Online przewodnik operowy & streszczenie do ŚWIATŁA BOGÓW Wagnera

Pierścień Nibelunga jest dziełem totalnym na równi z takimi dziełami literatury światowej jak Iliada Homera czy Divina commedia Dantego. Zadziwiające, jak jednorodne wydaje się nam to dzieło, które powstawało przez 25 lat i w złożonym procesie rozwoju. Zmierzch bogów (Götterdämmerung) jest operą o wielkich obrazach i zamyka to dzieło gigantycznym finałem.

 

Treść

Synopsis

Komentarz

Prolog (scena poranna, scena pożegnania Zygfryda i Brunhildy)

Akt I (scena w zamku Gibichung)

Akt II (scena mszy w Gibichung, scena przysięgi, scena zemsty)

Akt III (scena śmierci Zygfryda, Finał)

 

Highlights

Zu neuen Taten

O heilige Götter

Interludium do pierwszego aktu (Nadreńska podróż Zygfryda)

Hoiho! Hoihoo! (Scena masowa w Gibichung)

Heil’ge Götter, himmlischer Lenker (scena masowa w Gibichung)

Auf Gunther, edler Gibichung (Revenge trio)

Frau Sonne sendet lichte Strahlen

Heil dir, Gunther

Einen Ring sah ich an Deiner Hand

Brünnhilde, heilige Braut

Marsz żałobny Zygfryda (Siegfrieds Trauermarsch)

Flieget heim ihr Raben … Grane mein Ross sei mir gegrüsst (Finał)

 

Recenzja nagrania

Recenzja nagrań

ROLE I STRESZCZENIE ZMIERZCHU BOGÓW W 4 MINUTY

PREMIERE

Bayreuth, 1876

LIBRETTO

Richard Wagner, na podstawie wielu różnych źródeł pierwotnych. Główne z nich to: mitologia grecka, nordyckie Edda saga i Völsung saga oraz niemiecka Nibelungenlied.

THE MAIN ROLES

Siegfried, syn Siegmunda i Sieglindy (tenor) - Brünnhilde, Walkiria i córka Wotana (sopran) - Waltraute, Walkiria i siostra Brünnhilde (alt) - Gunther, król Gibichungów (baryton) - Gutruna, siostra Gunthera (sopran) - Alberich, Nibelunge (baryton) - Hagen, Gibichung i syn Albericha (bas) - Wellgunde, Flosshilde i Woglinde, syreny i córki Renu, strażniczki Złota Renu (mezzo, alt, sopran) - Norns, kobiety fatalne (mezzo, alt, sopran)

RECENZJA NAGRAŃ

DECCA z Wolfgangiem Windgassenem, Birgit Nilsson, Gottlobem Frickiem, Christą Ludwig i Dietrichem Fischer-Dieskau pod dyrekcją Georga Solti i Filharmoników Wiedeńskich.

 

 

KOMENTARZ

Zmierzch Bogów, finał wielkiej sagi

Zmierzch Bogów to rozwinięcie tej ogromnej sagi, którą Wagner zebrał w całość z dziesiątków źródeł. Zebranie tej epickiej historii w całość i napisanie do niej monumentalnej muzyki słusznie można nazwać osiągnięciem stulecia. Fabuła “Pierścienia” obejmuje kilka pokoleń, z ponad 20 postaciami drugoplanowymi. W żadnym innym dziele jednego artysty nie stworzono tak wielu postaci scenicznych o własnych osobowościach i przeznaczeniu.

1848, W wieku 35 lat Wagner rozpoczyna pracę nad Pierścieniem Nibelunga. Jak w kryminalnym thrillerze, zaczął poezję od końca. Najpierw nazwał zakończenie po prostu “Śmierć Zygfryda”, później zmienił je na tytuł “Zmierzch Bogów”, który jest dosłownym tłumaczeniem “Götterdämmerung”. W 1869 roku rozpoczął komponowanie Zmierzchu bogów, a 5 lat później ukończona została oprawa poematu. 25 lat po rozpoczęciu pracy nad Pierścieniem pisze ostatnie takty muzyki. W przypadku Zmierzchu bogów oznacza to, że między ukończeniem libretta a kompozycją upłynęło 20 lat, co jest chyba ewenementem w historii opery.

Interpretacja i wiele innych informacji

W ogólnym portrecie do pierścienia przedstawiam różne podejścia do interpretacji dzieła. Aby je przeczytać, proszę kliknąć na poniższy link. Ponadto znajdą tam Państwo znacznie więcej informacji o historii, interpretacjach, teorii motywów przewodnich itp.

Link do portretu do “Pierścienia Nibelunga”.

Własny teatr festiwalowy w Bayreuth

Wagner od samego początku zdawał sobie sprawę, że wystawienie takiego dzieła w istniejących teatrach jest prawie niemożliwe.

