFII BACHA

Pomnik Bacha przed kościołem św. Tomasza:

Wykonany z brązu pomnik Bacha stoi przed oknem Bacha w kościele św. W trakcie ekshumacji ciała Bacha w XIX wieku wykonano odcisk czaszki, który posłużył jako podstawa do zaprojektowania pomnika. Pomnik przedstawia Bacha dyrygującego (dlaczego ma zwinięty papier nutowy) przed organami.



LINZ

 

Anton Bruckner

St. Floriansstift (Święty Florian koło Linzu)

Klasztor ten stał się sławny nie tylko dzięki Antonowi Brucknerowi. Bruckner miał 14 lat, gdy zmarł jego ojciec. Na prośbę matki został przyjęty do klasztoru św. Floriana, gdzie ze względu na swój piękny sopranowy głos został członkiem chóru chłopięcego. Tam też pobierał lekcje gry na instrumentach, m.in. improwizował na organach.

W wieku 20 lat zdał egzamin nauczycielski i został zatrudniony jako asystent nauczyciela w St. Florian, gdzie pozostał do 31 roku życia. Zaczął komponować swoje pierwsze poważne utwory. W 1855 roku przeniósł się do Linzu, gdzie jako organista katedralny mógł w pełni poświęcić się muzyce.

Bruckner nigdy nie zapomniał czasów spędzonych w St. Floriansstift, a w miarę starzenia się, głęboko religijny Bruckner gorąco pragnął być pochowany w St. Floriansstift. Floriansstift. Życzenie to zostało mu spełnione.
O BIOGRAFII BRUCKNERA
Klasztor jest okazały i można go zwiedzać z przewodnikiem.

Sala marmurowa:

http://www.stift-st-florian.at/en/home.html

Wielkie organy kolegiaty zostały po raz pierwszy rozbudowane i wyremontowane w 1874 roku. Naturalnie Bruckner grał na inauguracji tych organów. Konsolę można dziś oglądać w Muzeum Brucknera w Ansfelden. Od tego czasu dokonano dalszych zmian i remontów, ale część organów jest nadal wierna oryginałowi i nosi nazwę “organy Brucknera”. Organy Brucknera można regularnie odsłuchiwać, szczegóły na stronie internetowej.

Organy Brucknera:

Na własne życzenie Bruckner został pochowany 11 października 1896 roku w krypcie Bazyliki Kolegiackiej, bezpośrednio pod wielkimi organami. Na cokole sarkofagu widnieje napis “Non confundar in aeternum” (W wieczności nie będę się wstydził), jest to końcowy wers jego Te deum. Według jego własnego oświadczenia Te Deum było dumą jego życia i ważne było dla niego, aby nie zmarnował talentu, który otrzymał od Boga. Liczył więc, że znajdzie w Bogu łaskawego sędziego.

Sarkofag Brucknera:

Kamień Pamięci Brucknera:



LONDON

TRAVEL GUIDE LONDON DLA I FANÓW OPERY

Georg Frederic Handel, Henry Purcell

Georg Friedrich Händel

Opactwo Westminsterskie

Życzeniem Haendla było, aby miejsce jego ostatniego spoczynku znajdowało się w Opactwie Westminsterskim. Roubiliac stworzył posąg do grobowca. Portret ten jest powszechnie uznawany za bardzo wierny oryginałowi, częściowo dlatego, że Roubiliac już raz sportretował Haendla do posągu, a częściowo dlatego, że wzorował twarz na masce pośmiertnej. Stwierdzenie to zostało potwierdzone przez współczesnych, którzy znali Handla.

Grobowiec Handla:

https://www.westminster-abbey.org/

Henry Purcell

Opactwo Westminsterskie

Honorowy grób Henry’ego Purcella znajduje się w Opactwie Westminsterskim. Niektóre źródła przypisują jego śmierć przeziębieniu, które złapał w listopadzie 1695 roku. Uważa się, że jego żona zabroniła służbie wpuszczać Purcella, notorycznego bywalca pubów, po północy. Niestety, przeziębiony muzyk podobno przeziębił się tej listopadowej nocy, gdy znalazł się zamknięty w swoim domu, mocno zamroczony.

Jego grób znajduje się w północnej nawie opactwa, gdzie za jego czasów znajdowały się organy, dlatego mówi się, że leży “pod organami”.



MILAN

Giuseppe Verdi, Arturo Toscanini, Vladimir Horowitz, Arrigo Boito, Franco Corelli, Amilcare Ponchielli, Umberto Giordano

TRAVEL GUIDE MILAN DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Casa Verdi: Giuseppe Verdi

Grobowiec w Casa di riposo

W ostatnich latach swojego życia Verdi zainicjował hojny czyn. Kupił duży teren przy Piazza Buonarroti i kazał wybudować tam dom wypoczynkowy dla zubożałych, starych muzyków. Świadomie nie chciał budować domu opieki w stylu szpitalnym, lecz dom dla podopiecznych, którzy mieli mieszkać w pokojach 2-osobowych zamiast w akademikach. Od tego czasu ponad tysiąc osób korzysta z tego gustownie urządzonego pensjonatu, który na życzenie Verdiego został otwarty dopiero po jego śmierci. On sam skrupulatnie nadzorował prace i mówił “o swoim najpiękniejszym dziele” (“mia piu bella opera”). Ogród z kryptą Verdiego i jego żony Giuseppiny jest dostępny po wcześniejszym umówieniu się w recepcji, więcej (sala koncertowa, pokój turecki i wiele ciekawych pamiątek) zależy od wydarzeń dnia.
O BIOGRAFII GIUSEPPE VERDI

Casaverdi:

Gravesite:

https://www.casaverdi.it/

Cimitero monumentale: Arturo Toscanini

Toscanini zmarł w Nowym Jorku w 1957 roku w wieku 90 lat. Przewieziono go do Włoch, gdzie w La Scali odbyła się ceremonia pogrzebowa.

Na tym bloku z marmuru karraryjskiego widać 3 Norn, które trzymają w rękach nici losu.

Wreszcie na rewersie widzimy nagiego mężczyznę i nagą kobietę: obejmują się w bólu. Pomiędzy nimi znajduje się napis upamiętniający małego Giorgio Toscaniniego, który zmarł w czerwcu 1906 roku w wieku zaledwie 5 lat, najmłodszego syna Arturo Toscaniniego.

Cimitero monumentale: Vladimir Horowitz

Vladimir Horowitz, słynny pianista, był zięciem Arturo Toscaniniego i został pochowany wraz z żoną Wandą w grobowcu rodzinnym Arturo Toscaniniego.

Zmarł na atak serca w 1989 roku w wieku 86 lat.

Cimitero monumentale: Arrigo Boito

Arigo Boito był pisarzem i muzykiem. Pisał m.in. libretta dla Verdiego (rewizja Simona Boccanegry, Otello, Falstaff) oraz napisał słynną operę “Mefistofele”.

Boito z Verdim:

Cimitero monumentale: Franco Corelli

Corelli był słynnym, ale kontrowersyjnym tenorem. Jego potężny głos rozbrzmiewał w latach 50-tych i 60-tych. W linku poniżej można usłyszeć powolną arię Corellego, w której więcej jest dramatyzmu niż liryzmu. Nie da się jednak uciec przed siłą przyciągania tego głosu (Kesting mówi o “magnetyzmie macho”). Nieco niepokojący jest seplenienie, które było negatywnym znakiem rozpoznawczym Corellego.

Ah si ben mio (Il Trovatore)

Cimitero monumentale: Amilcare Ponchielli

Ponchielli stał się nieśmiertelny dzięki swojej operze “La Gioconda” (najsłynniejszy utwór z niej to “Taniec godzin”). Później uczył w Konserwatorium w Mediolanie, do jego najsłynniejszych uczniów należeli Giacomo Puccini i Pietro Mascagni.


Cimitero monumentale: Umberto Giordano

Umberto Giordano był jednym z wielu południowych Włochów, którzy odnieśli sukces zawodowy na północy. Dzięki wielkim operom “Andrea Chenier” i “Fedora” stał się czwartą, obok Mascagniego, Leoncavallo i Pucciniego, gwiazdą na niebie weryzmu.

Urodzony w 1867 roku w Foggii, w skromnych warunkach, sukces nie przyszedł młodemu człowiekowi naturalnie. Przyszedł wraz z jego najważniejszym dziełem, operą “Andréa Chénier“. Wydaje się, że Giordano był człowiekiem pełnym temperamentu. Kiedy jeszcze jako nieznany 25-letni mężczyzna recytował w klubie w Foggii fragmenty swojej nowej opery “Mala vita”, zauważył, że publiczność podchodzi do stołów i gra w karty. Giordano był tak oburzony, że zerwał z rodzinnym miastem i pogodził się dopiero 30 lat później.

Zmarł w Mediolanie i jest pochowany w cimitero monumentale.


MOSKOW

Dymitr Szosztakowicz, Sergiej Prokofiew

TRAVEL GUIDE ROSJA DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Sergei Prokofiev

Nowodziewicze Cmentarz Moskwa

Prokofiew jest tu pochowany ze swoją drugą żoną (kwatera 3, rząd 47). Jego pierwszej żonie (śpiewaczce) po odwilży politycznej udało się po 9 latach opuścić obóz pracy, a po kolejnych 15 – kraj, gdzie utrzymywała się z tantiem za muzykę Prokofiewa poza blokiem wschodnim. Dokonała nawet nagrania “Piotrusia i wilka” jako narratorka.

Na tym cmentarzu pochowani są również m.in. Mikołaj Gogol, Siergiej Eisenstein (do którego słynnych filmów Aleksander Newski i Iwan Groźny Prokofiew napisał muzykę), Nikita Chruszczow i Borys Jelcyn.

Grób Prokofiewa:

Dymitr Szostakowicz

Nowodziewicze Cmentarz Moskiewski

Szostakowicz nie został pochowany w swoim rodzinnym Petersburgu, lecz na Rosyjskim Cmentarzu Narodowym Nowodziewiczym (kwatera 2, nr 39). Ostatnie lata życia spędził w Moskwie.

Na jego grobie znajduje się motyw nutowy D, Es, C, B. Symbolizuje on jego niemieckie inicjały (D.Sch), których wielokrotnie używał w swoich kompozycjach.

Grób Szostakowicza:

[/av_image


MUNICH AND BAVARIA

Richard Wagner, Richard Strauss, Carl Orff, Max Reger, Franz Liszt, Fritz Wunderlich

TRAVEL GUIDE BAWARIA I MUNICH

Richard Wagner: grób w Willi Wahnfried w Bayreuth

Od 1874 roku Bayreuth i Willa Wahnfried była centrum życia rodziny Wagnerów. Została ona wybudowana zgodnie z życzeniem Richarda Wagnera. Po śmierci Richarda Wagnera pozostała rodowym domem Wagnerów.
O BIOGRAFII WAGNERA
https://www.wagnermuseum.de/

Richard Wagner i Cosima Wagner są pochowani w Villa Wahnfried:

Franz Liszt: grób w Stadtfriedhof (cmentarz miejski) Bayreuth

Pogrzeb odbył się 3 sierpnia, 4 sierpnia odprawiono mszę requiem. Anton Bruckner grał na niej własne utwory i fantazjował na tematy z Parsifala. Utwory Liszta nie były grane, widocznie Brucker nie znał żadnego z jego utworów. Po śmierci Liszta długo trwały spory o to, gdzie ma być pochowany. Mauzoleum zostało poważnie uszkodzone podczas II wojny światowej i zostało odbudowane zgodnie z oryginałem.

Mauzoleum Liszta:

Richard Strauss: grób na cmentarzu Garmisch-Partenkirchen

Willa w Garmisch

W 1908 roku Strauss wprowadził się do nowo wybudowanego domu w wiejskim Garmisch-Partenkirchen, sfinansowanego z dochodów z jego “Salome“. Willa służyła najpierw jako letnie ustronie, a później jako rezydencja, w której gabinecie powstała większość dzieł od “Elektra“.

Lata nazistowskie

W latach dwudziestych był często w podróży (Drezno, Wiedeń, Salzburg i wycieczki), a w latach nazistowskich objął na początku urząd Reichsmusikdirektora. Rola Straussa w II wojnie światowej była ambiwalentna. Strauss nie był antysemitą, ale w najlepszym razie był oportunistą. Kiedy wojska amerykańskie wmaszerowały do Garmisch, Strauss przyjął je w swoim ogrodzie, z certyfikatami w ręku, i w ten sposób mógł ochronić swój dom przed rekwizycją “jako kompozytor Rosenkavalier.”

Późne lata i śmierć

Po II wojnie światowej Strauss, słabego zdrowia i spętany finansowo, w obawie przed denazyfikacją opuścił Garmisch i udał się do Szwajcarii, gdzie wspierany przez mecenasów mieszkał w hotelach.
W końcu wrócił do swojego ukochanego domu i 8 września 1849 roku ostatni wielki kompozytor operowy w historii muzyki zmarł w swoim łóżku po ciężkim ataku serca, którego doznał miesiąc wcześniej.
DO BIOGRAFII RICHARDA STRAUSSA
Abdykacja Richarda Straussa odbyła się w Monachium, jego urna spoczywa w grobie rodzinnym na cmentarzu w Garmisch.
TO THE BIOGRAPHY OF RICHARD STRAUSS
Grób Richarda Straussa:

https://buergerservice.gapa.de/de/rathaus/rathaus/verwaltung/buergeramt—standesamt/friedhofsverwaltung

Carl Orff: Miejsce pochówku w Andech

Carl Orff na swoje osobiste życzenie otrzymał w 1982 roku grób na Świętej Górze w kaplicy bolesnej kościoła klasztornego w Andechs.

Grób Carla Orffa:

Andech:

Max Reger: grób w monachijskim Waldfriedhofie

Max Reger został najpierw pochowany w Jenie, a następnie przeniesiony do Monachium, gdzie później przeniosła się wdowa po nim. Na jego nagrobku wyryte są piszczałki organowe.


Fritz Wunderlich

Waldfriedhof

Fritz Wunderlich był słynnym niemieckim tenorem, który zmarł bardzo wcześnie.