Wcześnie narodziła się idea jego własnego teatru festiwalowego. Na jego realizację trzeba było jednak czekać kolejne 25 lat. Zapewnienie finansowania tego ogromnego przedsięwzięcia kosztowało Wagnera wiele pracy. W 1872 roku Wagner i jego żona Cosima przeprowadzają się do Bayreuth i rozpoczynają się prace budowlane. Wraz z wieloma mecenasami udaje mu się zebrać pieniądze na położenie kamienia węgielnego pod Festspielhaus i na zakup Willi Wahnfried. Cztery lata później Festspielhaus zostaje otwarty Rheingoldem. Pierwszy festiwal odbył się w 1876 roku w obecności cesarza Wilhelma i wszystkich europejskich sław kulturalnych i stał się największym triumfem Wagnera w całym jego życiu.

Pierścieniem i budową Festspielhausu Wagner dopełnił swoją wizję Gesamtkunstwerk: połączenia sztuk: muzyki, poezji, architektury i scenografii.

 

 

Wielkie wizje Wagnera

Wagner czerpał ze swojej twórczości wielkie wizje. Przykładem mogą być: sceny znad Renu, wyżyny Valhalli, hale kuźni w Nibelheimie, magia ognia wokół miejsca snu Brünnhilde czy finał Zmierzchu bogów. Każdy z tych obrazów (i wiele innych) to momenty o fantastycznej mocy. Stworzone przez znakomitego dramatopisarza. Do dziś wystawienie tych scen stanowi dla teatrów wielkie wyzwanie techniczne i artystyczne.

Zwłaszcza Zmierzch Bogów, z gęstą fabułą i różnymi lokalizacjami, jest niezwykle wymagający.

 

Leitmotifs

Motywy przewodnie odgrywają ważną rolę w całej otoczce. W operowym portrecie Rhinegolda znajdą Państwo więcej informacji na ten temat. Proszę kliknąć na link.

Co się wydarzyło do tej pory

Wstępne wydarzenia

Spis treści Rheingolda (część 1)

Spis treści Walkiria (część 2)

Spis treści Zygfryd (część 3)

 

 

 

Zmierzch Bogów PROLOG

Zmierzch Bogów zaczyna się od ogromnego prologu. Jeśli dodać go do pierwszego aktu, to stoimy przed ogromną konstrukcją pierwszego aktu (Aufzug). Trwa on ponad dwie godziny, czyli prawie tyle, ile trwa Rhinegold. Prolog, podobnie jak cały Zmierzch bogów, jest jeszcze silniej zdeterminowany przez motywy przewodnie niż trzy poprzednie dzieła. Prawie nie ma taktu, w którym nie słyszelibyśmy nawiązania do jakiegoś motywu. Nic już nie jest bez znaczenia.

Synopsis: Trzy Norny znajdują się na Skale Walkirii. Norn z przeszłości bierze do ręki linę przeznaczenia. Wisiała ona kiedyś na światowym jesionie i opowiada, jak Wotan wyciął z niej włócznię, na której założył swoje panowanie. Jesion na niej umarł. Drugi Norn opowiada, jak Wotan ułożył wokół Valhalli stosy z kłód jesionu. Trzeci przepowiada, że bóg ognia Loge zapali te kłody i zniszczy imperium bogów. Kiedy owijają linę wokół skały, ta pęka. Nornowie ponownie schodzą do swej matki Erdy.

Podobnie jak Rhinemaidens, mitologiczna liczba “trzy” charakteryzuje Norns. W całej historii ludzkości wciąż pojawiają się fatalne kobiece występy w trójkach, takie jak erinnies czy syreny. Muzycznie te trzy role rozdzielone są między gamy głosowe: sopran, alt i mezzo, jak w przypadku Reniferów.

Synopsis: Jest świt. Brünnhilde i Siegfried wychodzą z jaskini, w której spędzili noc miłości. Brünnhilde żegna się z Sigurdem, który chce wyruszyć do nowych czynów.

Interludium orkiestrowe przedstawia świt dnia. Motyw odkupienia jest czule cytowany:

Cytat muzyczny: Redemption motiv

Scena pożegnania Zygfryda i Brunhildy jest jednym z najważniejszych momentów Pierścienia. Zaczyna się od czułego motywu Brünnhilde, który nie pokazuje jej już jako Walkirii, ale jako kobietę:

Brünnhilde budzi Zygfryda, a jego heroiczny motyw rozbrzmiewa radośnie w mosiężnych dźwiękach:

Cytat muzyczny: Motyw bohatera Zygfryda

Tę wspaniałą scenę możecie znaleźć na playliście w dwóch wersjach. Pierwsza z nich pochodzi ze słynnego cyklu Boulez/Chéreau z Bayreuth.

Zu neuen Taten (1) – Jones / Jung

.