Jedną z ról, która chyba na zawsze będzie kojarzona z Fritzem Wunderlichem jest Fenton z “Wesołych kumoszek z Windsoru”. Posłuchajcie arii “Horch die Lerche singt im Hain” śpiewanej przez niemieckiego tenora:

https://opera-inside.com/the-merry-wives-of-windsor-by-otto-nicolai-the-opera-guide-and-synopsis/#Horch

Fritz Wunderlich Waldfriedhof München Cemetry Tomb Grab



NAPLES

TRAVEL GUIDE NAPLES DLA I FANÓW OPERY

Do portretu ENRICO CARUSO

 

Cmentarz Santa Maria del Pianto

Grób Enricosa Caruso

Kiedy Caruso zmarł, król Vittorio Emanuele III otworzył królewski kościół San Francesco di Paola i tam złożono Caruso. 19 sierpnia setki tysięcy ludzi ustawiły się na drodze do jego grobu, a fasady domów przykryto czarnymi płótnami. Pochowany jest w prywatnej kaplicy na cmentarzu Santa Maria del Pianto.

Miejsce pochówku:



PALMI

 

Mausoleo Francesco Cilea in Palmi

Włoski kompozytor operowy Francesco Cilea urodził się w Palmi, w Kalabrii. Opuścił rodzinne miasto, by podjąć studia w Neapolu. Największe sukcesy odniósł na północy, gdzie skomponował i prawykonał swoje opery “Adriana Lecouvrer” i “L’Arlesiana”.

W 1962 roku gmina Palmi wybudowała na jego cześć imponujące mauzoleum; w jego wnętrzu znajduje się ozdobiona mozaikami krypta, w której przechowywane są szczątki artysty i jego żony.

Mausoleo Cilea:



PARIS

Frederic Chopin, Gioachino Rossini, Daniel Auber, Vincenzo Bellini, Georges Bizet, Maria Callas, Hector Berlioz, Jacques Offenbach, Claude Debussy, Luigi Cherubini, Jean Baptiste Lully, Charles Gounod, Adelina Patti, Camille Saint-Saens, Maurice Ravel

TRAVEL GUIDE PARIS DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Père Lachaise: Przegląd

Tutaj znajdziesz mapę google Père Lachaise, Zoom-In, aby znaleźć groby.

Père Lachaise: Daniel Auber

Auber zginął w czasie zamieszek Komuny Paryskiej; jego grób znajduje się na cmentarzu Père Lachaise.

Grób Aubera:

Père Lachaise: Vincenzo Bellini

W 1835 roku Bellini został uhonorowany z wielką sympatią na państwowym pogrzebie w katedrze Invalides i złożony na cmentarzu Père Lachaise. Giulia Grisi, która śpiewała w triumfalnym “I Puritani” zaledwie 8 miesięcy wcześniej, zaśpiewała Lacrimosę na melodię “Credeasi misera” z “I Puritani”, a 350 chórzystów zaśpiewało utwory Belliniego. Został pochowany w kwaterze 11, gdzie 14 lat później, zaledwie kilka metrów dalej, zostanie pochowany Fryderyk Chopin, który również zmarł młodo. W 1876 roku ciało Belliniego zostało przeniesione do Katanii, ale grób pozostał.

Grobowiec Belliniego:

Père Lachaise: Georges Bizet

Bizets został pochowany na tym słynnym cmentarzu w kwaterze 68, nr 101. Grobowiec został zaprojektowany przez Charlesa Garniera, architekta Opery Garniera w Paryżu. W 2006 roku piękne popiersie zostało skradzione. Od tego czasu zostało ono odzyskane i jest w posiadaniu cmentarza.

Grobowiec Georges’a Bizeta (zdjęcie historyczne):

Père Lachaise: Maria Callas

Debiut w Paryżu

Maria Callas zadebiutowała w Paryżu, kiedy już dawno stała się megagwiazdą.
Recital w Garnier w 1958 roku był wydarzeniem pierwszej rangi, a na sali siedział człowiek, który miał zmienić jej życie: Arystoteles Onassis. Związek się rozwinął, ale ku jej rozczarowaniu Onassis nie poślubił Callas, lecz Jacky Kennedy. W 1965 roku Callas po raz ostatni zaśpiewała operę, była to Norma w Paryżu, którą zakończyła swoją karierę.

Jej paryskie lata

Odtąd mieszkała w Paryżu, choć projekty ostatnich 10 lat (film Medea, kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, tournée z di Stefano) odbywały się poza Paryżem. Prywatnie mieszkała w odosobnieniu na Avenue Georges Mandel. Od czasu do czasu można ją było spotkać z Onassisem, który podobno był nieszczęśliwy w małżeństwie z Jackie Kennedy i zmarł dwa lata przed Callas w szpitalu w Paryżu, gdzie podobno wciąż go odwiedzała.

Jej ostatnie lata i śmierć

Callas mieszkała w tym mieszkaniu przez ostatnie 9 lat swojego życia. Wgląd w to daje wywiad, który Lord Harewood przeprowadził dla BBC w 1968 roku. Mieszkała tam w odosobnieniu ze służbą i dwoma pudlami. Zmarła na atak serca samotnie w swoim mieszkaniu 16 września. Na budynku umieszczono tablicę upamiętniającą słynną mieszkankę, a środkowa ulica Avenue Georges Mandel została nazwana jej imieniem (Allée Maria Callas).
Po pochówku w greckiej katedrze prawosławnej Agios Stephanos przy Rue Georges-Bizet, prochy złożono na cmentarzu Père Lachaise we wschodnim Paryżu. Urna została najpierw skradziona i odzyskana, a prochy, zgodnie z jej życzeniem, rozsypano na wybrzeżu Morza Egejskiego.
PORTRET MARII CALLAS


Père Lachaise: Luigi Cherubini

Cherubini spędził pierwszą część swojej kariery kompozytorskiej we Włoszech i przeniósł się do przedrewolucyjnego Paryża w 1787 r. w wieku 27 lat. Odniósł tam szacowny sukces w 1791 r. z Lodoiską, rewolucyjną operą ratunkową. Wkrótce potem skomponował swoje najważniejsze dzieło, Medeę. Po rewolucji on i jego muzyka stracili popularność i opuścili Paryż. Później powrócił i żył jako ceniony dyrektor konserwatorium w Paryżu, gdzie zmarł w 1842 roku.

Na grobie Chopina Euterpe, muza muzyki, przygląda się i płacze na widok zepsutego instrumentu. Pomnik jest autorstwa Auguste’a Schlésingera, męża córki George Sand, Solange.

Z jego ciała przed pochówkiem wyjęto serce, które jego siostra przemyciła do Polski

Père Lachaise: Adelina Patti

Może największa Primadonna XIX wieku

Patti urodziła się w Madrycie w 1843 roku. Jej matka i ojciec byli włoskimi śpiewakami operowymi, którzy koncertowali i przebywali w stolicy Hiszpanii przez długie okresy czasu. Adelina jest cudownym dzieckiem. Śpiewa arie operowe zasłyszane od matki, zanim jeszcze potrafi mówić.

Jej ojciec, Salvatore Patti, dostaje od przyjaciela propozycję śpiewania w Nowym Jorku i natychmiast zostaje poproszony o objęcie posady kierownika zespołu operowego. Rodzina przenosi się do Stanów Zjednoczonych, interes rozwija się powoli, a rodzina boryka się z problemami finansowymi.
W wieku 10 lat wyrusza na tournée po Stanach Zjednoczonych z wirtuozem fortepianu Strakoschem, mężem swojej ciotki. Występy gościnne stają się wielkim sukcesem i rozwiązują problemy finansowe rodziny.

W wieku 13 lat cudowne dziecko opuszcza scenę i poważnie przygotowuje się do kariery estradowej. W wieku 16 lat nadchodzi czas i rozpoczyna karierę śpiewaczki operowej. Adelina Patti nie zadowala się rolami drugoplanowymi. Już w młodym wieku jest bardzo pewna siebie i na swój debiut operowy w Nowym Jorku wybiera rolę Łucji z Lammermooru. Jej występ uderza jak bomba. Szalona scena staje się triumfem, a publiczność pada u jej stóp.

Sława Patti przenosi się do Londynu. W nowym sezonie przyjeżdża do stolicy Anglii ze Strakoschem, mężem swojej ciotki. Na pierwszym przedstawieniu Amerykanka zostaje chłodno przywitana przez publiczność. Patti ma zaledwie 1,50 metra wzrostu i publiczność jest zaskoczona widząc małą dziewczynkę śpiewającą Aminę z “Sonnambuli”. Już po pierwszej arii wiwaty nie znają granic.

Od 30 lat świat jest u stóp Adeliny Patti. Niestrudzenie podróżuje po teatrach operowych i salach koncertowych Europy i Ameryki i wszędzie jest celebrowana. Wielcy kompozytorzy, tacy jak Verdi, Czajkowski, Rossini i Gounod wychwalają wyjątkowość jej głosu i muzykalności. Mówi się nawet, że Berlioz nieszczęśliwie się w niej zakochał.

Po rozwodzie, wyśmiewana przez plotkarską prasę Europy, postanowiła wraz z mężem przenieść się na emeryturę do Walii i kupiła zamek w Craig y nos Zmarła w 1919 roku w Craig y nos i została pochowana zgodnie ze swoim życzeniem na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu.

Tomb Grab Adelina Patti Paris pere lachaise Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Père Lachaise: Gioachino Rossini

Ciało Rossiniego po uroczystym pogrzebie zostało pochowane obok Chopina i Belliniego na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu. W maju 1887 roku jego szczątki zostały przeniesione do Florencji.

Jego grób honorowy znajduje się w kwaterze 4.

Montparnasse: Hector Berlioz

Prostszy grobowiec Berlioza został później zastąpiony przez bardziej monumentalną wersję.


Montparnasse: Camille Saint-Saëns

Samson et Dalila to jedyna z 16 oper Saint-Saënsa, która trafiła do repertuaru. Saint-Saëns był niezwykle wykształconym i utalentowanym muzykiem, wcześnie został uznany za cudowne dziecko na miarę Mozarta, a jego zaplecze techniczne i kompozytorskie dawało mu możliwość nadania wszystkim operom własnego stylu. Strategia ta nie opłaciła się, gdyż prawie wszystkie jego opery zostały zapomniane.

Krytykowany jako “wagnerowiec”

Jego kariera była jednak trudna. We Francji został okrzyknięty “Wagnerem”, co w niespokojnym okresie sporów francusko-niemieckich było bliskie artystycznemu wyrokowi śmierci.

Saint-Saëns, mając 42 lata, poślubił 19-letnią córkę przemysłowca. Małżeństwo było nieszczęśliwe. Kłótnie między młodą żoną a jego matką oraz wczesna śmierć dwójki ich dzieci wykończyły kompozytora. Zostawił młodej żonie kartkę z napisem “Odchodzę” i zamieszkał z powrotem z matką.

Przez całe życie Saint-Saëns dużo podróżował. Jego ojciec zmarł na gruźlicę płuc, a lekarze zalecali mu unikanie niekorzystnego klimatu Paryża w miesiącach zimowych. Celem wielu jego zimowych podróży był Algier, gdzie również napisał część Samsona podczas swojej pierwszej zimy.

Jego najbardziej znanym dziełem jest prawdopodobnie Karnawał zwierząt.


W 1880 roku Offenbach został tu pochowany, na pogrzebie obecna była m.in. Hortense Schneider (jego słynna “Belle-Hélène”).

Passy: Claude Debussy

Grób Debussy’ego znajduje się na tym cmentarzu sław w pobliżu Trocadéro, z pięknym widokiem na Sekwanę. Debussy zmarł w 1918 roku na raka jelita grubego, który został zdiagnozowany w 1909 roku i coraz bardziej utrudniał mu życie.

Kiedy Debussy zmarł 26 marca, Paryż był pod ostrzałem i tylko mały kondukt pogrzebowy mógł towarzyszyć mu na cmentarzu.

Notre Dame des victoires: Jean Baptiste Lully

Założyciel opery francuskiej

Lully (1632-1687) jest uważany za założyciela opery francuskiej. Urodzony we Florencji, został sprowadzony do Paryża do domu szlacheckiego jako 14-letni garcon de chambre. Był utalentowanym muzykiem i bardzo dobrym tancerzem, gdy w wieku 20 lat poznał 14-letniego przyszłego Króla Słońce Ludwika XIV. Ludwik był również miłośnikiem tańca i między nimi nawiązała się przyjaźń. Przez następne 30 lat Lully był zatrudniony na dworze i doszedł do stanowiska “Secrétaire du roi”.

Komponował popularne komedie dla dworu, najpierw we współpracy z Molierem, a następnie, we współpracy z Quinautem, pierwsze opery, tak zwane “Tragédie lyrique”, w których chór i balet odgrywały ważną rolę, ale bez kastratów, jak to było powszechne w tamtych czasach we Włoszech.

Śmierć najsłynniejszego kompozytora

W pewnym momencie Lully zerwał stosunki z królem i chciał je naprawić. Widząc okazję, gdy król ponownie przeżył jedną ze swoich wielu okrutnych operacji (w zależności od źródła, było to po usunięciu ropnia wielkości pięści na pośladku lub po nieudanej ekstrakcji zęba, w której podniebienie zostało wyrwane, a krwawienie w gardle zatamowane gorącym żelazem), Lully napisał “Te Deum” jako mszę dziękczynną dla 150 muzyków i kazał ją wykonać w kościele na własny koszt w obecności króla. Podczas dyrygowania wbił sobie końcówkę dwumetrowej pałeczki tamburmajora w duży palec u nogi. Palec został zainfekowany, Lully odmówił amputacji i zmarł z powodu zatrucia krwi.

Tombe Jean Baptiste Lully Notre dame des victoires Tomb Grab eglise


Cimetière d-Auteuil: Charles Gounod

Cimetière d’Auteuil

Gounod miał bliski związek z kościołem. Jako młody człowiek przez pewien czas nosił się z zamiarem zostania księdzem. Uczęszczał do seminarium teologicznego i nosił szatę kapłańską. Wcześniej przez sześć lat był organistą i kierownikiem chóru kościelnego. Przez całe życie Gounod był rozdarty między światowością a Kościołem i nigdy nie potrafił właściwie rozwiązać tego rozdarcia. Doprowadziło to do kryzysu nerwowego podczas komponowania jego najważniejszego dzieła, Fausta, i na krótko musiał zostać hospitalizowany.

Jego najsłynniejszym dziełem było Ave Maria, które skomponował na podstawie preludium Bacha.

Zmarł w Paryżu. Podczas pracy nad requiem doznał udaru mózgu i zapadł w śpiączkę. Nabożeństwo żałobne odbyło się w Madeleine, gdzie Camille Saint-Saens zagrał na organach utwory Gounoda….

Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Cimetière d’Auteuil w Paryżu.

Tomb Charles Gounod Cimetiere Auteil Tomb Grab Friedhof


Maurice Ravel

Cimetière Levallois-Perret

W 1921 roku 46-letni Ravel kupił dom w Montfort pod Paryżem. Chciał uciec od zgiełku stołecznego Paryża. On, który przez długi czas mieszkał z matką, a później z bratem, był samotnikiem (prawdopodobnie tłumiony homoseksualizm) i tu znalazł spokój do komponowania.


To właśnie w tym domu skomponował swoje najsłynniejsze dzieła orkiestrowe, takie jak Boléro oraz dwa koncerty fortepianowe (jeden z nich tylko na lewą rękę).
Pochowany został obok swoich rodziców.
Ravel Cimetière Cemetry Tomb Grab Paris Levallois-Perret


PRAGUE

Antonin Dvořák, Bedrich Smetana

TRAVEL GUIDE PRAGUE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Bedrich Smetana

Cmentarz Vyšehrad

Czeski kompozytor urodził się w 1824 r. na czeskiej prowincji jako Friedrich Smetana. Zgodnie z ówczesną tradycją kształcił się w języku niemieckim, język czeski poznał dopiero w wieku dojrzałym. W 1856 r. wyjechał z żoną i dziećmi do Göteborga, ponieważ był niezadowolony z autokratycznych rządów w swojej ojczyźnie. W ciągu kilku lat zmarło mu dwoje dzieci, a w drodze powrotnej z Göteborga w 1859 r. żona zmarła na gruźlicę.

W 1860 r. “Sprzedaną narzeczoną” wystawiono z dużym powodzeniem w praskim Teatrze Tymczasowym, prekursorze Teatru Narodowego, w którym Smetana pełnił funkcję kapelmistrza. Właściwie chciał zostać dyrektorem teatru, ale ponieważ był zwolennikiem Nowych Niemców skupionych wokół Liszta i Wagnera, odmówiono mu. Ta waśń ciągnęła się za jego kadencji z wieloma intrygami i kłótniami, co zrujnowało zdrowie Smetany. Szum w uszach (według niego akord As-dur) dał o sobie znać i w 1873 r. Smetana był już całkowicie głuchy i wycofał się ze stanowiska.

Mimo to w następnych latach skomponował swój najbardziej znany utwór “Ma Vlast” (“Moja ojczyzna”). Napisał go na wsi, dokąd wyprowadził się z drugą żoną i dziećmi, by zamieszkać u siostry. Pierwszy utwór z tego 6-częściowego cyklu nosi tytuł Vyšehrad, jest o zamku nad Wełtawą, u stóp którego został pochowany 10 lat później.

Smetana został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku. W ostatnich latach życia pogorszył się jego stan fizyczny i psychiczny i musiał zostać przyjęty do szpitala psychiatrycznego, gdzie zmarł.

Grobowiec Smetany:

Antonin Dvořák

Cmentarz Vyšehrad

Urodzony w 1841 r. na wsi w Czechach, od początku studiów muzycznych w 1857 r. Praga stała się centrum jego życia. Przez 20 lat mieszkał w czeskiej stolicy jako mysi biedny student i muzyk orkiestrowy.
W 1877 r. nastąpił przełom dzięki wyróżnieniom najpierw przez słynnego krytyka Hanslicka, a potem głównie dzięki zachęcie Johannesa Brahmsa. Jednak i w tym okresie doszło do tragedii śmierci dwojga dzieci, które wstrząsnęły nim podczas pracy nad Stabat Mater.

W latach 80. do dobrobytu przyczyniły się podróże koncertowe do Anglii, a na początku lat 90. dwuletni pobyt w USA z głośną premierą 9. symfonii w Nowym Jorku, która przyniosła mu sławę. Dvořák zmarł w Pradze w 1904 roku.
Dvorak został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku, tysiące ludzi towarzyszyło ciału w drodze na cmentarz.



ROME

TRAVEL GUIDE RZYM DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

 

Arcangelo Corelli

Pantheon Rzym

Arcangelo Corelli przybył do Rzymu w wieku 22 lat i odtąd był w służbie dostojników kościelnych. Jego twórczość była bardzo popularna (komponował wyłącznie muzykę instrumentalną) i wpływowa. Na polecenie kardynała jego doczesne szczątki zostały złożone w rzymskim Panteonie, gdzie znajduje się m.in. grobowiec Rafaela.

Arcangelo Corelli Rome Rom Pantheon Tomb Grab


SAINT PETERSBURG

Michał Glinka

Cmentarz Tichwiński

W ostatniej dekadzie życia Glinka często podróżował, a po kilkumiesięcznym pobycie w Berlinie zmarł niespodziewanie z powodu przeziębienia. Jego ciało zostało następnie repatriowane i jego grób znajduje się na cmentarzu klasztoru Aleksandra Newskiego.

Cmentarz Tichwiński:

Grób Glinki:

Modest Mussorgski

Cmentarz Tichwiński

Mussorgski dosłownie zapił się na śmierć. Zmarł w petersburskim szpitalu w wieku 42 lat. Jego ciało jest pochowane na spektakularnym Cmentarzu Tichwińskim przy Klasztorze Aleksandra Newskiego w Petersburgu.

Peter Czajkowski

Cmentarz Tichwiński

Jego grób znajduje się na Cmentarzu Tichwińskim przy Klasztorze Aleksandra Newskiego w Sankt Petersburgu. Abdykacja Czajkowskiego odbyła się w Katedrze Kazańskiej, a frekwencja była ogromna – 60 000 osób poprosiło o bilety. Grób znajduje się na cmentarzu Tichwińskim w Klasztorze Aleksandra Newskiego. W jego pobliżu pochowani są również Aleksander Borodin, Michaił Glinka, Rimski-Korsakow i Modest Mussorgski.

Grób Piotra Czajkowskiego:

Tikhvin Grab Tomb Glinka Peter Tchaikowsky St. Petersburg Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Rimski-Korsakoff

Cmentarz Tichwiński

Rimski-Korsakoff zmarł na anginę w 1908 roku i otrzymał honorowy grób na Cmentarzu Aleksandra Newskiego.



TORRE DEL LAGO

 

Giacomo Puccini

Kaplica w jego dawnym domu w Torre del lago

W swoim ostatnim okresie Puccini komponował “Turandot”. Już śmiertelnie chory, Puccini nie mógł dokończyć opery. 24 listopada 1924 roku pojechał do Brukseli na ryzykowną operację raka gardła (Puccini był nałogowym palaczem). Musiał jeszcze zmierzyć się z trudnym duetem finałowym i na szkicach tego duetu napisał: “Poi Tristano”. Pięć dni później zmarł.

Decyzją jego wydawcy Ricordi, rodziny Pucciniego i Arturo Toscaniniego, kompozytor Franco Alfano otrzymał zlecenie dokończenia dzieła. Premiera odbyła się w Mediolanie półtora roku po śmierci Pucciniego. Arturo Toscanini, dyrygent premiery, przerwał premierę w trzecim akcie po muzyce śmierci Liù słowami “Tu kończy się słowo mistrza.” Kurtyna się zamknęła. Najpierw zapadła cisza, aż publiczność zerwała się do niekończącej się owacji dla zmarłego mistrza.
DO BIOGRAFII GIACOMO PUCCINIEGO

Ostatnia cześć w katedrze mediolańskiej

W 1924 roku Arturo Toscanini poprowadził uroczystości pogrzebowe zmarłego Pucciniego w katedrze mediolańskiej. Toscanini dźwigał ciężkie brzemię, bo 23 lata wcześniej prowadził ceremonię dla Verdiego, a teraz przyszła kolej na jego przyjaciela i towarzysza Pucciniego. Przemówienie wygłosił nie kto inny jak Benito Mussolini, który próbował wykorzystać śmierć świętego narodowego do celów politycznych.

Za dochody z “Cyganerii” kupił wieżę w Torre del Lago, wyremontował ją i rozbudował posiadłość w okazałą rezydencję. Wiele ze swoich oper (Tosca, Il Trittico, La Rondine i Fanciulla del West) skomponował w tej secesyjnej willi, która stała się inspirującym muzeum.

W kaplicy znajduje się również grób mistrza.

Torre del lago Tomb Grab Giacomo Puccini Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera e



VENICE

Igor Strawiński, Claudio Monteverdi

TRAVEL GUIDE VENICE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Claudio Monteverdi

Santa Maria Gloriosa dei Frari

W 1613 roku 46-letni Monteverdi znalazł się w trudnej sytuacji materialnej. Jego słabo opłacana posada maestro na dworze w Mantui była zagrożona, ponieważ nowy książę nie był miłośnikiem sztuki, jak jego zmarły przed chwilą poprzednik. Monteverdiemu przydał się więc wakat na stanowisku dyrektora muzycznego katedry św. Marka w Wenecji. Marka w Wenecji. Na tym ważnym stanowisku znalazł artystyczne i ekonomiczne uznanie, którego szukał. W 1632 roku, kiedy wybuchła zaraza, stracił syna i zachorował. Po powrocie do zdrowia, pod wpływem epidemii dżumy, kazał wyświęcić się na księdza.

Mając już ponad 70 lat, odkrył się na nowo, gdy opera wenecka otworzyła się na tematy świeckie i potrzebowała oper na okres karnawału. Opera była niezależna od teatru dworskiego i uczęszczała do niej publiczność z klasy średniej, szukająca rozrywki w okresie karnawału. Zrezygnował z typowego materiału mitologicznego i napisał pogardliwą satyrę “L’incoronazione di Poppea”.
Do BIOGRAFII CLAUDIO MONTEVERDIEGO
Grób Monteverdiego znajduje się w kościele Santa Maria Gloriosa dei Frari.

Grobowiec Monteverdiego:

Igor Strawiński

Cmentarz San Michele

Na własne życzenie został złożony obok żony na tym wyspiarskim cmentarzu w 1971 roku, aby miłośnicy muzyki z całego świata mogli odwiedzić jego grób.
O BIOGRAFII IGORA STRAWIŃSKIEGO
Przypadkowo (a może nie?), kilka metrów od grobu Strawińskiego stoi grób Siergieja Diagilewa, słynnego impresaria Baletów Rosyjskich, który zmarł na weneckim wygnaniu w 1929 roku. Na początku swojej kariery Strawiński otrzymał od Diagilewa zamówienie na skomponowanie swoich najsłynniejszych dzieł: baletu Ognisty ptak (1910), Pietruszka (1911), Le sacré du printemps (1913) i Pulcinella (1920).

Strawiński i Diagilew:

Diaghilev Igor Stravinsky Venice Venedig Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide

Grobowiec Strawinki:



VÄSTRA KARUP

 


Birgit Nilsson

Jej kariera

Birgit Nilsson była dominującą “Hochdramatische” (sopran dramatyczny) w latach powojennych. Jej głos miał największą siłę przebicia, a jej lśniące wysokie tony są niepowtarzalne.

Do jej najsłynniejszych ról należały Izolda, Turandot i Brunhilda. Zwłaszcza Brunhilda jest, obok Izoldy, par excellence “wysoce dramatyczną” rolą w repertuarze wagnerowskim. Nieustannie musi ona śpiewać przeciwko olbrzymiej orkiestrze. Nie zniechęciło to Birgit Nilsson, gdyż była ona wokalnym cudem. “Struny głosowe ze stali” i “trąbka” to atrybuty, które często słyszało się, gdy swoim głosem przyćmiewała innych śpiewaków i orkiestrę. Mówi się, że podczas nagrań Pierścienia w słynnym nagraniu Soltiego z głośnika często rozlegał się dźwięk “Proszę zrobić trzy kroki w tył, gdy słyszy pani wysokie tony, pani Nilsson”, ponieważ fale dźwiękowe przytłaczały mikrofony.

Była osobą obdarzoną poczuciem humoru i wiele anegdot krąży wokół jej relacji z pieniędzmi. Na pytanie, czy Nilsson była trudna, były dyrektor Metry Rudolf Bing odpowiedział kiedyś: “Wcale nie, wkładasz wystarczająco dużo pieniędzy i wychodzi wspaniały dźwięk”.

Zmarła w 2005 roku i została pochowana na cmentarzu w miejscu swojego urodzenia, Västra Karup, obok swoich rodziców.

Birgit Nilsson Waldfriedhof Västra Karup Cemetry Tomb Grab



VIENNA

Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, Christoph Willibald Gluck, Joseph Haydn, Gustav Mahler, Wolfgang Amadeus Mozart, Johann Strauss, Alban Berg, Arnold Schönberg

PODRÓŻE PO WENNIE DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

av_content_slider heading=” columns=’1′ animation=’slide’ navigation=’arrows’ autoplay=’false’ interval=’5′ font_color=” color=” av_uid=’av-34taqvp’]

[/av_content_slider]



WARSZAWA

 

Chopin

Kościół Najświętszej Marii Panny w Warszawie

W kolumnach tego kościoła spoczywa serce Chopina. Podróż tam była pełna przygód, jego siostra spieszyła na łoże śmierci w Paryżu i dowiedziała się od brata, że jego życzeniem jest, aby ciało wróciło do Polski. Nie było to możliwe ze względu na sytuację polityczną i przyjaciele zdecydowali, że powinna ona przemycić serce zakonserwowane w koniaku do Warszawy, gdzie było ono najpierw przechowywane w jej mieszkaniu. Jej kościół chrzcielny przyjął serce, ale przechowywał je w podziemiach kościoła, ponieważ urzędnicy kościelni nie wierzyli, że Chopin prowadzi pobożne życie w Paryżu. Dopiero po 40 latach trafiło ono do kościoła, na honorowe miejsce z marmurowym pomnikiem na kolumnowej ścianie. Serce miało być wyjmowane jeszcze dwa razy, pierwszy raz, gdy z pomocą niemieckiego księdza udało się je wynieść w bezpieczne miejsce w czasie II wojny światowej, zanim kościół został wysadzony w powietrze, a drugi raz w 2014 roku po odbudowie kościoła, gdy poddano je badaniom medycznym i jako przyczynę śmierci wpisano zapalenie osierdzia, które miało podłoże w jego gruźlicy.