 

 

Wymarzona para Lauritz Melchior i Kirsten Flagstadt

Słyszymy drugie nagranie z wymarzoną parą lat 30-tych, dwoma Skandynawami Lauritzem Melchiorem i Kirsten Flagstadt. Oboje obdarzeni byli głosami o wyjątkowym wolumenie, a jednocześnie zachowali wielkie walory liryczne. Ta kombinacja głosów nie miała i nie ma chyba sobie równych w historii wykonań oper Wagnera.

Melchior był przyjacielem Cosimy Wagner i Siegfrieda Wagnera i śpiewał regularnie w Bayreuth od ponownego otwarcia Festiwalu w Bayreuth w 1924 do 1931 roku i był preferowanym tenorem tych dwojga.

Kirsten Flagstadt, która do dziś kojarzona jest z rolami wagnerowskimi o bardzo dramatycznym charakterze (Izolda i Brunhilda), co ciekawe, swoją pierwszą partię wagnerowską zaśpiewała dopiero w wieku prawie 34 lat. W Bayreuth wystąpiła tylko raz, w 1933 roku, w drobnych rolach. Od 1935 roku jej artystycznym centrum zainteresowania była Metropolitan Opera w Nowym Jorku, gdzie wraz z Lauritzem Melchiorem święciła triumfy spektakl po spektaklu.

Zu neuen Taten (2) – Flagstadt / Melchior

 

 

Synopsis: Brünnhilde chce czekać na jego powrót i symbolicznie kochają tokeny. Brunonhilda daje mu swojego konia Grane, a Zygfryd daje jej pierścień, którego znaczenia nie zna.

Willst Du mir Minne schenken – Nilsson / Hoffmann

.

Ekstatyczne pożegnanie

Synopsis: Dwoje przysięga sobie wieczną wierność …

Z repryzą, przyspiesza tempo po raz kolejny, a Wagner skomponował ekstatyczne pożegnanie dla dwóch kochanków.

O heilige Götter – Melchior / Tauber

.

Reńska podróż Zygfryda

Synopsis: … a Zygfryd wspina się na tratwę, która poniesie go w górę Renu.

Interludium ma prawie symfoniczny wymiar i zostało nazwane “Podróżą Sigurda w górę Renu”. Opisuje podróż Zygfryda i przebyte bitwy. L’intermezzo ma wymiary quasi sinfoniche i zostało nazwane “Podróżą Sigfrida przez Reno”. Opowiada o podróży Zygfryda i szczęśliwie przebytych bitwach. Ha una struttura a due parti e cita i “temi del fuoco” di Loges nella prima parte e i temi dell'”acqua” nella seconda parte ed elabora i motivi del Reno e delle figlie del Reno.

Interludium do pierwszego aktu (Podróż Zygfryda przez Ren)

TWILIGHT OF GODS ACT I

Gibichung

Synopsis: Na brzegach Renu. Gunther, król Gibichungów, siedzi w swoim zamku. Wraz z nim są jego siostra Gutrune i ich przyrodni brat Hagen, syn Albericha. Hagen odziedziczył po ojcu nienawiść do bogów i chciwość na pierścień. Aby zdobyć pierścień, sprytnie doradza królowi, by ożenił się z Brunonhildą, by poprawić nadszarpniętą reputację swego panowania. Aby to zrobić, potrzebuje Sigurda, który jako jedyny jest wystarczająco silny, by przedrzeć się przez ogień do jej sypialnej komnaty. Aby go zdobyć, Gutrune musi wziąć Zygfryda za męża. Opowiada jej o pochodzeniu Zygfryda i jego bogactwie jako właściciela skarbu Nibelungów. Kiedy Gutrune ma wątpliwości, czy może zdobyć Zygfryda, Hagen przypomina jej o Miksturze Zapomnienia. Jak tylko go spotka, ma mu wręczyć eliksir, a on zapomni o Brunonhildzie.

Znajdujemy się w królestwie Gibichungów. W ringu reprezentują oni zwykłych śmiertelnych ludzi, którzy z wyjątkiem Hundinga nie pojawili się jeszcze w ringu. Ich najwyżsi przedstawiciele, Gutrune i Gunther, stają się w Zmierzchu Bogów postaciami tragicznymi – oszukanymi oszustami. W ostatecznym rozrachunku są to istoty mierne, niemal antybohaterowie, którym nie współczuje się. Wagner napisał dla nich dumny, ale nieco prostacki “Motyw Gibichunga”.

Cytat muzyczny: Motyw Gibichunga

 

To brzmi wielokrotnie w orkiestrze na samym początku:

Nun hör, Hagen, sage mir, Held … .

Hagen intrygant

Podczas gdy Alberich był do tej pory przeciwnikiem Wotana, Hagen gra odpowiednik Zygfryda w Zmierzchu bogów. Muzycznie Wagner raz po raz daje nam do zrozumienia, że Hagen jest siłą negatywną. Ważną rolę odgrywa w tym tryton (nadmierna kwarta, która symbolizuje ciemność i niesamowitość). W pierścieniu smok Fafner również otrzymał tę wadę. W poniższym przykładzie słyszymy tryton w widocznym miejscu (0:55). Hagen opowiada Guntherowi o Brünnhilde, a ten pyta go: “Czy moja odwaga mogłaby temu sprostać?”. Tutaj muzyka urywa się wymownie i tryton brzmi zanim Hagen po raz pierwszy wymienia imię Zygfryda.