Kościół Świętego Krzyża:

Epitafium Chopina:



ZURICH

TRAVELGUIDE SWITZERLAND DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

do portretu ELISABETH SCHWARZKOPF

 

Elisabeth Schwarzkopf

Jej kariera

W 1942 roku została zaangażowana do Opery Wiedeńskiej. W 1946 roku odbyła przesłuchanie u Waltera Legge’a, późniejszego słynnego producenta i męża Schwarzkopfa, oraz u Herberta von Karajana, co przeszło do anegdoty. Jej kariera nabrała tempa. Legge, który później został jej mężem, dokładnie to zaplanował. “Składała się z trzech filarów: dobrze dawkowanych przedstawień operowych w ekskluzywnych salach na świecie, najlepszych możliwych nagrań oraz ożywionej działalności koncertowej i recitalowej”. (Fischer, grosse Stimmen)

Słynny zespół Mozartowski w Wiedniu został znakomicie skompletowany przez Josefa Kripsa. Śpiewały w nim wielkie Ljuba Welitsch, Irmgard Seefried, Hilde Güden i Sena Jurinac, a ich praca jest udokumentowana na różnych nagraniach.

Do legendy przeszło, jak Schwarzkopf pod kierunkiem Legge’a studiowała wielu starych mistrzów (Ponselle, Melba, Seinemeyer…) i od każdego z nich adaptowała to, co najlepsze. Zarzucali jej to niekiedy zazdrośnicy, ale rezultat w operach Mozarta i Straussa był porywający. Była kimś w rodzaju Marii Callas niemieckiego repertuaru. I podobnie jak Maria Callas, była postacią kontrowersyjną, przyciągającą zarówno krytyków, jak i zagorzałych zwolenników.

Jej głos

Schwarzkopf obdarzona była głosem sopranu lirycznego. Sama mówiła, że jej najsilniejszą bronią jest to, że “śpiewa tylko kolorami”. Ale barwa to nie tylko powierzchnia, to także spektrum emocji (od zmysłowych i pięknych po dramatyczne i ekscytujące).

Uznawana jest za jeden z czołowych sopranów drugiej połowy XX wieku. Jej Marscahllin i Hrabina stały się stylistycznymi kreacjami dla całego pokolenia. Również jej operetki stały się referencjami, “których rangi nie odzyskano do dziś” (Fischer).

Jej znaczenie jako śpiewaczki pieśni jest wybitne, a jej 4 ostatnie pieśni Straussa mają nieprzemijającą wartość.

Została pochowana obok męża na cmentarzu w Zumikon (niedaleko Zurychu), gdzie mieszkała w latach 1982-2003.

Tomb elisabeth schwarzkopf Zurich Zumikon Cemetry Brno Tomb Grab

Groby najważniejszych kompozytorów i wykonawców muzyki klasycznej i operowej. Z opisami i wieloma informacjami uzupełniającymi.


Miejsca

Aldeburgh Bad Ischl Barcelona Bergamo Berlin Bergen Bonn Brno Budapeszt Catania Region Como Dresden Emilia Romagna Eisenstadt Florence Helsinki Kopenhagen Leipzig Linz Londyn Milan Moskwa Monachium, Bawaria Neapol Palmi Paryż Praga Rzym Saint Petersburg Torre del lago Västra Karup Wenecja Warszawa Wiedeń Zurich

Artyści

Auber Bach1 Bartok Beethoven Bellini-Paris Bellini-Catania Berg Berlioz Bizet Boito Brahms Britten Bruckner Caballé Callas Caruso Cherubini Chopin (Paryż) Chopin (Warszawa) Cilea Colbran Corelli Arcangelo Corelli Franco Debussy Donizetti Dvorak Giordano Glinka Gluck Gounod Grieg Händel1 Haydn (Eisenstadt) Haydn (Wien) Horowitz Lehar Leoncavallo Liszt Lully Mahler Massenet Mendelssohn Del Monaco Monteverdi Mozart (W-St. Marx) Mozart (W-Zentralfriedhof) Melchior Mussorgsky Nicolai Nilsson Offenbach Orff Paganini Makaron Pavarotti Prokoffiev Purcell Puccini Ravel Reger Rimsky-Korsakov Rossini (Firenze) Rossini (Paryż) Saint-Saens Schönberg Schumann Schwarzkopf Szoshtakovitch Sibelius Smetana Strauss J. Strauss R. Stravinsky Czajkowski Tebaldi Toscanini Verdi Von Weber Wagner Wunderlich



ALDEBURGH

 

Benjamin Britten i Peter Pears

Na cmentarzu Aldeburgh, groby Pearsa i Brittena znajdują się obok siebie. Pears przeżył Brittena, który zmarł w 1976 roku, o 10 lat.

Graby Pearsa i Brittena:


BAD ISCHL

 

Franz Lehár

Lehár kupił w 1912 roku willę w Salzkammergut i spędzał tu wiele lat. Według jego własnego oświadczenia napisał w tym klejnocie około 30 utworów scenicznych. Zgodnie z jego wolą testamentową, od jego śmierci w 1948 roku willa została przekształcona w muzeum.

Franz Lehár zmarł w Bad Ischl 24 października 1948 roku w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu w Bad Ischl.

Grób na cmentarzu w Bad Ischl:



BARCELONA

 

Montserrat Caballé

Cmentarz Sant’Andreu

Słynna hiszpańska piosenkarka Montserrat Caballé zmarła 6 października w wieku 85 lat w szpitalu w Barcelonie. Już 6 lat wcześniej musiała odwiedzić szpital podczas trasy koncertowej po Rosji z powodu udaru mózgu.

Została pochowana w rodzinnym grobie na cmentarzu Sant Andreu w Barcelonie. W uroczystości wzięli udział m.in. premier i królowa.
Caballé była osobą obdarzoną dużym poczuciem humoru, jej trener śpiewu opowiadał podczas ceremonii, że ze śmiechem powiedziała mu, iż prawdopodobnie trafi do nieba dzięki wszystkim Ave Marías, które zaśpiewała. Z tej okazji rozbrzmiało również nagranie jej Ave Marías.


BERGAMO

 

Gaetano Donizetti

Donizetti spędził dzieciństwo w Bergamo w ubogich warunkach. Dzięki wsparciu dyrektora kościelnej szkoły muzycznej, Niemca Simona Mayra, Donizetti otrzymał w Bergamo solidne wykształcenie muzyczne. Po przerwach w Mediolanie, w wieku 24 lat, po pierwszym znaczącym sukcesie w Rzymie, opuścił rodzinne Bergamo i przeniósł się do Neapolu.

W 1840 roku, już jako sławny kompozytor operowy, powrócił do rodzinnego miasta, aby uczcić jego syna galowym przedstawieniem operowym, co było jedną z jego największych satysfakcji.

Powrócił po 25 latach jako ciężko chory i poważnie upośledzony psychicznie pacjent. Przyczyną choroby była jego ciężka, zaawansowana rzeżączka. W 1848 roku zmarł w wieku 51 lat w Bergamo.
O BIOGRAFII GAETANO DONIZETTI
Basilica Santa Maria Maggiore

Bazylika ta jest bardzo nietypowo zbudowana i powstała z wdzięczności po okresie epidemii dżumy w XII wieku. Oni Donizetti i jego nauczyciel Simon May otrzymali w niej honorowy grobowiec. Jego trumna została uroczyście odprowadzona na miejsce pochówku trzy dni po jego śmierci przez 3 chóry i 400 pochodniarzy i pochowana na cmentarzu w Valtesse. W 1875 roku jego ciało zostało złożone w kościele Santa Maria Maggiore obok trumny jego nauczyciela Simona Mayra.

Warto przyjrzeć się grobowcowi Donizettiego z bliska. W górnej części widzimy boginię muzyki z lirą. Jest smutna, bo nie może już na niej grać, bo instrument nie ma już strun, bo Donizetti umarł. W dolnej części widzimy siedmioro dzieci reprezentujących siedem nut. Są one zdezintegrowane, ponieważ bez Donizettiego nie wiedzą już co mają robić.

nbsp;

&nbsp;



TROLDHAUGEN niedaleko BERGEN

 

Edward Grieg

Grieg na terenie swojego domu

Grieg mieszkał w tym domu, zbudowanym w 1885 roku, przez 22 lata i skomponował wiele swoich najbardziej znanych utworów w domku w ogrodzie. Jest on pięknie położony nad jeziorem Nordåsvannet i nadal jest umeblowany tak jak w 1907 roku, roku śmierci Griega.

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera d

Edvard Grieg Museum Troldhaugen Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

W skalnej ścianie nad jeziorem znajduje się również jego grób, który dzieli z żoną Niną.

Edvard Grieg Tomb Grab Troldhaugen



BERLIN

Felix Mendelssohn Bartholdy, Otto Nicolai

av_content_slider heading=” columns=’1′ animation=’slide’ navigation=’arrows’ autoplay=’false’ interval=’5′ font_color=” color=” av_uid=’av-34taqvp’]

[/av_content_slider]



BRNO

 

Leoš Janáček

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

Janáček przybył do morawskiego miasta Brna jako nastolatek. Po krótkich studiach muzycznych w Pradze osiadł w Brnie. Ożenił się z byłą uczennicą gry na fortepianie i został dyrektorem szkoły muzycznej.

Sukcesy w ostatniej dekadzie życia

Równolegle z zawodem komponował; pierwsze dzieło, operę “Jenufa”, rozpoczął w 1894 r., ale ukończył dopiero w 1904 r., kiedy to odbyła się jej premiera w Teatrze Narodowym w Brnie. Pozostała jednak w dużej mierze niezauważona; dopiero wersja z 1916 roku sprawiła, że dzieło stało się znane (wraz z esejem Maxa Broda w Niemczech), a 62-letni wówczas kompozytor po raz pierwszy został zauważony przez szerszą publiczność. Wszystkie pozostałe arcydzieła (Tara Bulba, Sinfonietta, Chytra dzieweczka, Katia Kabanowa i in.) powstały w ostatniej dekadzie życia kompozytora.

Młoda muza

W 1917 roku poznał 26-letnią Kamilę Stösslovą, która stała się jego (platoniczną) muzą, co nadwyrężyło jego małżeństwo. W Sinfonietcie (pierwotnie jednoczęściowym utworze na zamówienie) napisał pomnik miasta Brna z tytułami części “Fanfary, Zamek, Klasztor Królowej, Ulica i Ratusz”, który później wycofał. Jak na ironię, Sinfonietta była jedynym z większych dzieł Janaczka, którego premiera nie odbyła się w Brnie. Janáček zmarł w 1928 roku w szpitalu w Ostrawie.

Pogrzeb

Trumna została złożona najpierw w Teatrze Miejskim (dzisiejszy Teatr Mahena), skąd kondukt żałobny przeszedł na Cmentarz Centralny. Na nagrobku znajdują się wersety z jego utworu chóralnego “Odyseja głupca”.

Tomb Leos janacek Central Cemetry Brno Tomb Grab



DRESDEN

 


Carl Maria von Weber

Alter katholischer Friedhof (stary cmentarz katolicki)

Carl Maria von Weber od pierwszego roku życia był w drodze, czy to w firmie rodziców, szukając idealnej pracy, czy też podróżując jako artysta, aby spłacić długi w Stuttgarcie. W Dreźnie znalazł długo oczekiwaną posadę w artystycznie lepszym środowisku, a dyrekcję i kapelmistrzostwo drezdeńskiej Opery Dworskiej dzielił z Włochem Morlacchim.

Tutaj ożenił się ze śpiewaczką Caroline Brandt i 31-latek po raz pierwszy odnalazł spokój, a pracoholik mimo dużego obciążenia pracą przeżywał artystycznie owocne lata. W szczególności letni dom w Hosterwitz i przepiękne okolice Drezna zainspirowały go do napisania “Freischütz” W ostatnich latach życia Webera dwa ważne wydarzenia miały jednak miejsce poza Dreznem: premiera Freischütza w Berlinie i jego śmierć w Londynie.

Weber zmarł w Londynie i tam został uroczyście pochowany. Jego ciało zostało przeniesione do Drezna 18 lat później z inicjatywy Richarda Wagnera.

Carl Maria von Weber Friedhof Cemetry Tomb Grab



EMILIA ROMAGNA

Isabel Colbran, Niccolo Paganini, Luciano Pavarotti, Mario del Monaco, Franco Corelli, Renata Tebaldi

PODRÓŻE EMILII ROMAGNY I TOSCANY DLA FANÓW KLASYKI I OPERY

Isabella Colbran

Cmentarz pomnikowy Certosa Bologna

W 1822 roku słynna sopranistka poślubiła w Bolonii Gioachino Rossiniego. Mieli domy w mieście (do dziś upamiętnia to tablica na Strada Maggiore) i na wsi.

Wraz z przejęciem odpowiedzialności za Théâtre lyrique przenieśli się do Paryża. Po zakończeniu kariery śpiewaczej Colbran stała się niekonsekwentna i uzależniona od hazardu. W 1829 roku Rossini sprowadził żonę do Bolonii, gdzie odtąd miała mieszkać z rodzicami Rossiniego. W listach ojciec Rossiniego kilkakrotnie skarżył się synowi, mieszkającemu w Paryżu, na dewiacyjne zachowanie Isabelle, ale Gioachino już wcześniej zraził się do niej i odseparował od starszego o 7 lat Colbrana. Widywał ją bardzo sporadycznie. W 1845 roku zmarła i znalazła miejsce spoczynku w Bolonii na monumentalnym cmentarzu Certosa, gdzie znajdują się również groby najsłynniejszego kastrata Farinellego (Carlo Broschi) i Ottorino Respighiego. Cmentarz wart jest zobaczenia i podobnie jak wiedeński Zentralfriedhof wypełniony jest spektakularnymi grobowcami. Grobowiec Rossiniego nie znajduje się jednak w Bolonii, został on pochowany najpierw w Paryżu, a następnie we Florencji.
O BIOGRAFII GIOACHINO ROSSINIEGO
Isabella Colbran:

Cmentarz Certosa:

https://www.bolognaservizicimiteriali.it/contatti.html

Luciano Pavarotti

Cmentarz w Modenie

Luciano Pavarotti urodził się w Modenie w 1935 roku w rodzinie o skromnych dochodach. Po ukończeniu edukacji przez kilka lat pracował jako nauczyciel. Talent muzyczny odziedziczył po ojcu, który w wolnych chwilach śpiewał jako tenor.

Po studiach w Mantui wygrał konkurs i mógł zadebiutować jako Rodolfo.

Przez całe życie pozostał wierny Modenie, ale prowadził życie artysty w kilku miejscach. Po zmniejszeniu liczby występów w późniejszych latach, ponownie wybrał Modenę jako centrum swojego życia, wraz z drugą żoną, gdzie regularnie wystawiał m.in. imprezę Pavarotti & przyjaciele.
Zmarł na niewydolność nerek 6 września 2007 roku, w wieku 71 lat. W 2006 roku u Pavarottiego zdiagnozowano raka trzustki.

Pavarotti został tu pochowany w rodzinnym grobowcu. Pavarotti chciał odbyć jeszcze jedno pożegnalne tournée po świecie, ale z powodu choroby nie mógł go dokończyć. Zmarł po pobycie w szpitalu w swoim domu w Modenie. 100 tysięcy ludzi pożegnało Pavarottiego, który został złożony w otwartej trumnie w katedrze.
do portretu LUCIANO PAVAROTTI

Tomb Grab Tomba Luciano Pavarotti Cemetery Friedhof Montale Modena

Renata Tebaldi

Langhirano koło Parmy

Cmentarz Mattaletto w Langhirano koło Parmy. Renata Tebaldi, pochodząca z Pesaro, była jednym z wielkich sopranów okresu powojennego. Jej kariera rozpoczęła się meteorycznie od wspaniałego koncertu inauguracyjnego w La Scali po wojnie pod dyrekcją Toscaniniego, który wymienił tam definiujące określenie “anielski głos”.

Szumnie zapowiadano ją jako rywalkę Callas, konkurując z nią o stanowisko primadonny w La Scali i Met. Podczas gdy Callas wyróżniała się dramaturgią i techniką, Tebaldi była jej lirycznym odpowiednikiem.

Zmarła w swoim domu w San Marino w 2004 roku w wieku 82 lat. Od 2014 roku w pobliżu Busseto znajduje się muzeum poświęcone jej życiu i twórczości

Tomb Grab Renata Tebaldi Langhirano Parma Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Renata Tebaldi

Mario del Monaco

Cimitero Centrale Pesaro

Był jednym z wielkich tenorów okresu powojennego. Co prawda kontrowersyjnym, bo znał tylko rysunek wykonawczy “forte” i nigdy nie potrafił śpiewać miękko. “Złoty ryk” – tak brzmiało niepochlebne określenie. Głos miał błyskotliwy i pełen pasji. Był gorącokrwisty i niejeden występ stawał się pojedynkiem z diwą (posłuchaj fragmentu “Andrea Chénier” z Mario del Monaco i Marią Callas):

https://opera-inside.com/andrea-chenier-by-umberto-giordano/#Ora

Mało która rola jest tak trudna do obsadzenia jak Otello. Mario Del Monaco śpiewał ją 427 razy. Nie grał Otella, ale był Otellem. Jego odejście ze sceny z powodu wieku było najczarniejszym dniem w jego życiu. Kiedy zmarł w 1982 roku, jego ostatnim życzeniem było, aby pochowano go w kostiumie Otella.

Grab Tomba mario del monaco Pesaro



BONN

 

Robert Schumann

Alter Friedhof Bonn (Stary Cmentarz)

Bonn jest położone 80 km od Düsseldorfu. Schumann spędził tam swoje ostatnie dwa lata w nowoczesnym szpitalu psychiatrycznym Endenich. W pierwszym roku jego stan znacznie się poprawił i zaczął znowu komponować, ale Clara nie chciała przyjąć Roberta z powrotem. W końcu pogrążył się w letargu, a podczas ostatniej wizyty Clary nie był w stanie mówić. W końcu odmówił jedzenia i zmarł 29 lipca 1856 roku.

Został pochowany na Starym Cmentarzu w Bonn. Wielki pomnik odsłonięto 25 lat później, a w celu jego sfinansowania zorganizowano Festiwal Schumanna. Pomnik przedstawia płaskorzeźbę Schumanna, u stóp którego siedzi Clara, która wręcza Robertowi wieniec nieśmiertelności. Obok znajdują się dwa indyki, symbolizujące dwie sztuki literackie, odpowiednio śpiew i muzykę.

Nawiasem mówiąc, na tym cmentarzu znajduje się również grób Matilde i Otto von Wesendonck.

Tomb Grab Robert Schumann Cemetery Alter Friedhof Bonn Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera


BUDAPEST

 

Béla Bartók

Cmentarz Farkasréti

Béla Bartók mieszkał w Budapeszcie przez większość swojego dorosłego życia. Tam przez 30 lat był profesorem Konserwatorium.

Oprócz kompozycji poświęcił się także pieśni ludowej. Legenda głosi, że zainspirowała go do tego służąca, która podczas pracy nuciła pieśni z ojczyzny. Odbywał niezliczone podróże, aby poznać te pieśni, często razem z przyjacielem Zoltánem Kodály.

Pod koniec lat 30. wyemigrował do USA, gdzie zmarł w 1945 roku.

Grób Bartóka znajduje się na cmentarzu Farkasréti, około 3 km od centrum miasta, po stronie Budy. Jego ciało zostało tam przeniesione w 1989 roku po upadku żelaznej kurtyny, ponieważ zmarł i został pochowany na emigracji w Stanach Zjednoczonych.

Grób Bartóka:

Cmentarz ten słynie z pięknego widoku na Budapeszt oraz pięknego terenu parkowego, który zachęca do spacerów. Warto również zobaczyć kaplicę pogrzebową Farkasréti, która została otwarta w 1980 roku.

Farkasréti Kaplica pogrzebowa:



CATANIA

 

Vincenzo Bellini

Bellini, urodzony w 1801 roku, pierwsze 18 lat życia spędził w Katanii. Wychowany w muzykalnej rodzinie złożonej z 6 braci, pierwsze lekcje otrzymał od dziadka i szybko się rozwijał, w wieku 12 lat zaczął grać na fortepianie w salonach Katanii. W wieku 19 lat opuścił Katanię do Neapolu, gdzie studiował w konserwatorium. W 1832 r. rodzinne miasto powitało go triumfalnie. W 1835 r. zmarł niespodziewanie młodo w Paryżu W 1876 roku jego szczątki zostały uroczyście przeniesione z Paryża do Katanii.

Katedra w Katanii (grób Belliniego)

Od 1876 roku szczątki Belliniego spoczywają w katedrze w Katanii. Na jego sarkofagu wyryte są jako inskrypcja nuty i słowa słynnej melodii z opery “La sonnambula”: “Ach, nie sądziłem, że cię zobaczę, tak szybko zgasły, o kwiatku!
Cattedrale Sant’Agata:

http://www.cattedralecatania.it/

Tomb Catania Vincenzo Bellini Cimetière Cemetry Tomb Grab



REGION JEZIORA COMO

Ruggero Leoncavallo, Giuditta Pasta

TRAVEL GUIDE LAKE COMO DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Ruggero Leoncavallo

Grób w Brissago

Leoncavallo następnie wyjechał i zmarł kilka lat później w Toskanii, gdzie również został pochowany. Według Brissaghesi, Leoncavallo wyraził życzenie, aby być pochowanym w Brissago. 70 lat później mieszkańcy Brissago przypomnieli sobie o tym i chcieli przenieść ciało do Brissago. Nie mogli jednak odnaleźć złowieszczego listu, który miał potwierdzać to ustne oświadczenie. W końcu ostatni żyjący krewny Leoncavalla zgodził się i szczątki zostały przeniesione do miejsca jego obecnego pochówku, czyli do pięknego kościoła Madonna di Ponte w Brissago. Jego grób znajduje się teraz w pięknym portyku z widokiem na jezioro Maggiore.

Grób Leoncavallosa:

Madonna di Ponte:

Makaron Giuditta

Grobowiec w Blevio

Piosenkarka Pasta spędziła w willi drugą połowę swojego życia, zmarła 1 kwietnia 1865 roku w wieku 67 lat i została pochowana na małym cmentarzu w Blevio.



ÉGREVILLE

 

Jules Massenet

Francuski kompozytor Jules Massenet, za pieniądze uzyskane z wystawienia słynnych “Manon” i “Werthera”, kupił w 1912 roku zamek z dużym parkiem i zlecił jego renowację. Zamek był jego drugim domem i ostatecznie stał się rezydencją rodzinną, w 2001 roku wyprowadził się ostatni potomek. Jednakże, życzeniem potomków było, aby gmina wybudowała tam dom muzyków ku pamięci Masseneta. Kiedy Égreville zakomunikowało, że nie jest w stanie tego zrobić ze względów finansowych, willa została opuszczona wraz z pamiątkami.

Zmarł na raka w szpitalu w Paryżu.

Massenet i jego château:

Grobowiec Masseneta na cmentarzu Égreville (petit cimetière communal):



EISENSTADT

 

Mauzoleum Haydna w górskim kościele (Bergkirche)

Kościół Górski jest częścią projektu książąt Esterhazy, który był niegdyś planowany z gigantycznymi rozmiarami. Obecny kościół pierwotnie odpowiadał prezbiterium i miał być wielkim kościołem pielgrzymkowym, stąd jego niezwykły okrągły kształt. Kalwaria” (łacińskie tłumaczenie Golgoty, gdzie ukrzyżowano Chrystusa). Kalwaria to sztucznie usypane na początku XVIII wieku wzgórze z grotami i schodami przedstawiającymi Mękę Pańską. Szczególnym celem pielgrzymów jest figura “Maryi z Dzieciątkiem”.

W górskim kościele znajduje się mauzoleum Haydna. Jego ciało zostało przeniesione w 1820 roku z Wiednia do Eisenstadt, a w 1932 roku w kościele wybudowano mauzoleum z monumentalnym marmurowym sarkofagiem. Na ścianie mauzoleum można zobaczyć figury, które mają przedstawiać jego oratorium “Pory roku”.

W kościele na Górze (oraz w katedrze św. Marcina) znajdują się organy, które zostały zbudowane według specyfikacji Haydna i dlatego nazwano je “organami Haydna”.

Kościół Górski:

Mauzoleum Haydna:



FLORENCJA

 

Gioachino Rossini

Dokumentacja medyczna Rossiniego pod koniec jego życia była bardzo gruba. Podstawową przyczyną jego licznych dolegliwości była rzeżączka, na którą zachorował stosunkowo wcześnie. W latach paryskich, od 35. roku życia, dolegliwości stawały się coraz bardziej przewlekłe i niekiedy bardzo bolesne. Należały do nich dolegliwości brzuszne, zapalenie oskrzeli i osłabienie serca, które pogłębiała otyłość. Rossini miał, prawdopodobnie wywołane przewlekłym bólem, czasami ciężką depresję i myśli samobójcze. Aby znaleźć ulgę w bólu, Rossini często udawał się do uzdrowisk.

Rossini zmarł ostatecznie w 1868 r. w swoim domu w Plassach w wyniku operacji raka odbytnicy.

Florencja przez pewien czas oferowała Rossiniemu schronienie po trudnym okresie spędzonym w Bolonii, ale poza tym nie odegrała większej roli w jego biografii. Jednak ze względów propagandowych młode państwo włoskie chciało sprowadzić słynnego syna do domu 20 lat po jego śmierci i jego ciało zostało przeniesione z cmentarza Père Lachaise w Paryżu do Florencji. Od tego czasu spoczywa w kościele “Santa Croce”, włoskim Partenonie, gdzie spoczywają również słynni Machiavelli, Michał Anioł, Galileusz i wielu innych. Mówi się, że kamień węgielny pod budowę tego kościoła położył Franciszek z Asyżu.

Pomnik pogrzebowy powstał dzięki prywatnym datkom w 1902 roku i został odsłonięty przy muzycznym akompaniamencie 30 skrzypiec grających “modlitwę” Mojżesza z Egiptu pod dyrekcją Pietro Mascagniego. Wykonany jest z kamienia marmurowego i ozdobiony złotem. Przedstawia Włochy w żałobie, uosabiane przez kobietę.

Grobowiec Rossiniego:

http://www.santacroceopera.it/it/default.aspx



JARVENPÄÄ w pobliżu HELSINKI

 

Jean Sibelius

Fiński kompozytor zyskał światową sławę dzięki swojemu koncertowi skrzypcowemu, symfoniom i poematowi symfonicznemu Tapiola. Jego muzyka była bardziej popularna w USA niż w Europie. Kiedy wybudował swój wymarzony okazały dom w Javenpäa pod Helsinkami, popadł w poważne długi i przez całe życie zmagał się z problemami finansowymi. Do tego dochodziło jego uzależnienie od alkoholu i częste palenie tytoniu, co odbiło się na jego zdrowiu.

Ainola Jean Sibelius

Zmarł w 1957 roku, a jego dom jest obecnie muzeum, a jego grób znajduje się na terenie jego domu, który jest malowniczo położony nad jeziorem i nazwany od imienia jego żony “Aino” Ainola.

Tomb Grab jean Sibelius



KOPENHAGEN

 


Lauritz Melchior

Jego kariera

Lauritz Melchior urodził się 20 marca 1890 roku w Kopenhadze. Pierwszy skok w jego karierze nastąpił, gdy otrzymał angaż na występ w jednej z pierwszych audycji radiowych jako partner Nellie Melby. Jego kariera rozwinęła się i w latach 20-tych stał się regularnym gościem Festiwalu w Bayreuth. Cosima Wagner nazywała go “wielkim Duńczykiem”. Od 1931 roku Melchior bojkotował festiwal z powodu jego uwikłań w nazizm. Od 1929 roku święcił triumfy w Met, gdzie odtąd koncentrowała się jego działalność artystyczna.