Wen rätst du nun zu frein

.

 

Hagen jest synem Albericha. Jego matką jest Grimhilda, kobieta z rodu Gibichungen i matka Gunthera i Gutrune, która nie pojawia się w tej operze.

Wotan przepowiedział pojawienie się Hagena już w “Walkirii”: “Owoc nienawiści rodzi żonę, dziecko złości rośnie w jej łonie, ten cud spotkał bezmiłosierną Niblung”.

Synopsis: </Gdy Zygfryd mija zamek ze swoją tratwą, Hagen woła go i zaprasza, by się do nich przyłączył.

Jagt er auf Taten wonnig umher – Frick / Fischer-Dieskau / Windgassen

Siegfried z dumą opowiada o pierścieniu

Synopsis: Kiedy Zygfryd wchodzi do zamku, Gunther wita go. Zygfryd z dumą pokazuje Guntherowi swój magiczny hełm i miecz. Mówi, że udało mu się wyrwać pierścień smokowi i że Brunonhilda jest teraz jego właścicielką.

Z dumnym motywem Zygfryda w rogach, Zygfryd wchodzi do zamku.

Wer ist Gibichs Sohn

 

Synopsis: Herzlich begrüsst Gunther ihn, und bietet ihm seine Freundschaft an.

Wir hören das ehrliche, herzliche Freundschaftsmotivs Gunthers in den Streichern:

 

 

Gutruna uwodzi Zygfryda

Synopsis: Gutrune wchodzi do sali z rogiem do picia. Zygfryd wypija miksturę zapomnienia. Efekt zostaje osiągnięty i Sigurd chce poślubić Gutrunę. Zygfryd pyta Gunthera czy ma żonę. Gunther odpowiada, że żadna kobieta jeszcze mu nie odpowiadała. Ale jest kobieta, która mieszka na skale, chroniona przez ogień, której on pragnie. Droga do niej jest niemożliwa, ogień zabiłby go natychmiast. Zygfryd oferuje mu pomoc. Dzięki magicznemu hełmowi mógłby przybrać postać Gunthera i zdobyć dla niego Brunhildę.

Motyw Gutrune słyszymy już na samym początku. Podobnie jak motyw przyjaźni jej brata, rozpoczyna się on skokiem w dół o kwintę:

Wypijając miksturę Hagena, Sigurd staje się mimowolnym zdrajcą swojej miłości do Brünnhilde. Jest to tragedia “czystego” człowieka, który zawodzi w świecie zepsutym przez władzę.

Willkommen Gast… Vergäss ich alles, was Du mir gabst – Jung / Mazura / Altmeyer

 

Gunther i Siegfried piją bratnią krew

Synopsis: Gunther akceptuje radośnie i obaj piją euforycznie braterstwo krwi.

Kiedy obaj piją braterstwo krwi, Gunther Hagen zaprasza Hagena do przyłączenia się do przysięgi. Hagen, underdog, nie chce pić. Lakonicznie oznacza on “Moja krew skaziłaby twój napój”.

Blühenden Lebens labendes Blut – Frick / Fischer-Dieskau / Windgassen

 

Synopsis: Hagen jest zadowolony. Jego plan, aby odzyskać pierścień dla swojego ojca Alberich wydaje się udać.

W tej scenie Hagen po raz pierwszy ujawnia słuchaczowi swój złowrogi plan. Już na początku sceny (0:08) słyszymy ponownie tryton w dętych blaszanych, co tworzy upiorny efekt. W 2:37 słyszymy fragment “but to me he brings the ring” i przy słowie “Ring” słyszymy promienisty dur, ale zaraz potem tryton znów mocno wybrzmiewa w dętych blaszanych.

Hier sitz ich zur Wacht – Frick

.

 

Brünnhilde wyrzeka się bogów

Synopsis: </Brünnhilde siedzi samotnie na Skale Walkirii i z czułością spogląda na pierścień Zygfryda.

Wagner skomponował mistrzowską muzykę transformacji, która w znakomity sposób prowadzi od “straży” Hagena do motywu Brünnhilde, by ostatecznie zakończyć się motywem Walkirii przybyłych Waltrautów.

Zwischenspiel … Altgewohntes Geräusch

Synopsis: Z radością wita się z Waltraute, swoją siostrą Walkiria. Brünnhilde jest szczęśliwy, aby zobaczyć Waltraute pomimo zaklęcia Wotana. Waltrauta ciemnym głosem opowiada o ponurej atmosferze w Valhalli. Wotan wrócił z długiej wędrówki zgorzkniały, jego włócznia była w ruinie. Koniec bogów jest bliski, a jedynym ratunkiem będzie zwrócenie pierścienia Reniferom.

Kiedy Brünnhilde opowiada, że Wotan kazał drewno jesionu światowego ustawić w kłodach wokół Valhalli, wielokrotnie wybrzmiewa motyw władzy bogów. Jest on przeciwstawny do motywu włóczni (ruch w dół zamiast w górę) i przepowiada utratę władzy przez bogów:

Höre mit Sinn, was ich Dir sage – Ludwig

 

Synopsis: Ale Brünnhilde nie jest gotowa zrezygnować z dowodu miłości Zygfryda, nawet jeśli miałoby to przypieczętować los bogów. Jej siostra rozpaczliwie błaga ją o zwrot pierścienia. Ale ona jest zdecydowana i odsyła Waltraute. Nagle niebo staje się czerwone i wydaje jej się, że słyszy wołanie rogu Sigurda. Brünnhilde spieszy w jego kierunku, ale cofa się w przerażeniu, gdy widzi nieznajomego.

Was leckt so wütend die lodernde Welle zum Wall – Nilsson

 

 

Katastrofa Brünnhilde

Synopsis: W imię Gibichungen, Zygfryd w postaci Guntera żąda prawa do wzięcia jej za żonę. Brunonhilda desperacko próbuje mu się przeciwstawić, ale on brutalnie zrywa pierścień z jej palca i zmusza bladą Brunonhildę do wejścia do jaskini, aby skonsumować małżeństwo.

Brünnhilda! Ein freier kam, den Dein Feuer nicht geschreckt – Windgassen / Nilsson

 

TWILIGHT OF GODS ACT II

Synopsis: Na brzegu Renu. W blasku księżyca Hagen śpi przed Halą Gibichunga. Przed oczami śpiącego Hagena pojawia się Alberich. Upomina go, by odzyskał pierścień.

W preludium blada i niespokojna muzyka przenosi nas w świat Albericha. Alberich proponuje Hagenowi, by ten zniszczył Zygfryda (“Den goldnen Ring, den Reif gilt’s zu erringen!”):

.

Vorspiel … Schläfst du, Hagen, mein Sohn – von Kannen / Kang

Wyjątkowa scena masowa w Gibichung

Synopsis: Hagen przysięga na nią, a Alberich go opuszcza. Wkrótce pojawia się Zygfryd i oznajmia, że pojawił się u Brunhildy w postaci Gunthera i mógł zmienić się z Guntherem niezauważony we mgle świtu. Zapewnia on Gutruna, że nie dotknął Brunonny i zapowiada rychłe przybycie Gunthera i Brunonny. Wiwatując, Gutrune zgadza się na rychły ślub. Hagen zwołuje lud Gibichungu, by zgotować królowi i jego narzeczonej godne przyjęcie i uczcić zbliżający się podwójny ślub. Upomina żołnierzy, by pomogli pannie młodej Gunthera.

Ta scena jest upiorną dzikością. Wezwanie Hagena na wesele “Hoihoo” nie jest w dur, jego głos tworzy tryton z basami. W ten sposób dźwięki rogu, jego nawoływania i chór męski tworzą niemal brutalną atmosferę, która jest podsycana przez prawie 10 minut. Na poniższym nagraniu słyszymy w 1:28 fragment, w którym w partyturze można policzyć jednocześnie dziesięć różnych nut, innymi słowy: fragment całkowicie atonalny! Do tego dochodzą niespokojne tremola w basach. Z największym patosem chór wykrzykuje “Chwała tobie i twojej pannie młodej”, pierwszą chóralną scenę całego pierścienia!

Hoiho! Hoihoo! (grosse Szene mit Hörner und Chor) – Halfvarson

Do tej sceny Wagner przeznaczył prawdziwe rogi byka, które wydają bardziej chropowaty dźwięk niż zwykle używane puzony i rogi francuskie. W poniższym fragmencie można zobaczyć interesujący fragment filmu dokumentalnego o produkcji nagrań tej sceny z Georgem Soltim, Gottlobem Frickiem jako Hagenem i byczymi rogami.

Film dokumentalny – Solti, Frick

.

Synopsis: Gunther zostaje wspaniale przyjęty przez lud. Za nim podąża Brunonhilda. Jest blada z upokorzenia i ma spuszczone oczy. Gunther z dumą prezentuje swoją oblubienicę, córkę bogów.

Genialny, krótki utwór chóralny z szatańskim tłem.

Heil dir, Gunther – Karajan

 

Brünnhilde widzi Siegfrieda

Synopsis: </Zygfryd pojawia się z pierścieniem na palcu i Gutrune na ramieniu. Oszołomiona Brünnhilde widzi Sigurda. Kiedy mówi do niego drżącym głosem, zdaje sobie sprawę, że Zygfryd już jej nie zna.

Gegrüsst sei, teurer Held – Mödl / Suhaus / Greindl

.