Melchior niesłychanie często śpiewał wielkie heroiczne partie tenorowe. Na przykład 223 razy Tristana, 183 razy Siegmunda, 144 razy Tannhäusera. Łącznie dało to ponad 1000 przedstawień wagnerowskich! Kilkakrotnie śpiewał też Otella, Radamesa i Canio. Jego najważniejszymi partnerkami były Frida Leider, Kirsten Flagstadt i Lotte Lehmann. Wiele z powstałych w ten sposób płyt jest do dziś nagraniami referencyjnymi.

W czasie swojej kariery nie miał konkurenta, którego mógłby się obawiać w Heldentenorfach, chociaż pod koniec kariery jego umiejętności aktorskie uległy stagnacji.
Jego sceniczne pożegnanie nastąpiło w 1950 roku w Lohengrinie. Melchior również w podeszłym wieku znakomicie śpiewał wymagające role. Na przykład w wieku 70 lat śpiewał Zygfryda i Otella, co jest udokumentowane w nagraniach.
TO PORTRET LAURITZA MELCHIORA

Znaczenie

Lauritz Melchior uważany jest za “heroicznego tenora XX wieku”. Do dnia dzisiejszego nie znalazł następcy.

Lauritz Melchior Kopenhagen Cemetry Tomb Grab



LEIPZIG

WIĘCEJ WSKAZÓWEK PODRÓŻNICZYCH DLA LIPZIGA DLA FANÓW OPERY I KLASYKI

 

Johann Sebastian Bach

Grób Bacha w kościele św. Tomasza:

Od 1950 roku w sali chóru kościoła znajduje się grób Bacha, którego kości trafiły tu w okrężny sposób. Kiedy Bach zmarł, pochowano go bez nagrobka na cmentarzu kościoła św. Jana. Po renesansie Bacha w XIX wieku, wywołanym przez Mendelssohna, chciano ekshumować jego ciało i ponownie pochować w sąsiednim kościele. Jedyną informacją o dokładnej lokalizacji grobu było zachowane stwierdzenie “sześć kroków na wprost od drzwi po stronie południowej”.

Istnieją pewne kontrowersje co do tego, czy ekshumowane ciało jest rzeczywiście ciałem Bacha. Jednak fakt, że ciało znajdowało się w dębowej trumnie jest ważnym argumentem przemawiającym na korzyść, gdyż dotyczyło to zaledwie 1% ówczesnych pochówków. Ostateczne wyjaśnienie przyniosłyby badania DNA. Kościół św. Jana został zbombardowany podczas II wojny światowej, a kości musiały zostać wyciągnięte spod gruzów, by ostatecznie zostać umieszczone w kościele św.
O BIOGRAFII BACHA

Pomnik Bacha przed kościołem św. Tomasza:

Wykonany z brązu pomnik Bacha stoi przed oknem Bacha w kościele św. W trakcie ekshumacji ciała Bacha w XIX wieku wykonano odcisk czaszki, który posłużył jako podstawa do zaprojektowania pomnika. Pomnik przedstawia Bacha dyrygującego (dlaczego ma zwinięty papier nutowy) przed organami.



LINZ

 

Anton Bruckner

St. Floriansstift (Święty Florian koło Linzu)

Klasztor ten stał się sławny nie tylko dzięki Antonowi Brucknerowi. Bruckner miał 14 lat, gdy zmarł jego ojciec. Na prośbę matki został przyjęty do klasztoru św. Floriana, gdzie ze względu na swój piękny sopranowy głos został członkiem chóru chłopięcego. Tam też pobierał lekcje gry na instrumentach, m.in. improwizował na organach.

W wieku 20 lat zdał egzamin nauczycielski i został zatrudniony jako asystent nauczyciela w St. Florian, gdzie pozostał do 31 roku życia. Zaczął komponować swoje pierwsze poważne utwory. W 1855 roku przeniósł się do Linzu, gdzie jako organista katedralny mógł w pełni poświęcić się muzyce.

Bruckner nigdy nie zapomniał czasów spędzonych w St. Floriansstift, a w miarę starzenia się, głęboko religijny Bruckner gorąco pragnął być pochowany w St. Floriansstift. Floriansstift. Życzenie to zostało mu spełnione.
O BIOGRAFII BRUCKNERA
Klasztor jest okazały i można go zwiedzać z przewodnikiem.

Sala marmurowa:

http://www.stift-st-florian.at/en/home.html

Wielkie organy kolegiaty zostały po raz pierwszy rozbudowane i wyremontowane w 1874 roku. Naturalnie Bruckner grał na inauguracji tych organów. Konsolę można dziś oglądać w Muzeum Brucknera w Ansfelden. Od tego czasu dokonano dalszych zmian i remontów, ale część organów jest nadal wierna oryginałowi i nosi nazwę “organy Brucknera”. Organy Brucknera można regularnie odsłuchiwać, szczegóły na stronie internetowej.

Organy Brucknera:

Na własne życzenie Bruckner został pochowany 11 października 1896 roku w krypcie Bazyliki Kolegiackiej, bezpośrednio pod wielkimi organami. Na cokole sarkofagu widnieje napis “Non confundar in aeternum” (W wieczności nie będę się wstydził), jest to końcowy wers jego Te deum. Według jego własnego oświadczenia Te Deum było dumą jego życia i ważne było dla niego, aby nie zmarnował talentu, który otrzymał od Boga. Liczył więc, że znajdzie w Bogu łaskawego sędziego.

Sarkofag Brucknera:

Kamień Pamięci Brucknera:



LONDON

Georg Friedrich Händel

Opactwo Westminsterskie

Życzeniem Haendla było, aby miejsce jego ostatniego spoczynku znajdowało się w Opactwie Westminsterskim. Roubiliac stworzył posąg do grobowca. Portret ten jest powszechnie uznawany za bardzo wierny oryginałowi, częściowo dlatego, że Roubiliac już raz sportretował Haendla do posągu, a częściowo dlatego, że wzorował twarz na masce pośmiertnej. Stwierdzenie to zostało potwierdzone przez współczesnych, którzy znali Handla.

Grobowiec Handla:

https://www.westminster-abbey.org/

Opactwo Westminsterskie

Honorowy grób Henry’ego Purcella znajduje się w Opactwie Westminsterskim. Niektóre źródła przypisują jego śmierć przeziębieniu, które złapał w listopadzie 1695 roku. Uważa się, że jego żona zabroniła służbie wpuszczać Purcella, notorycznego bywalca pubów, po północy. Niestety, przeziębiony muzyk podobno przeziębił się tej listopadowej nocy, gdy znalazł się zamknięty w swoim domu, mocno zamroczony.

Jego grób znajduje się w północnej nawie opactwa, gdzie za jego czasów znajdowały się organy, dlatego mówi się, że leży “pod organami”.



MILAN

Giuseppe Verdi, Arturo Toscanini, Vladimir Horowitz, Arrigo Boito, Franco Corelli, Amilcare Ponchielli, Umberto Giordano

TRAVEL GUIDE MILAN DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Casa Verdi: Giuseppe Verdi

Grobowiec w Casa di riposo

W ostatnich latach swojego życia Verdi zainicjował hojny czyn. Kupił duży teren przy Piazza Buonarroti i kazał wybudować tam dom wypoczynkowy dla zubożałych, starych muzyków. Świadomie nie chciał budować domu opieki w stylu szpitalnym, lecz dom dla podopiecznych, którzy mieli mieszkać w pokojach 2-osobowych zamiast w akademikach. Od tego czasu ponad tysiąc osób korzysta z tego gustownie urządzonego pensjonatu, który na życzenie Verdiego został otwarty dopiero po jego śmierci. On sam skrupulatnie nadzorował prace i mówił “o swoim najpiękniejszym dziele” (“mia piu bella opera”). Ogród z kryptą Verdiego i jego żony Giuseppiny jest dostępny po wcześniejszym umówieniu się w recepcji, więcej (sala koncertowa, pokój turecki i wiele ciekawych pamiątek) zależy od wydarzeń dnia.
O BIOGRAFII GIUSEPPE VERDI

Casaverdi:

Gravesite:

https://www.casaverdi.it/

Cimitero monumentale: Arturo Toscanini

Toscanini zmarł w Nowym Jorku w 1957 roku w wieku 90 lat. Przewieziono go do Włoch, gdzie w La Scali odbyła się ceremonia pogrzebowa.

Na tym bloku z marmuru karraryjskiego widać 3 Norn, które trzymają w rękach nici losu.

Wreszcie na rewersie widzimy nagiego mężczyznę i nagą kobietę: obejmują się w bólu. Pomiędzy nimi znajduje się napis upamiętniający małego Giorgio Toscaniniego, który zmarł w czerwcu 1906 roku w wieku zaledwie 5 lat, najmłodszego syna Arturo Toscaniniego.

Cimitero monumentale: Vladimir Horowitz

Vladimir Horowitz, słynny pianista, był zięciem Arturo Toscaniniego i został pochowany wraz z żoną Wandą w grobowcu rodzinnym Arturo Toscaniniego.

Zmarł na atak serca w 1989 roku w wieku 86 lat.

Cimitero monumentale: Arrigo Boito

Arigo Boito był pisarzem i muzykiem. Pisał m.in. libretta dla Verdiego (rewizja Simona Boccanegry, Otello, Falstaff) oraz napisał słynną operę “Mefistofele”.

Boito z Verdim:

Cimitero monumentale: Franco Corelli

Corelli był słynnym, ale kontrowersyjnym tenorem. Jego potężny głos rozbrzmiewał w latach 50-tych i 60-tych. W linku poniżej można usłyszeć powolną arię Corellego, w której więcej jest dramatyzmu niż liryzmu. Nie da się jednak uciec przed siłą przyciągania tego głosu (Kesting mówi o “magnetyzmie macho”). Nieco niepokojący jest seplenienie, które było negatywnym znakiem rozpoznawczym Corellego.

Ah si ben mio (Il Trovatore)

Cimitero monumentale: Amilcare Ponchielli

Ponchielli stał się nieśmiertelny dzięki swojej operze “La Gioconda” (najsłynniejszy utwór z niej to “Taniec godzin”). Później uczył w Konserwatorium w Mediolanie, do jego najsłynniejszych uczniów należeli Giacomo Puccini i Pietro Mascagni.


Cimitero monumentale: Umberto Giordano

Umberto Giordano był jednym z wielu południowych Włochów, którzy odnieśli sukces zawodowy na północy. Dzięki wielkim operom “Andrea Chenier” i “Fedora” stał się czwartą, obok Mascagniego, Leoncavallo i Pucciniego, gwiazdą na niebie weryzmu.

Urodzony w 1867 roku w Foggii, w skromnych warunkach, sukces nie przyszedł młodemu człowiekowi naturalnie. Przyszedł wraz z jego najważniejszym dziełem, operą “Andréa Chénier“. Wydaje się, że Giordano był człowiekiem pełnym temperamentu. Kiedy jeszcze jako nieznany 25-letni mężczyzna recytował w klubie w Foggii fragmenty swojej nowej opery “Mala vita”, zauważył, że publiczność podchodzi do stołów i gra w karty. Giordano był tak oburzony, że zerwał z rodzinnym miastem i pogodził się dopiero 30 lat później.

Zmarł w Mediolanie i jest pochowany w cimitero monumentale.


MOSKWA

Dymitr Szosztakowicz, Sergiej Prokofiew

TRAVEL GUIDE ROSJA DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Sergei Prokofiev

Nowodziewicze Cmentarz Moskwa

Prokofiew jest tu pochowany ze swoją drugą żoną (kwatera 3, rząd 47). Jego pierwszej żonie (śpiewaczce) po odwilży politycznej udało się po 9 latach opuścić obóz pracy, a po kolejnych 15 – kraj, gdzie utrzymywała się z tantiem za muzykę Prokofiewa poza blokiem wschodnim. Dokonała nawet nagrania “Piotrusia i wilka” jako narratorka.

Na tym cmentarzu pochowani są również m.in. Mikołaj Gogol, Siergiej Eisenstein (do którego słynnych filmów Aleksander Newski i Iwan Groźny Prokofiew napisał muzykę), Nikita Chruszczow i Borys Jelcyn.

Grób Prokofiewa:

Dymitr Szostakowicz

Nowodziewicze Cmentarz Moskiewski

Szostakowicz nie został pochowany w swoim rodzinnym Petersburgu, lecz na Rosyjskim Cmentarzu Narodowym Nowodziewiczym (kwatera 2, nr 39). Ostatnie lata życia spędził w Moskwie.

Na jego grobie znajduje się motyw nutowy D, Es, C, B. Symbolizuje on jego niemieckie inicjały (D.Sch), których wielokrotnie używał w swoich kompozycjach.

Grób Szostakowicza:

[/av_image


MONACHIUM I BAWARIA

Richard Wagner, Richard Strauss, Carl Orff, Max Reger, Franz Liszt, Fritz Wunderlich

TRAVEL GUIDE BAWARIA I MUNICH

Richard Wagner: grób w Willi Wahnfried w Bayreuth

Od 1874 roku Bayreuth i Willa Wahnfried była centrum życia rodziny Wagnerów. Została ona wybudowana zgodnie z życzeniem Richarda Wagnera. Po śmierci Richarda Wagnera pozostała rodowym domem Wagnerów.
O BIOGRAFII WAGNERA
https://www.wagnermuseum.de/

Richard Wagner i Cosima Wagner są pochowani w Villa Wahnfried:

Franz Liszt: grób w Stadtfriedhof (cmentarz miejski) Bayreuth

Pogrzeb odbył się 3 sierpnia, 4 sierpnia odprawiono mszę requiem. Anton Bruckner grał na niej własne utwory i fantazjował na tematy z Parsifala. Utwory Liszta nie były grane, widocznie Brucker nie znał żadnego z jego utworów. Po śmierci Liszta długo trwały spory o to, gdzie ma być pochowany. Mauzoleum zostało poważnie uszkodzone podczas II wojny światowej i zostało odbudowane zgodnie z oryginałem.