Synopsis: Kiedy zauważa pierścień na ręce Zygfryda, który Gunter rzekomo wyrwał jej z ręki, uświadamia sobie z dreszczem, że to zła gra i oskarża Zygfryda o kradzież. Zygfryd twierdzi, że wyrwał ją smokowi.

Hagen umiejętnie aranżuje dialog pomiędzy Sigurdem i Brunhildą. Zwraca się on do Brünnhilde szczerze: “Brünnhilde, dzielna kobieto, czy naprawdę rozpoznajesz pierścień?”. Scena ta (w filmie poniżej w 2:26) jest niezwykle dramatycznie skomponowana; tekst Hagena napisany jest niemal w całości w tej samej wysokości dźwięku i towarzyszą mu jedynie smyczki, które naśladują uderzenia młotem Nibelungów i zwiększają wysokość dźwięku trzykrotnie w ciągu dziesięciu taktów.

Einen Ring sah ich an Deiner Hand – Varnay / Windgassen

.

Krzywoprzysięstwo Zygfryda

Synopsis: Brünnhilde, zachęcona przez Hagena, oskarża Zygfryda o oszustwo. Mówi, że skonsumowała małżeństwo z Sigurdem i tym samym ogłasza Gunthera zdradzonym mężem. Aby go chronić, Sigurd twierdzi przez swój święty miecz, że nigdy jej nie dotknął. Brunhilda ze swej strony powtarza, że skonsumowała małżeństwo z Zygfrydem. Wszystkie oczy są teraz zwrócone na Sigurda.

Heil’ge Götter, himmlischer Lenker – Nilsson / Windgassen

Synopsis: W celu ochrony swojego brata krwi, Sigurd przysięga swoją niewinność na czubek włóczni Hagena i tym samym popełnia krzywoprzysięstwo, że nigdy jej nie dotknął. Zamieszanie jest wielkie, gdy Brunhilda, ze swej strony, przysięga, że mówiła prawdę. Zygfryd może uspokoić Gunthera i gości z trudem. Wzywa ich, by towarzyszyli mu w uczcie.

Helle Wehr! Heilige Waffe! … Gunther, wehr deinem Weibe Helle Wehr!

 

Synopsis: </Brünnhilde, Hagen i głęboko zawstydzony Gunther zostają na miejscu. Walkiria Brünnhilde czuje się bezsilna, zdana na łaskę i niełaskę sił.

Welches Unholds List liegt hier verholen – Leider

.

Trio zemsty

Synopsis: Hagen proponuje, że ją pomści i chce wiedzieć, jak może pokonać Zygfryda. Brunonhilda mówi mu, że Zygfryd jest niezwyciężony w bitwie i że jest bezbronny tylko w jednym punkcie na plecach. Hagen zwraca się do Guntera, który jest sparaliżowany w głębokim wstydzie i sugeruje, by zabił Sigurda. Gunther waha się, czy pozwolić, by popłynęła krew jego brata krwi. Kiedy Brunonhilda drwi z niego, a Hagen oferuje mu pierścień, Gunther zgadza się i postanawiają ukryć śmierć Sigurda jako wypadek na polowaniu. W tym momencie pojawia się orszak weselny. Gunther i Brünnhilde dołączają do niego i rozpoczyna się ceremonia ślubna.

Na koniec tego aktu Wagner stworzył prawdziwe (i poruszające) Trio Zemsty, jakie znamy z Opery Włoskiej (“So soll es sein”). Nadchodząca zagłada jest w tym trio zapowiedziana, gdyż każdy z wykonawców ma inne intencje, co Wagner ukazuje za pomocą muzyki bogatej w dysonanse.

So soll es sein – Wiener / Greindl / Varnay

 

 

TWILIGHT OF GODS ACT III

 

 

Synopsis: W zalesionej dolinie, nad przepływającym Renem.

Od lekkiego preludium do Rheingolda minęło ponad dwanaście godzin muzyki. Po raz pierwszy słyszymy znów lekką muzykę. Tym razem rogów myśliwskich i płynącego Renu. Najpierw rogi intonują motyw Zygfryda, a następnie przechodzą do falującego motywu Renu. Preludium kończy się figlarnym śpiewem obojów i klarnetów, które wprowadzają w świat córek Renu.

Vorspiel – Janowski

.

Siegfried spotyka Królową Reniferów

Synopsis: Rhinowe panny pływają w rzece i opłakują utratę złota. Z niecierpliwością oczekują bohatera, który przyniesie im złoto z powrotem. Słyszą róg Sigurda.

Nastrój gry wstępnej trwa nadal. Wagner kontrastuje pogodny nastrój Renu ze smutnymi pieśniami reńskich nixies, tworząc fascynujący efekt dla słuchacza.

Frau Sonne sendet lichte Strahlen

 

Przepowiednia

Synopsis: Kiedy pojawia się na brzegu, narzeka, że nie udało mu się jeszcze upolować żadnej zdobyczy. Syreny widzą pierścień na jego dłoni i oferują mu pomoc w polowaniu, a w zamian żądają pierścienia. Zygfryd początkowo odmawia, ale zgadza się, gdy syreny naśmiewają się z niego, że jest skąpcem. Ostrzegają go o mocy i przekleństwie pierścienia. Tylko wtedy, gdy przekaże im pierścień, jego zły los zostanie zażegnany. Teraz Zygfryd zdaje sobie sprawę z wartości pierścienia i ogarnia go żądza władzy. Myśli, że jest niezwyciężony i wkłada pierścień z powrotem na swój palec. Panny przepowiadają, że zostanie on dziś zabity.

W scenie nad Renem widzimy jak bardzo Zygfryd już się “zdegenerował”. On, człowiek natury, nie zdołał zdobyć zdobyczy. W ten sposób Wagner pokazuje, że Zygfryd stracił bliskość do źródła i jest skazany na zgubę.

Siegfried! Schlimmes wissen wir dir.

 

Synopsis: Jednak Zygfryd nie chce dać się zastraszyć syrenom i opuszcza to miejsce. Syreny udają się do Brunonhildy.

Scena kończy się piękną muzyką transformacji. Kiedy Zygfryd odmawia zwrotu pierścienia, syreny wracają do wodociągów. Piękne chromatyczne arabeski w orkiestrze i głosy Reniferów ponownie tworzą marzycielski, beztroski nastrój, który dopełniają przyjazne, pełne samozadowolenia słowa Zygfryda do kwartetu.

Kommt, Schwestern! Schwindet dem Toren!

 

Synopsis: Siegfried znajduje się z powrotem do partii myśliwskiej. Robią sobie przerwę. Hagen daje Zygfrydowi wino. Ten ostatni podchodzi do Gunthera z pucharem i próbuje go rozweselić.

Hoiho … Trink, Gunther, Trink – Greindl

 

Tajemniczy dodatek Hagena do wina i morderstwa

Synopsis: Hagen dodaje do wina zioła, które przywracają przeszłość Zygfryda do życia. Nalewa więcej wina i prosi Zygfryda, by opowiedział mu o sobie. Zygfryd opowiada swoją historię. Z jeszcze większą ilością wina Hagen rozluźnia jego język. Teraz Zygfryd wspomina Brunonnę i opowiada z ekstazą jak wziął ją za żonę. Tym samym przyznał się do złamania wiary. Hagen wskazuje na dwa czarne kruki Wotana, które się pojawiły. Zygfryd odwraca się i patrzy na nie, a wtedy Hagen sięga po włócznię. Gunther, który teraz przejrzał grę Hagena, na próżno próbuje go powstrzymać i Hagen dźga Sigurda od tyłu włócznią.

Zygfryd opowiada swoją historię. Po raz kolejny słyszymy jego przygody, a w orkiestrze pojawia się wiele motywów przewodnich. Muzyka staje się coraz bardziej nagląca. I kiedy z ekstazą opowiada o swojej nocy miłości z Brunonną, ciężkie puzony i brzęczące smyczki brzmią, opisując odlatujące kruki. Krótko potem, zanim Hagen uderzy, słyszymy jeszcze raz motyw przekleństwa (w próbce audio poniżej w 7:40).

Cytat muzyczny: Curse Motiv


Mime hiess ein mürrischer Zwerg … In Leid zu dem Wipfel lauscht’ ich hinauf – Lorenz

 

Łabędzi śpiew Zygfryda

Synopsis: Kiedy Siegfried umiera, odchodzi od Brünnhilde.

Po raz ostatni słyszymy miłosne zaklęcie Sigurda i Brunhildy. Motyw przebudzenia Brünnhilde rozbrzmiewa w wiatrach. Symbolicznie Wagner pokazuje nam, że przebudzenie życia zbiega się ze śmiercią, utopijna anarchia miłości w wolności musi ustąpić miejsca żądnemu władzy światu traktatów.
.
Cytat muzyczny: Motyw przebudzenia Brünnhilde

Brünnhilde, heilige Braut – Windgassen

Marsz żałobny Zygfryda

Synopsis: Siegfried jest niesiony do hal Gibichung z uroczystą eskortą.

Marsz żałobny Zygfryda jest kolejnym wielkim poematem symfonicznym Pierścienia. Życie Zygfryda przemija po raz kolejny muzycznie. Marsz żałobny Beethovena z jego III Symfonii prawdopodobnie posłużył za wzór dla tej części. Podobnie jak model, Marsz Żałobny Zygfryda jest trzyczęściowy (mol-moll-dur-moll). Kulminacja następuje w części trzeciej, gdzie po raz kolejny słyszymy motywy Zygfryda w dętych. W tej części słyszymy triumfalny motyw Zygfryda. Czy pamiętasz motyw rogów? To jest praktycznie to samo, tylko 4 razy zwolniony:

Cytat muzyczny: Motyw Bohatera Zygfryda

Słyszymy ten utwór w wersji Herberta von Karajana. Sam Karajan pracował w Bayreuth tylko przez krótki czas. Mimo sukcesu dwóch inscenizacji na początku lat pięćdziesiątych, Wieland Wagner zarzucił mu surowo powolne tempo i głośny akompaniament, co prowadziło do niezrozumiałości tekstu. Karajan nigdy już nie wrócił do Bayreuth, a główną część swojej działalności festiwalowej przeniósł do Salzburga.