Mauzoleum Liszta:

Richard Strauss: grób na cmentarzu Garmisch-Partenkirchen

Willa w Garmisch

W 1908 roku Strauss wprowadził się do nowo wybudowanego domu w wiejskim Garmisch-Partenkirchen, sfinansowanego z dochodów z jego “Salome“. Willa służyła najpierw jako letnie ustronie, a później jako rezydencja, w której gabinecie powstała większość dzieł od “Elektra“.

Lata nazistowskie

W latach dwudziestych był często w podróży (Drezno, Wiedeń, Salzburg i wycieczki), a w latach nazistowskich objął na początku urząd Reichsmusikdirektora. Rola Straussa w II wojnie światowej była ambiwalentna. Strauss nie był antysemitą, ale w najlepszym razie był oportunistą. Kiedy wojska amerykańskie wmaszerowały do Garmisch, Strauss przyjął je w swoim ogrodzie, z certyfikatami w ręku, i w ten sposób mógł ochronić swój dom przed rekwizycją “jako kompozytor Rosenkavalier.”

Późne lata i śmierć

Po II wojnie światowej Strauss, słabego zdrowia i spętany finansowo, w obawie przed denazyfikacją opuścił Garmisch i udał się do Szwajcarii, gdzie wspierany przez mecenasów mieszkał w hotelach.
W końcu wrócił do swojego ukochanego domu i 8 września 1849 roku ostatni wielki kompozytor operowy w historii muzyki zmarł w swoim łóżku po ciężkim ataku serca, którego doznał miesiąc wcześniej.
DO BIOGRAFII RICHARDA STRAUSSA
Abdykacja Richarda Straussa odbyła się w Monachium, jego urna spoczywa w grobie rodzinnym na cmentarzu w Garmisch.
TO THE BIOGRAPHY OF RICHARD STRAUSS
Grób Richarda Straussa:

https://buergerservice.gapa.de/de/rathaus/rathaus/verwaltung/buergeramt—standesamt/friedhofsverwaltung

Carl Orff: Miejsce pochówku w Andech

Carl Orff na swoje osobiste życzenie otrzymał w 1982 roku grób na Świętej Górze w kaplicy bolesnej kościoła klasztornego w Andechs.

Grób Carla Orffa:

Andech:

Max Reger: grób w monachijskim Waldfriedhofie

Max Reger został najpierw pochowany w Jenie, a następnie przeniesiony do Monachium, gdzie później przeniosła się wdowa po nim. Na jego nagrobku wyryte są piszczałki organowe.


Fritz Wunderlich

Waldfriedhof

Fritz Wunderlich był słynnym niemieckim tenorem, który zmarł bardzo wcześnie.

Jedną z ról, która chyba na zawsze będzie kojarzona z Fritzem Wunderlichem jest Fenton z “Wesołych kumoszek z Windsoru”. Posłuchajcie arii “Horch die Lerche singt im Hain” śpiewanej przez niemieckiego tenora:

https://opera-inside.com/the-merry-wives-of-windsor-by-otto-nicolai-the-opera-guide-and-synopsis/#Horch

Fritz Wunderlich Waldfriedhof München Cemetry Tomb Grab



NAPLES

TRAVEL GUIDE NAPLES DLA I FANÓW OPERY

Do portretu ENRICO CARUSO

 

Cmentarz Santa Maria del Pianto

Grób Enricosa Caruso

Kiedy Caruso zmarł, król Vittorio Emanuele III otworzył królewski kościół San Francesco di Paola i tam złożono Caruso. 19 sierpnia setki tysięcy ludzi ustawiły się na drodze do jego grobu, a fasady domów przykryto czarnymi płótnami. Pochowany jest w prywatnej kaplicy na cmentarzu Santa Maria del Pianto.

Miejsce pochówku:



PALMI

 

Mausoleo Francesco Cilea in Palmi

Włoski kompozytor operowy Francesco Cilea urodził się w Palmi, w Kalabrii. Opuścił rodzinne miasto, by podjąć studia w Neapolu. Największe sukcesy odniósł na północy, gdzie skomponował i prawykonał swoje opery “Adriana Lecouvrer” i “L’Arlesiana”.

W 1962 roku gmina Palmi wybudowała na jego cześć imponujące mauzoleum; w jego wnętrzu znajduje się ozdobiona mozaikami krypta, w której przechowywane są szczątki artysty i jego żony.

Mausoleo Cilea:



PARIS

Frederic Chopin, Gioachino Rossini, Daniel Auber, Vincenzo Bellini, Georges Bizet, Maria Callas, Hector Berlioz, Jacques Offenbach, Claude Debussy, Luigi Cherubini, Jean Baptiste Lully, Charles Gounod, Adelina Patti, Camille Saint-Saens, Maurice Ravel

TRAVEL GUIDE PARIS DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

Père Lachaise: Przegląd

Tutaj znajdziesz mapę google Père Lachaise, Zoom-In, aby znaleźć groby.

Père Lachaise: Daniel Auber

Auber zginął w czasie zamieszek Komuny Paryskiej; jego grób znajduje się na cmentarzu Père Lachaise.

Grób Aubera:

Père Lachaise: Vincenzo Bellini

W 1835 roku Bellini został uhonorowany z wielką sympatią na państwowym pogrzebie w katedrze Invalides i złożony na cmentarzu Père Lachaise. Giulia Grisi, która śpiewała w triumfalnym “I Puritani” zaledwie 8 miesięcy wcześniej, zaśpiewała Lacrimosę na melodię “Credeasi misera” z “I Puritani”, a 350 chórzystów zaśpiewało utwory Belliniego. Został pochowany w kwaterze 11, gdzie 14 lat później, zaledwie kilka metrów dalej, zostanie pochowany Fryderyk Chopin, który również zmarł młodo. W 1876 roku ciało Belliniego zostało przeniesione do Katanii, ale grób pozostał.

Grobowiec Belliniego:

Père Lachaise: Georges Bizet

Bizets został pochowany na tym słynnym cmentarzu w kwaterze 68, nr 101. Grobowiec został zaprojektowany przez Charlesa Garniera, architekta Opery Garniera w Paryżu. W 2006 roku piękne popiersie zostało skradzione. Od tego czasu zostało ono odzyskane i jest w posiadaniu cmentarza.

Grobowiec Georges’a Bizeta (zdjęcie historyczne):

Père Lachaise: Maria Callas

Debiut w Paryżu

Maria Callas zadebiutowała w Paryżu, kiedy już dawno stała się megagwiazdą.
Recital w Garnier w 1958 roku był wydarzeniem pierwszej rangi, a na sali siedział człowiek, który miał zmienić jej życie: Arystoteles Onassis. Związek się rozwinął, ale ku jej rozczarowaniu Onassis nie poślubił Callas, lecz Jacky Kennedy. W 1965 roku Callas po raz ostatni zaśpiewała operę, była to Norma w Paryżu, którą zakończyła swoją karierę.

Jej paryskie lata

Odtąd mieszkała w Paryżu, choć projekty ostatnich 10 lat (film Medea, kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, tournée z di Stefano) odbywały się poza Paryżem. Prywatnie mieszkała w odosobnieniu na Avenue Georges Mandel. Od czasu do czasu można ją było spotkać z Onassisem, który podobno był nieszczęśliwy w małżeństwie z Jackie Kennedy i zmarł dwa lata przed Callas w szpitalu w Paryżu, gdzie podobno wciąż go odwiedzała.

Jej ostatnie lata i śmierć

Callas mieszkała w tym mieszkaniu przez ostatnie 9 lat swojego życia. Wgląd w to daje wywiad, który Lord Harewood przeprowadził dla BBC w 1968 roku. Mieszkała tam w odosobnieniu ze służbą i dwoma pudlami. Zmarła na atak serca samotnie w swoim mieszkaniu 16 września. Na budynku umieszczono tablicę upamiętniającą słynną mieszkankę, a środkowa ulica Avenue Georges Mandel została nazwana jej imieniem (Allée Maria Callas).
Po pochówku w greckiej katedrze prawosławnej Agios Stephanos przy Rue Georges-Bizet, prochy złożono na cmentarzu Père Lachaise we wschodnim Paryżu. Urna została najpierw skradziona i odzyskana, a prochy, zgodnie z jej życzeniem, rozsypano na wybrzeżu Morza Egejskiego.
PORTRET MARII CALLAS

Père Lachaise: Maria Callas

Na grobie Chopina Euterpe, muza muzyki, przygląda się i płacze na widok zepsutego instrumentu. Pomnik jest autorstwa Auguste’a Schlésingera, męża córki George Sand, Solange.

Z jego ciała przed pochówkiem wyjęto serce, które jego siostra przemyciła do Polski

Père Lachaise: Adelina Patti

Może największa Primadonna XIX wieku

Patti urodziła się w Madrycie w 1843 roku. Jej matka i ojciec byli włoskimi śpiewakami operowymi, którzy koncertowali i przebywali w stolicy Hiszpanii przez długie okresy czasu. Adelina jest cudownym dzieckiem. Śpiewa arie operowe zasłyszane od matki, zanim jeszcze potrafi mówić.

Jej ojciec, Salvatore Patti, dostaje od przyjaciela propozycję śpiewania w Nowym Jorku i natychmiast zostaje poproszony o objęcie posady kierownika zespołu operowego. Rodzina przenosi się do Stanów Zjednoczonych, interes rozwija się powoli, a rodzina boryka się z problemami finansowymi.
W wieku 10 lat wyrusza na tournée po Stanach Zjednoczonych z wirtuozem fortepianu Strakoschem, mężem swojej ciotki. Występy gościnne stają się wielkim sukcesem i rozwiązują problemy finansowe rodziny.

W wieku 13 lat cudowne dziecko opuszcza scenę i poważnie przygotowuje się do kariery estradowej. W wieku 16 lat nadchodzi czas i rozpoczyna karierę śpiewaczki operowej. Adelina Patti nie zadowala się rolami drugoplanowymi. Już w młodym wieku jest bardzo pewna siebie i na swój debiut operowy w Nowym Jorku wybiera rolę Łucji z Lammermooru. Jej występ uderza jak bomba. Szalona scena staje się triumfem, a publiczność pada u jej stóp.

Sława Patti przenosi się do Londynu. W nowym sezonie przyjeżdża do stolicy Anglii ze Strakoschem, mężem swojej ciotki. Na pierwszym przedstawieniu Amerykanka zostaje chłodno przywitana przez publiczność. Patti ma zaledwie 1,50 metra wzrostu i publiczność jest zaskoczona widząc małą dziewczynkę śpiewającą Aminę z “Sonnambuli”. Już po pierwszej arii wiwaty nie znają granic.

Od 30 lat świat jest u stóp Adeliny Patti. Niestrudzenie podróżuje po teatrach operowych i salach koncertowych Europy i Ameryki i wszędzie jest celebrowana. Wielcy kompozytorzy, tacy jak Verdi, Czajkowski, Rossini i Gounod wychwalają wyjątkowość jej głosu i muzykalności. Mówi się nawet, że Berlioz nieszczęśliwie się w niej zakochał.

Po rozwodzie, wyśmiewana przez plotkarską prasę Europy, postanowiła wraz z mężem przenieść się na emeryturę do Walii i kupiła zamek w Craig y nos Zmarła w 1919 roku w Craig y nos i została pochowana zgodnie ze swoim życzeniem na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu.

Tomb Grab Adelina Patti Paris pere lachaise Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera

Père Lachaise: Gioachino Rossini

Ciało Rossiniego po uroczystym pogrzebie zostało pochowane obok Chopina i Belliniego na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu. W maju 1887 roku jego szczątki zostały przeniesione do Florencji.

Jego grób honorowy znajduje się w kwaterze 4.

Montparnasse: Hector Berlioz

Prostszy grobowiec Berlioza został później zastąpiony przez bardziej monumentalną wersję.


Montparnasse: Camille Saint-Saëns

Samson et Dalila to jedyna z 16 oper Saint-Saënsa, która trafiła do repertuaru. Saint-Saëns był niezwykle wykształconym i utalentowanym muzykiem, wcześnie został uznany za cudowne dziecko na miarę Mozarta, a jego zaplecze techniczne i kompozytorskie dawało mu możliwość nadania wszystkim operom własnego stylu. Strategia ta nie opłaciła się, gdyż prawie wszystkie jego opery zostały zapomniane.

Krytykowany jako “wagnerowiec”

Jego kariera była jednak trudna. We Francji został okrzyknięty “Wagnerem”, co w niespokojnym okresie sporów francusko-niemieckich było bliskie artystycznemu wyrokowi śmierci.

Saint-Saëns, mając 42 lata, poślubił 19-letnią córkę przemysłowca. Małżeństwo było nieszczęśliwe. Kłótnie między młodą żoną a jego matką oraz wczesna śmierć dwójki ich dzieci wykończyły kompozytora. Zostawił młodej żonie kartkę z napisem “Odchodzę” i zamieszkał z powrotem z matką.

Przez całe życie Saint-Saëns dużo podróżował. Jego ojciec zmarł na gruźlicę płuc, a lekarze zalecali mu unikanie niekorzystnego klimatu Paryża w miesiącach zimowych. Celem wielu jego zimowych podróży był Algier, gdzie również napisał część Samsona podczas swojej pierwszej zimy.

Jego najbardziej znanym dziełem jest prawdopodobnie Karnawał zwierząt.


W 1880 roku Offenbach został tu pochowany, na pogrzebie obecna była m.in. Hortense Schneider (jego słynna “Belle-Hélène”).

Passy: Claude Debussy

Grób Debussy’ego znajduje się na tym cmentarzu sław w pobliżu Trocadéro, z pięknym widokiem na Sekwanę. Debussy zmarł w 1918 roku na raka jelita grubego, który został zdiagnozowany w 1909 roku i coraz bardziej utrudniał mu życie.

Kiedy Debussy zmarł 26 marca, Paryż był pod ostrzałem i tylko mały kondukt pogrzebowy mógł towarzyszyć mu na cmentarzu.

Notre Dame des victoires: Jean Baptiste Lully

Założyciel opery francuskiej

Lully (1632-1687) jest uważany za założyciela opery francuskiej. Urodzony we Florencji, został sprowadzony do Paryża do domu szlacheckiego jako 14-letni garcon de chambre. Był utalentowanym muzykiem i bardzo dobrym tancerzem, gdy w wieku 20 lat poznał 14-letniego przyszłego Króla Słońce Ludwika XIV. Ludwik był również miłośnikiem tańca i między nimi nawiązała się przyjaźń. Przez następne 30 lat Lully był zatrudniony na dworze i doszedł do stanowiska “Secrétaire du roi”.

Komponował popularne komedie dla dworu, najpierw we współpracy z Molierem, a następnie, we współpracy z Quinautem, pierwsze opery, tak zwane “Tragédie lyrique”, w których chór i balet odgrywały ważną rolę, ale bez kastratów, jak to było powszechne w tamtych czasach we Włoszech.

Śmierć najsłynniejszego kompozytora

W pewnym momencie Lully zerwał stosunki z królem i chciał je naprawić. Widząc okazję, gdy król ponownie przeżył jedną ze swoich wielu okrutnych operacji (w zależności od źródła, było to po usunięciu ropnia wielkości pięści na pośladku lub po nieudanej ekstrakcji zęba, w której podniebienie zostało wyrwane, a krwawienie w gardle zatamowane gorącym żelazem), Lully napisał “Te Deum” jako mszę dziękczynną dla 150 muzyków i kazał ją wykonać w kościele na własny koszt w obecności króla. Podczas dyrygowania wbił sobie końcówkę dwumetrowej pałeczki tamburmajora w duży palec u nogi. Palec został zainfekowany, Lully odmówił amputacji i zmarł z powodu zatrucia krwi.

Tombe Jean Baptiste Lully Notre dame des victoires Tomb Grab eglise


Cimetière d-Auteuil: Charles Gounod

Cimetière d’Auteuil

Gounod miał bliski związek z kościołem. Jako młody człowiek przez pewien czas nosił się z zamiarem zostania księdzem. Uczęszczał do seminarium teologicznego i nosił szatę kapłańską. Wcześniej przez sześć lat był organistą i kierownikiem chóru kościelnego. Przez całe życie Gounod był rozdarty między światowością a Kościołem i nigdy nie potrafił właściwie rozwiązać tego rozdarcia. Doprowadziło to do kryzysu nerwowego podczas komponowania jego najważniejszego dzieła, Fausta, i na krótko musiał zostać hospitalizowany.

Jego najsłynniejszym dziełem było Ave Maria, które skomponował na podstawie preludium Bacha.

Zmarł w Paryżu. Podczas pracy nad requiem doznał udaru mózgu i zapadł w śpiączkę. Nabożeństwo żałobne odbyło się w Madeleine, gdzie Camille Saint-Saens zagrał na organach utwory Gounoda….

Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Cimetière d’Auteuil w Paryżu.

Tomb Charles Gounod Cimetiere Auteil Tomb Grab Friedhof


Maurice Ravel

Cimetière Levallois-Perret

W 1921 roku 46-letni Ravel kupił dom w Montfort pod Paryżem. Chciał uciec od zgiełku stołecznego Paryża. On, który przez długi czas mieszkał z matką, a później z bratem, był samotnikiem (prawdopodobnie tłumiony homoseksualizm) i tu znalazł spokój do komponowania.


To właśnie w tym domu skomponował swoje najsłynniejsze dzieła orkiestrowe, takie jak Boléro oraz dwa koncerty fortepianowe (jeden z nich tylko na lewą rękę).
Pochowany został obok swoich rodziców.
Ravel Cimetière Cemetry Tomb Grab Paris Levallois-Perret


PRAGA

Antonin Dvořák, Bedrich Smetana

TRAVEL GUIDE PRAGUE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Bedrich Smetana

Cmentarz Vyšehrad

Czeski kompozytor urodził się w 1824 r. na czeskiej prowincji jako Friedrich Smetana. Zgodnie z ówczesną tradycją kształcił się w języku niemieckim, język czeski poznał dopiero w wieku dojrzałym. W 1856 r. wyjechał z żoną i dziećmi do Göteborga, ponieważ był niezadowolony z autokratycznych rządów w swojej ojczyźnie. W ciągu kilku lat zmarło mu dwoje dzieci, a w drodze powrotnej z Göteborga w 1859 r. żona zmarła na gruźlicę.

W 1860 r. “Sprzedaną narzeczoną” wystawiono z dużym powodzeniem w praskim Teatrze Tymczasowym, prekursorze Teatru Narodowego, w którym Smetana pełnił funkcję kapelmistrza. Właściwie chciał zostać dyrektorem teatru, ale ponieważ był zwolennikiem Nowych Niemców skupionych wokół Liszta i Wagnera, odmówiono mu. Ta waśń ciągnęła się za jego kadencji z wieloma intrygami i kłótniami, co zrujnowało zdrowie Smetany. Szum w uszach (według niego akord As-dur) dał o sobie znać i w 1873 r. Smetana był już całkowicie głuchy i wycofał się ze stanowiska.

Mimo to w następnych latach skomponował swój najbardziej znany utwór “Ma Vlast” (“Moja ojczyzna”). Napisał go na wsi, dokąd wyprowadził się z drugą żoną i dziećmi, by zamieszkać u siostry. Pierwszy utwór z tego 6-częściowego cyklu nosi tytuł Vyšehrad, jest o zamku nad Wełtawą, u stóp którego został pochowany 10 lat później.

Smetana został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku. W ostatnich latach życia pogorszył się jego stan fizyczny i psychiczny i musiał zostać przyjęty do szpitala psychiatrycznego, gdzie zmarł.

Grobowiec Smetany:

Antonin Dvořák

Cmentarz Vyšehrad

Urodzony w 1841 r. na wsi w Czechach, od początku studiów muzycznych w 1857 r. Praga stała się centrum jego życia. Przez 20 lat mieszkał w czeskiej stolicy jako mysi biedny student i muzyk orkiestrowy.
W 1877 r. nastąpił przełom dzięki wyróżnieniom najpierw przez słynnego krytyka Hanslicka, a potem głównie dzięki zachęcie Johannesa Brahmsa. Jednak i w tym okresie doszło do tragedii śmierci dwojga dzieci, które wstrząsnęły nim podczas pracy nad Stabat Mater.

W latach 80. do dobrobytu przyczyniły się podróże koncertowe do Anglii, a na początku lat 90. dwuletni pobyt w USA z głośną premierą 9. symfonii w Nowym Jorku, która przyniosła mu sławę. Dvořák zmarł w Pradze w 1904 roku.
Dvorak został pochowany na tym cmentarzu na terenie zamku, tysiące ludzi towarzyszyło ciału w drodze na cmentarz.



RZYM

TRAVEL GUIDE RZYM DLA FANÓW MUZYKI KLASYCZNEJ I OPERY

 

Arcangelo Corelli

Pantheon Rzym

Arcangelo Corelli przybył do Rzymu w wieku 22 lat i odtąd był w służbie dostojników kościelnych. Jego twórczość była bardzo popularna (komponował wyłącznie muzykę instrumentalną) i wpływowa. Na polecenie kardynała jego doczesne szczątki zostały złożone w rzymskim Panteonie, gdzie znajduje się m.in. grobowiec Rafaela.

Arcangelo Corelli Rome Rom Pantheon Tomb Grab


PETERSBURG

Michał Glinka

Cmentarz Tichwiński

W ostatniej dekadzie życia Glinka często podróżował, a po kilkumiesięcznym pobycie w Berlinie zmarł niespodziewanie z powodu przeziębienia. Jego ciało zostało następnie repatriowane i jego grób znajduje się na cmentarzu klasztoru Aleksandra Newskiego.

Cmentarz Tichwiński:

Grób Glinki:

Michał Glinka

Michał Glinka

Rimski-Korsakoff

Cmentarz Tichwiński

Rimski-Korsakoff zmarł na anginę w 1908 roku i otrzymał honorowy grób na Cmentarzu Aleksandra Newskiego.



TORRE DEL LAGO

 

Giacomo Puccini

Kaplica w jego dawnym domu w Torre del lago

W swoim ostatnim okresie Puccini komponował “Turandot”. Już śmiertelnie chory, Puccini nie mógł dokończyć opery. 24 listopada 1924 roku pojechał do Brukseli na ryzykowną operację raka gardła (Puccini był nałogowym palaczem). Musiał jeszcze zmierzyć się z trudnym duetem finałowym i na szkicach tego duetu napisał: “Poi Tristano”. Pięć dni później zmarł.

Decyzją jego wydawcy Ricordi, rodziny Pucciniego i Arturo Toscaniniego, kompozytor Franco Alfano otrzymał zlecenie dokończenia dzieła. Premiera odbyła się w Mediolanie półtora roku po śmierci Pucciniego. Arturo Toscanini, dyrygent premiery, przerwał premierę w trzecim akcie po muzyce śmierci Liù słowami “Tu kończy się słowo mistrza.” Kurtyna się zamknęła. Najpierw zapadła cisza, aż publiczność zerwała się do niekończącej się owacji dla zmarłego mistrza.
DO BIOGRAFII GIACOMO PUCCINIEGO

Ostatnia cześć w katedrze mediolańskiej

W 1924 roku Arturo Toscanini poprowadził uroczystości pogrzebowe zmarłego Pucciniego w katedrze mediolańskiej. Toscanini dźwigał ciężkie brzemię, bo 23 lata wcześniej prowadził ceremonię dla Verdiego, a teraz przyszła kolej na jego przyjaciela i towarzysza Pucciniego. Przemówienie wygłosił nie kto inny jak Benito Mussolini, który próbował wykorzystać śmierć świętego narodowego do celów politycznych.

Za dochody z “Cyganerii” kupił wieżę w Torre del Lago, wyremontował ją i rozbudował posiadłość w okazałą rezydencję. Wiele ze swoich oper (Tosca, Il Trittico, La Rondine i Fanciulla del West) skomponował w tej secesyjnej willi, która stała się inspirującym muzeum.

W kaplicy znajduje się również grób mistrza.

Torre del lago Tomb Grab Giacomo Puccini Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide Classic Opera e



WENECJA

Igor Strawiński, Claudio Monteverdi

TRAVEL GUIDE VENICE FOR CLASSICAL AND OPERA FANS

Claudio Monteverdi

Santa Maria Gloriosa dei Frari

W 1613 roku 46-letni Monteverdi znalazł się w trudnej sytuacji materialnej. Jego słabo opłacana posada maestro na dworze w Mantui była zagrożona, ponieważ nowy książę nie był miłośnikiem sztuki, jak jego zmarły przed chwilą poprzednik. Monteverdiemu przydał się więc wakat na stanowisku dyrektora muzycznego katedry św. Marka w Wenecji. Marka w Wenecji. Na tym ważnym stanowisku znalazł artystyczne i ekonomiczne uznanie, którego szukał. W 1632 roku, kiedy wybuchła zaraza, stracił syna i zachorował. Po powrocie do zdrowia, pod wpływem epidemii dżumy, kazał wyświęcić się na księdza.

Mając już ponad 70 lat, odkrył się na nowo, gdy opera wenecka otworzyła się na tematy świeckie i potrzebowała oper na okres karnawału. Opera była niezależna od teatru dworskiego i uczęszczała do niej publiczność z klasy średniej, szukająca rozrywki w okresie karnawału. Zrezygnował z typowego materiału mitologicznego i napisał pogardliwą satyrę “L’incoronazione di Poppea”.
Do BIOGRAFII CLAUDIO MONTEVERDIEGO
Grób Monteverdiego znajduje się w kościele Santa Maria Gloriosa dei Frari.

Grobowiec Monteverdiego:

Igor Strawiński

Cmentarz San Michele

Na własne życzenie został złożony obok żony na tym wyspiarskim cmentarzu w 1971 roku, aby miłośnicy muzyki z całego świata mogli odwiedzić jego grób.
O BIOGRAFII IGORA STRAWIŃSKIEGO
Przypadkowo (a może nie?), kilka metrów od grobu Strawińskiego stoi grób Siergieja Diagilewa, słynnego impresaria Baletów Rosyjskich, który zmarł na weneckim wygnaniu w 1929 roku. Na początku swojej kariery Strawiński otrzymał od Diagilewa zamówienie na skomponowanie swoich najsłynniejszych dzieł: baletu Ognisty ptak (1910), Pietruszka (1911), Le sacré du printemps (1913) i Pulcinella (1920).

Strawiński i Diagilew:

Diaghilev Igor Stravinsky Venice Venedig Travel Reisen Culture Tourism Reiseführer Travel guide

Grobowiec Strawinki:



VÄSTRA KARUP

 


Birgit Nilsson

Jej kariera

Birgit Nilsson była dominującą “Hochdramatische” (sopran dramatyczny) w latach powojennych. Jej głos miał największą siłę przebicia, a jej lśniące wysokie tony są niepowtarzalne.

Do jej najsłynniejszych ról należały Izolda, Turandot i Brunhilda. Zwłaszcza Brunhilda jest, obok Izoldy, par excellence “wysoce dramatyczną” rolą w repertuarze wagnerowskim. Nieustannie musi ona śpiewać przeciwko olbrzymiej orkiestrze. Nie zniechęciło to Birgit Nilsson, gdyż była ona wokalnym cudem. “Struny głosowe ze stali” i “trąbka” to atrybuty, które często słyszało się, gdy swoim głosem przyćmiewała innych śpiewaków i orkiestrę. Mówi się, że podczas nagrań Pierścienia w słynnym nagraniu Soltiego z głośnika często rozlegał się dźwięk “Proszę zrobić trzy kroki w tył, gdy słyszy pani wysokie tony, pani Nilsson”, ponieważ fale dźwiękowe przytłaczały mikrofony.

Była osobą obdarzoną poczuciem humoru i wiele anegdot krąży wokół jej relacji z pieniędzmi. Na pytanie, czy Nilsson była trudna, były dyrektor Metry Rudolf Bing odpowiedział kiedyś: “Wcale nie, wkładasz wystarczająco dużo pieniędzy i wychodzi wspaniały dźwięk”.

Zmarła w 2005 roku i została pochowana na cmentarzu w miejscu swojego urodzenia, Västra Karup, obok swoich rodziców.