Trauermusik beim Tode Siegfrieds – Karajan

Klątwa pierścienia znajduje kolejną ofiarę

Synopsis: W zamku Gutrune dręczą złe przeczucia. Oczekuje na przybycie Zygfryda. Podstępny Hagen pokazuje jej martwego męża. Gdy Gutrune widzi zabitego Zygfryda, oskarża Guntera. Gunter z kolei oskarża Hagena o morderstwo, za co Hagen żąda pierścienia jako nagrody. Gdy Gunther odmawia, Hagen dźga go włócznią. Chce wyrwać pierścień z martwego ciała Zygfryda, ale ku przerażeniu wszystkich, ręka Zygfryda podnosi się groźnie.
Kiedy pojawia się ręka, motyw miecza pojawia się ponownie.

Nicht klage wider mich – Salminen / Nöcker

Ostatnia apoteoza Brünnhilde

Synopsis: Brünnhilde bierze do ręki pierścień. Nauczyła się wszystkiego od Rhinemaidens i poleca Gibichungom zbudować stos. Po raz ostatni patrzy na martwego Zygfryda. Zdejmuje pierścień z palca i oddaje go pokojówkom. Kruki Wotana pojawiają się ponownie. Brunhilda wysyła je do Wahlhalli, by obwieścić Zmierzch Bogów. Brunhilda zapala kłody pod ułożonym Zygfrydem i wjeżdża ze swym koniem Grane w ogień, by zjednoczyć się z Zygfrydem w śmierci.

I teraz zaczyna się ofiara Brünnhilde. Jest to wielkie, 20-minutowe przedstawienie, które prowadzi do zjednoczenia z Zygfrydem w śmierci i staje się pożogą świata.

Zobacz wielką scenę immolacji w całości z Gwyneth Jones w wersji telewizyjnej z Ringu Chéreau/Boulez.

Starke Scheite schichtet mir dort … Mein Erbe nun nehm ich zu eigen – Jones

 

Synopsis: Pożar ogarnia zamek, a Ren przelewa się przez jego brzegi. Hagen skacze do rzeki, aby wyrwać pierścień z Rhinedaughters, ale syreny wyciągnąć go w dół. Uradowana Flosshilde trzyma pierścień w górze. W oddali na niebie wybucha łuna: płonąca Valhalla, którą rozpalił Loge. Wraz z apokalipsą nadszedł koniec świata bogów.

Po raz kolejny Wagner przytacza wiele motywów przewodnich pierścienia. Gdy kruki odlatują, słyszymy tragiczny motyw Zmierzchu bogów:
.
Cytat muzyczny: Motyw Zmierzchu Bogów

Wagner przez wiele lat zmagał się z decyzją, jak powinno zakończyć się jego wielkie dzieło. Napisał kilka gotowych wersji tekstowych. Duża rozpiętość czasowa dzieła prowadziła do różnych sytuacji biograficznych, które ciągle domagały się nowych interpretacji. Zwolennik anarchizmu z 1848 roku to nie to samo, co ulubieniec króla z 1868 roku! Przez długi czas pesymistyczny pogląd Wagnera Schopenhauera na świat wisiał na włosku, ale w końcu zwyciężyła wersja optymistyczna. Dzieło zakończy się promiennym akordem.

Brünnhilde, rozpalając ogień miłości, rzuciła płonące kłody, które prowadzą do apokalipsy. Skorumpowany system załamuje się. I znów słyszymy motyw Reniferów, gdy Flosshilde trzyma w dłoniach pierścień, przywracając złoto tam, gdzie było na początku tej sagi. Opera ta kończy się ogniem płonącej Valhalli i transfiguracyjnym wznoszeniem się muzyki, motywem miłości/odkupienia Brünnhilde, który zwiastuje początek nowego świata.

Flieget heim ihr Raben … Grane mein Ross sei mir gegrüsst – Flagstadt

Kiedy 21 listopada 1874 roku Richard Wagner skomponował ostatnie takty Zmierzchu bogów, zanotował: “Nic więcej nie powiem”.

Rekomendacja nagrań opery ŚWIATŁO BOGÓW

 

DECCA z Wolfgangiem Windgassenem, Birgit Nilsson, Gottlobem Frickiem, Christą Ludwig, Dietrichem Fischer-Dieskau pod dyrekcją Georga Solti i orkiestrą Filharmoników Wiedeńskich.

 

 

 

Peter Lutz, opera-inside, internetowy przewodnik operowy o WILGOCI BOGÓW Richarda Wagnera.

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *